Weblog1

Donderdag, 21. Mei 2020 - 12:12 Uur
Veilig thuis

Gera is weer veilig thuis bij haar gezin in Canada. Het had wel even wat voeten in aarde, vertelde Tonny vanmorgen. De aanrijroute naar Schiphol was veranderd en dus lastig. En dan zaten ze maar met 50 man in zo’n grote Boeing. Met het opstijgen moesten ze daarom verspreid zitten, ook de business class passagiers in de economy class. Eenmaal in de lucht konden die weer naar hun eigen plek. Bij de overstap in Toronto ging het wat tijd betreft ook maar net goed. Ze moest natuurlijk eerst door de douane en die had geen haast.
Eenmaal thuis is Gera 2 weken in quarantaine, maar dat is daar geen probleem. Ze heeft een nieuwe pup en dan hoef je je zeker niet te vervelen.
Het was goed dat ze in deze weken bij Tonny kon zijn en het was mooi om haar weer te zien. Voorlopig heeft Tonny geen plannen maar ze zal hen zeker weer eens opzoeken. Canada is ook voor haar bekend terrein geworden.

foto: 2015 bij Fred en Gera buiten op het deck. En altijd honden om haar heen. Hier haar toenmalige favoriet Snowball.

Woensdag, 20. Mei 2020 - 10:48 Uur
Dauwtrappen?

Natuurlijk ben ik niet de enige die zwembad of sportschool mist. Af en toe belt er iemand van de zwemgroep met dezelfde klacht. Er wordt nu meer gewandeld of gefietst met partner of gezin. Altijd goed voor de verbondenheid. We hebben meer tijd voor elkaar of het nu thuis werken is of samen een fietstochtje maken. Zo lees ik geregeld dat vriendin Dineke die haar fitness nu mist een behoorlijke fietstocht in de omgeving maakte met haar man. Ik vroeg haar of ze zich aan het voorbereiden was op het dauwtrappen. Ze wist niet waar ik het over had. Dauwtrappen? Had ze nooit van gehoord en ik kan je vertellen dat ze een brede interesse heeft.
Ik legde uit dat het met vroeg opstaan op Hemelvaartsdag heeft te maken om dan een vroege flinke wandeling of fietstocht te gaan maken als de dauw nog op de velden ligt. Wat bleek? Dineke is opgegroeid in Groningen en daar was dit Oost Nederlandse fenomeen van dauwtrappen op Hemelvaartsdag niet bekend.
Het was vroeger een sport om op Hemelvaartsdag gezellig met een groep op pad te gaan, of met je geliefde natuurlijk. Bij ons was een tochtje naar de Posbank in de buurt van de Steeg favoriet.
Het is al van alle tijden. Ik heb ergens een foto van mijn tante Jo die met haar verloofde Hendrik Jan ook dat tochtje naar de Posbank maakte op Hemelvaartsdag, zal 1938 of 39 zijn geweest.
Hier is ie...

Dinsdag, 19. Mei 2020 - 10:24 Uur
Alweer afscheid...

Er is veel dat ik intussen ga missen. Vooral de sociale contacten die we toch wel veel hadden. Door de zwemgroepen, de kerk, Valerius en de Cantorij kennen we heel wat mensen waar je regelmatig mee van gedachten wisselt. Ik ben niet zo’n beller die de hele dag met de telefoon in de hand zit. Ik kan je vertellen dat ik vaak niet eens meer weet waar mijn mobiel is. Ik gebruik hem eigenlijk alleen als ik weg ga, voor je weet maar nooit. Wim probeert hem dan op te roepen maar als ie eenmaal leeg is geeft ie geen antwoord. Als ik hem nu opgeladen heb zet ik hem gewoon uit want de huistelefoon doet het gewoon, is genoeg.
Gisteren waren Gera en Tonny hier. Gera om afscheid te nemen want vandaag vertrekt ze weer naar haar eigen gezin in Canada. Vandaag gaan Gera en Tonny koffie drinken bij Arend, Amaka en de kleine Genesis Benedict en daarna brengt Tonny haar naar Schiphol.
We hadden gistermiddag de tijd om over de afgelopen weken te praten, het overlijden en afscheid van Henry en hoe nu verder. Gerhard had nog een vrije dag en kwam ook langs. Tijdens zijn jaren in Hattem bij oma heeft hij veel met Gera opgetrokken die toen haar tienertijd beleefde.
Arend had een prachtig fotoboek laten maken met foto’s uit het leven van Henry en Tonny. Ze brachten er ook een mee voor ons. Natuurlijk spreken de foto’s voor zich en we weten van bijna alle belevenissen uit hun leven. Ook met hen hebben we veel vakanties doorgebracht, vooral die in Canada. We zullen dit boek koesteren en nog vaak even doorkijken. Ik denk dat Rick hem ook mooi zal vinden want hij staat er warempel zelf nog in!!

Zondag, 17. Mei 2020 - 19:14 Uur
Bezoek

Het is druk op de weg en vooral op het fietspad langs het Oranjekanaal richting Bargeres. Nu Rick besloten heeft om vanaf nu om de 2 weken naar het Schoolpad te komen stap ik maar eens op de fiets om hem op te zoeken. Er wordt gefietst en gejogd. Nu de sportscholen al zo lang dicht zijn moet er op een andere manier beweging gezocht worden. Ik fiets langs hevig zwetende mannen met zweetbandjes om hun voorhoofd. Ik groet onderweg nog deze en gene maar hier krijg ik geen groet terug. Iedereen zit in zijn eigen bubbel zoals dat tegenwoordig wel genoemd wordt.
Bij Rick is het altijd hetzelfde. Hij houdt niet van veranderen, alleen heeft zijn bureaustoel het begeven en heeft hij zijn tuinstoel op zijn favoriete plek staan. De foto van Henry heeft een plekje gekregen naast de foto’s van Mark met Queeny en Klaas. ‘Ik mis er nog wel een paar’, zegt hij dan en ik weet meteen dat hij Ben en Niesje bedoelt.
‘Ik zal eens tussen mijn foto’s zoeken voor je’, beloof ik. De glas in lood hangers, die Tonny maakte, en die vroeger bij Ben een Niesje voor het raam hingen, hangen nu bij Rick. Staat mooi.
Na de koffie verwisselen we samen zijn beddengoed en ik zie ineens een souvenir dat hij ooit meebracht van een gezamenlijke vakantie in Normandië uit 2011, een nog dichtgeplakt trommeltje met de kaart van la douce France op de deksel. Hij maakt het nu open en er zitten nog keurig verpakte koekjes in. Ik proef er eentje en ze smaken nog prima. ‘Ik eet ze niet… 2011…’, zegt hij. ‘Je mag het allemaal meenemen.
Eenmaal thuis komt Gerhard er aan en praten we ook met hem weer bij. Hij is klaar bij de Mesdagkliniek in Groningen en wacht op een nieuwe opdracht van Centrics.

Zaterdag, 16. Mei 2020 - 15:08 Uur
Tweets 3

Of toch deze?

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden