Weblog1

Woensdag, 12. Juni 2019 - 15:38 Uur
Zo trouw als...

Het wordt nog steeds drukker om het huis en op het erf. Geen wonder, de eerste nesten jonge vogels zijn uitgevlogen. Je moet goed kijken nu. Er zat net een jong roodborstje op een paaltje, maar het oranje borstje is nog heel vaal van kleur. We zaten vanmiddag even bij de wei en daar hoorden en zagen we de jonge roodborstjes die heen en weer vlogen. Normaal huist er één roodborstje voor het huis en ééntje aan de achterkant, alleen in de broedtijd zien we er wel eens twee bij elkaar. Maar nu...? Het stikt van de roodborstjes.
De jonge mezen kun je nog het best onderscheiden, maar alle soorten mussen zijn lastiger net als de zwartkoppen en de zwarte roodstaartjes. Bij de winterkoninkjes kan het niet missen, zij hebben zo’n trots rechtopstaand staartje. Daar kun je gewoon niet omheen. De boomklevertjes hoor ik niet meer, ze zullen ergens anders hun plek hebben gevonden, maar de jonge merels zitten overal rondom onder de struiken te roepen en zullen nog een paar dagen gevoerd worden.
De beide jonge bonte spechten komen nu samen bij de pindakaaspot aan de boom, eentje zit er bovenop en de ander zoals het hoort op het stokje ervoor. Samen gaan ze even later de eik in om op jacht te gaan met hun lange tong tussen de boombast.
Af en toe komt de Vlaamse gaai weer en daaraan ligt het dat de pindakaas in 4 dagen op is. Ik volg de FB pagina van het Bargerveen en als je ziet wat daar een vogels gespot worden: rode wouw, havik, blauwborst, kiekendief.
Zonet hoorde ik een deur dichtklappen, Queeny kwam overeind en zette haar oren rechtop. Mark? Dat kan niet meer, maar zou de hond het nog begrijpen? Ze wordt oud, ligt het liefst binnen, behalve als er gewaakt moet worden. Dan kan ze nog behoorlijk snelheid maken, maar voor een stok of een bal komt ze niet erg meer in beweging. Queeny is nu 12,5 en zoals Rick het zaterdag opmerkte toen hij haar uitgebreid bekeek: ’Er staat in elk geval iemand op haar te wachten’. Meteen keek hij even naar mij om te zien of het over kwam.

Dinsdag, 11. Juni 2019 - 22:40 Uur
... en soms zit het tegen...

Dit fietstochtje houden we te goed. We kennen het wel en is afwisselend vooral wanneer je op de terugweg door het Oosterse bos gaat.

In de hele tijd van de 7 chemo’s tot nu toe heeft Wim de eerste flinke terugslag. Hij heeft een soort buikgriep te pakken of het is een reactie na alle chemo’s. Het begon wat rustig, een paar dagen ’s morgens een paar keer flink naar het toilet. We konden zondag toch gewoon naar de kerk, maar vooral vanaf gisteren is het dweilen met de kraan open. We hadden het plan om gisteren met de nieuwe scoot mobiel en fiets naar de Groene Trambrug te gaan via het IJstijdpad. Dat is een mooie route voor zowel fiets als scoot mobiel en je kunt daar heerlijk zitten bij dat theehuis. Wim heeft intussen zijn rug weer eens verdraaid, dat kon er ook nog bij.
Vanmorgen hebben we contact gezocht met de verpleegkundige van de oncologie van het Scheper ziekenhuis die hem het hemd van het lijf vroeg over hoe vaak, hoe dun, welke kleur en hoe ruikt het? Ze gaat overleggen en we worden terug gebeld. Is nog niet gebeurd.
Intussen moet ik zien dat ik hem aan het drinken houd. Rijst gekookt, banaantje, appeltje, bouillon en vanavond ben ik overgegaan op een flinke pan soep voor morgen. Ik krijg er maar mondjesmaat wat in. Hij ligt intussen al lekker plat en luistert mee naar de voetbalwedstrijd USA- Thailand.
Nu maar hopen dat we dat tochtje over een paar dagen wel kunnen maken.

Maandag, 10. Juni 2019 - 22:57 Uur
Juni

Juni is de tijd van de ijverige vogels. Ze vliegen je hier links en rechts om de oren op weg naar voedsel voor de kleintjes. Het eerste legsel is al uitgevlogen en nu is de tweede ronde aan de beurt. Bijna elke dag vliegt er per ongeluk wel een jong vogeltje tegen het raam, alle ramen zelfs. Soms vliegt er een naar binnen en is het een toer om die er uit te lokken.
Wims stoel staat precies goed om de aan en afvoer van een koolmezenfamilie in het nestkastje op het terras te volgen.
De pindakaaspot aan de boom is nu ook ontdekt door de Vlaamse gaai, een zeer brutale gast. Die mikt de pot er soms zelfs af, zo’n onbenul. Vandaag waren er twee jonge spechten aan het ruziemaken, allemaal te volgen vanaf de eettafel.
De maand juni is ook de tijd van de gele lissen. Die staan zomaar ineens in bloei. Het is alleen jammer dat die bloei niet zo lang duurt en even later wordt het wat saai rondom de vijver wat kleur betreft. Dan moeten we het hebben van de vogels, fazanten en een enkele haas op het land van de boer.
In de wei is het wat saai geworden nu die brutale Wensleys met hun lammeren weg zijn.
We moeten het nu doen met de vier fleslammeren, de 2 grote weldoorvoede Texel/Schoonebekers en de beide Pippies. Ze trekken zich regelmatig even terug in de stal, zeker voor de brokken ter afwisseling. Alleen wanneer we ons installeren op de schommelbank komen ze zich melden. Wie weet zijn er ook een paar flessen meegekomen…., zie ik ze denken.
Blijft leuk spul..

Zondag, 9. Juni 2019 - 13:29 Uur
Terror

Foto: Een bold eagle, door Willem Seldenthuis kunstig uit hout gesneden, staat bij Rick voor zijn Canada wand,

De terror buizerd is er weer. Vorig jaar werden al joggers aangevallen in Dinkelleand, dit jaar kwamen er al 5 met bebloed hoofd thuis en konden meteen door om een tetanusspuit te halen. De buizerd beschermt zijn jongen wel erg radicaal. Ze zeggen dat het over is als de jongen uitgevlogen zijn. Er komt eindelijk een waarschuwingsbord. Ook in Hackfort bij Vorden staat zo’n bord, ik ben er toen wat harder gaan fietsen. Ik weet niet of die buizerd daar nog steeds nestelt. Er wordt aangeraden geen fel gekleurde kleding aan te doen als jogger en al helemaal geen lichtgevende. Ik blijf liever helemaal uit de buurt.
In 1996 gingen we voor het eerst met Henry en Tonny naar Canada, op bezoek bij Fred en Gera en hun nog heel jonge kinderen. We mochten een paar weken hun auto mee en een geleende caravan. Daarmee toerden we met z’n vieren door de Rockey Mountains die je vanaf de boerderij in de verte al kon zien liggen. Vijf beren en veel prachtige natuur gezien en vooral de eerste keer maakte het veel indruk.
Ergens halverwege onze tocht kwamen we in de buurt van Mount Robson en boekten we een tochtje met kano’s over een meer, eigenlijk vooral moeras. Henry en Tonny in een boot en wij en nog een aantal andere liefhebbers. Op een gegeven moment zien we een bold eagle in de top van een boom en even verder zit hij er weer. We kwamen bij een soort riviertje aan waar deze bold eagle in een boom ernaast een nest had. Deze houden ook niet van pottenkijkers bij hun nest met jongen.De gids liet ons met alle acht kano’s één flinke groep maken, gewoon de boot naast je vasthouden. Zo vorm je samen een te groot project om aan te vallen voor deze, in de tijd dat er jongen zijn, soms ook agressieve roofvogel. Zo zou deze adelaar ons waarschijnlijk met rust laten. Doodstil lieten we ons als groep meedrijven tot een eind na de boom met het adelaarsnest. Hij keek ons na. Spannend, maar het ging helemaal goed.

Zaterdag, 8. Juni 2019 - 19:47 Uur
Roadrunner

Foto: inspectie.

‘Kijk, daar gaat de Roadrunner’, zei Rick. Wim kon niet langer wachten. Hij wilde met zijn scoot mobiel op pad en had me de route helemaal uitgelegd. Maar ja… toen begon het te regenen en wachtte hij toch maar even. Het klaarde op en toen moest het gebeuren. Rick zag hem gaan, jas aan, pet op, even een zwaai en daar ging dus onze Roadrunner.
Rick was tussendoor een keer extra hier. Hij heeft een nieuwe e-bike en maakte er een ererondje mee. Van de Bargeres naar Fietsenzaak Roosen in Erica waar hij de fiets gekocht heeft en later door via Klazienaveen, Oranjedorp naar het Schoolpad. Fluitje van een cent op zijn nieuwe fiets. Roosen is bij hem favoriet omdat die een servicedienst heeft en bij lekke band of andere pech de fiets komt ophalen en weer terugbrengen. Dat levert hun vermoedelijk heel wat extra klanten.
Het was kil vandaag en ik stelde de beide mannen voor de keus wat betreft het avondeten. Zuurkoolschotel met gehakt en banaan of tortelini’s. Voorlopig heb ik een aardige voorraad aan levensmiddelen want vanmorgen is Frank mee geweest voor de wekelijkse inkopen. Het werd zuurkoolschotel. Het leverde Rick een extra portie op om mee te nemen want een schotel van een pak zuurkool, 4 bananen, een pond gehakt en aardappelpuree wordt een hoeveelheid voor 5 personen zoals vroeger toen de jongens allemaal nog thuis waren. Rick zit er niet mee, de rest even in een plastic bakje, elastiek er om en daar ging hij net op zijn nieuwe e-bike- Roadrunner 2.

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden