Weblog1

Donderdag, 14. Februari 2019 - 18:42 Uur
Soms...

Soms, ja soms kan ik me net zo voelen als die blonde vermoeide juf in de reclame van een soort relaxstoel. De hele middag is ze in de weer om de kinderen voor vallen en ruzietjes te behoeden. Net als ze even wil gaan zitten is er weer een noodkreet:’Ju u uf, ik ben gevallen….’. Wanneer eindelijk de rust is weergekeerd ploft ze uitgeput neer. Maar nee… dan komt de man die de speeltuin gaat sluiten. Eenmaal thuis kan ze eindelijk heerlijk gaan zitten in die stoel van Prominent.
We zijn tegenwoordig helemaal op de hoogte van prijzen en eigenschappen van relax en sta op stoelen. Ik heb de tweede gescoord voor bij het achterraam voor Wim. Dat is zo’n mooie plek om naar buiten te kijken.
En zoals deze juf zich voelde voel ik me tegenwoordig ook. Wim kan jammer genoeg helemaal niks. Zijn werkzaamheden heb ik overgenomen. Geen enkel probleem, maar er zijn zoveel kleinigheden van oprapen van dingen tot het aanslepen van voedsel en drank, insmeren van de rug, de linker sok aan en uit. Rug schrobben bij het douchen, voeten drogen. Nog steeds geen probleem, maar het zijn de kleinigheden die me de das om doen. Even een elastiekje pakken, zit ik net dan is er weer iets kleins, maar ik spring uit gewoonte al in de benen. Dat moet even niet meer. Wim mag nu alle kleine handelingen opsparen voor als ik toch even loop. Zit ik eenmaal dan blijf ik zitten. Mijn stoel is wel geen Prominent maar het voelt wel zo.

Dinsdag, 12. Februari 2019 - 14:43 Uur
Opluchting!

Het was een spannende ochtend. We hadden van te voren bedacht wat we nog wilden vragen. De vorige keer bij hematoloog Komdeur is ons toch het een en ander ontgaan. Ik wilde eigenlijk precies weten wat op de petscan te zien was. Waren er toch nog meer plekken waar de non hodgkin zit dan alleen de heupen en de ene oksel lymfklier? Wim wilde vooral weten wat het vervolg is na de chemo en of de heupoperatie dan al snel gedaan zou kunnen worden. En natuurlijk was het allerbelangrijkste of deze eerste kuur goed is aangeslagen.
En dat is het. Susan bracht ons op tijd richting Scheper, het bloed werd snel geprikt en een uur later konden we bij de hematoloog terecht voor de uitslagen. De bloedwaarden zien er uitstekend uit, weer terug bij normaal. Dat geeft de burger moed. En Wim kan gewoon de volledige chemo krijgen a.s donderdag.
De petscan van 3 weken geleden hebben we opnieuw samen bekeken en behalve de oksel lymfklier en de heupen is er verder geen afwijking te zien. Volgens dokter Komdeur verwacht hij dat de plekken al behoorlijk verminderd zullen zijn. Na 3 chemo’s krijgt Wim een nieuwe scan en aan de hand daarvan kan er contact opgenomen worden met de orthopeed om te kijken wanneer de herstel operatie van de heup zou kunnen. Er viel een last van Wim af en bij beiden kwamen er wat tranen van opluchting. Onze toekomst lijkt weer heel wat rooskleuriger.

foto: Waarschijnlijk voorlopig de laatste foto mèt haar.

Maandag, 11. Februari 2019 - 21:45 Uur
Uitproberen...

Wim viel nogal af. Van de 98 kilo die hij 1,5 jaar geleden nog woog is heel wat af. Hij probeerde toen wat af te vallen en dat lukte. Deze zomer was het nog 88, nu was het ineens 81.Hij vindt lang niet alles meer lekker. Van sommig warm eten krijgt hij diarree en dan wil dat afvallen wel. Hij schrok er van.
Dus hebben we nu ondersteuning van de diëtiste van het Scheperziekenhuis. Het advies is vooral niet teveel in een keer eten maar wel meerdere porties. Een gevulde koek bij koffie of chocolademelk is ook een optie. Verder vooral eten wat hij lekker vindt en dat is gelukkig nog heel wat. Pasta lukt wel en veel roomkwark en roomyoghurt, roomboter, eitjes en alle soorten fruit. We zijn het aan het uitproberen. Gisteren ging er zelfs een pannenkoek in zonder klachten na de tijd. Hij valt nu gelukkig niet meer af, er is zelfs al weer wat bijgekomen, weer 83 op de teller.
Tja… en dan die mooie haardos! Er is intussen niet veel meer van over. ‘Het komt weer terug hoor’, stelde de arts ons laatst al gerust.
Morgen is de dag dat er beslist wordt of hij de volgende chemo mag. Susan gaat mee, want het is een drukke tijd tegen 10 uur.
‘Frans heeft al weer erwtensoep gemaakt’, mailde ze net. Haar man kookt graag en daar genieten wij van mee. Misschien moet Wim de worst er maar uit vissen, dacht ze, maar zelf denk ik dat vlees er op deze manier wel in gaat.
We moeten nu even een paar punten opschrijven om morgen aan de arts te vragen. We hopen op een nieuwe heupoperatie als dat straks kan.

Zondag, 10. Februari 2019 - 20:00 Uur
Hangertjes

foto: Sjoerd Aartsen tussen ons in, allemaal gekleed door kleermakerij Aartsen.

Laat 'De drie Notebomen' voor uw wasgoed komen. Met verbazing kijk ik naar het oude houten hangertje in mijn hand, waar dat met zwarte letters op staat. Ik heb geen idee waar ik dat opgeduikeld heb. Waarschijnlijk heeft het altijd al dienst gedaan in mijn kledingkast.
Ik ben aan het strijken en ineens, terwijl ik het overhemd van Wim er ophang, valt mijn oog er op. Ik kijk verder en kom de bekende kleerhangers tegen met S H Aartsen er op. Pa en ook mama hadden altijd kleding die in de kleermakerij van oom Sjoerd Aartsen gemaakt werden. Ik ben vaak boven in die kleermakerij geweest. Daar zaten ze echt in kleermakerszit op de werktafels. En het rook er zo lekker. Waarnaar?... Gewoon naar een kleermakerij… stoffen en krijt en naaimachines. Diny en ik werden vroeger vaak voorzien van een mooie jas, een overgooier of een feestjurk. Mama was er erg op gesteld dat wij er net zo netjes uitzagen als Gerke, Carin en Janneke.
Dan kom ik de luxe kleerhangers van Oostvogel Hengelo tegen. Nadat Wim ooit in een winkel van 'Hij' in Hengelo van een snotneus van een verkoper de opmerking kreeg:'Maar meneer …u moet die broek ook niet tot onder uw oksels optrekken', wilde hij daar nooit meer heen en…. Ik mocht ook niet! Ha!
'Hij' en 'Zij' zijn ondertussen 'We' geworden. Ik kom er hier in Emmen nog wel eens, maar ik kan bijna nooit iets vinden. Nee nu werd Schomaker Wims favoriet. Je wordt er prettig geholpen. Hier is de klant nog koning!
Die mooie ouderwetse houten kleerhangers zijn er niet meer. Het is nu allemaal kunststof. Ook niks mis mee.

Zondag, 10. Februari 2019 - 14:41 Uur
Pippie

Pippie, de Nederlandse versie staat in Tweets van het Schoolpad 2.

‘…En wi-j neumt eur Pippie ’, zeie wi-j toen 't kleine verstoten Gotland pels lämmeken bi-j ons kwam. Mooder ooi wol de dikke ram wel hebben, maor dissen niet, had Rob ezegd.
Och, zee kon d’r hier bi-j ons nog wel bi-j. Ze dronk allenig zo weinig. ’t Is ok wel een klein soort schaop heur’, stellen Rob mi-j gerust. Toch zat er weinig veuruutgang in. Ik krege d’r maor 170 ml per keer in, de helfte van wat Stien het Drentse heide lämmeken naor binnen sloeken, wat toch ok een aardig klein schäöpken is.
Toen Rob eur weer es bekek, zei e metene: ’Dat ding is niet goed’. En zo was het. Maar wat doo’j der aan. Gewoon deurgaan met wa’j der in könt kriegen. Töt ze op een keer niks meer wol drinken, ‘t köpken scheef en ‘t buuksken strak. Ik masseren heur lekker en kreeg der ’s aovends nog een betjen verdunde melk in. Maor ok de volgende dag werd het niks. Het anders zo tierige ding kwam noe achteran en onderweg naor ‘t hekke veel ze wel dree keer umme. Ik bellen Rob. ‘Laot maor gaon’, zei e.
Met angst um ‘t harte ging ik den anderen mergen naor de weie. Ik verwachten eigenlijk neet anders dan dat ze dood in ‘t hok of in de weie zol liggen. Töt mien stomme verbazing stond ze met de andere fleslämmekes te wachten. En, wonder o wonder, ze begon weer te drinken en ook grös en brökskes te etten, wel heel veurzichtig. Disse wekke dronk et kleine ding elke keer ’t hele flesken läög. En ze bleef drinken, ‘t stemmeken wodden sterker en ze draaft weer veurop als ‘t ettenstied is. Pippie is een taoien…. Zee blif nog efkes.

foto: Pippie rechts, Stien, het Drentje links en midden Marit het Schoonebeker lämmeken

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden