Weblog1

Zaterdag, 17. Juli 2021 - 14:55 Uur
Een explosie....

Er is bij ons een explosie van coloradokevers.. en we hebben niet eens aardappels. Op het land van boer Bloeming stonden jarenlang aardappels. Ik snapte dit nooit omdat dat vroeger nooit gebeurde. Slechts eens in de 5 jaar werden aardappels op eenzelfde stuk grond gezet. Maar tegenwoordig wordt er voor van alles en nog wat gespoten, ook tegen die gevreesde aardappelziekte. Voor het eerst staan er uien. Boer Bloeming is overgestapt op biologisch dynamisch boeren. Ik heb begrepen dat het 3 jaar duurt voor je jouw producten zo mag noemen. Tot mijn verbazing zagen we tussen die heel kleine sprietjes ook aardappelen opkomen die van vorig jaar waren achtergebleven. Er is al een aantal keren weer de grote spuit overheen geweest, waarschijnlijk nu met een biologisch afbreekbaar middel. De aardappels zijn inderdaad verdwenen, maar nu worden wij overspoeld met coloradokevers. Ze hebben waarschijnlijk net tijd gehad om eitjes te leggen op het opschot van de aardappels van vorig jaar. De aardappelplantjes zijn nu weg. Ik las net dat je aardappelvelden minstens 500 m uit elkaar moet hebben anders vinden die kevers ze toch nog. Boer Huizingh heeft een groot stuk aardappels aan de overkant van de Bargerweg, 150 m verderop. Zo slim zijn onze kevers dus nog niet. Trouwens, die coloradokevers hebben daar geen schijn van kans. Hier wordt nog veel gespoten
Nu kruipen die zoekende coloradokevers tegen ons huis op, ook tegen het vliegengordijn in de deuropening en Wim vond er al een aantal binnen. Hij werd er onrustig van. Hij kende de coloradokever niet eens die lang geleden met de aardappels meegelift zijn vanuit Amerika.
Ik wel en met mij alle kinderen van boeren afkomst. Deze week herinnerden Diny en ik ons het vangen van die kevers van onze aardappelen. Dat deed je in de jaren 50 gewoon met de hand. Als we er ieder 3oo van die gestreepte kevers hadden gevangen kregen we een abonnement op het zwembad In de Dennen dat in die jaren 3 gulden kostte. Pa telde ze niet eens na. Er ging een scheut petroleum op en de brand er in.
‘Ik denke da-w dat abonnement zo ok wel ehad zollen hebben’, dacht Diny. Daar was ik nog niet zo zeker van.

Vrijdag, 16. Juli 2021 - 22:35 Uur
Over honden en... oppas.

De dikke plak van de veldesdoorn met afbeeldingen van Muscles, Sasa en de pup hebben we afgeleverd.. En… ze waren er erg blij mee. Vader Gerald belde de volgende dag al. Hij had ook de honden gezien en wilde toch even zeggen dat hij het prachtig vond. Ze hadden er buiten een mooie plek voor . Na de behandelingen met bootlak glimt hij als een spiegeltje en kan de schildering er jarenlang tegen in weer en wind.
We keken rond bij deze dierenliefhebbers. Hun laatste aanschaf is een witte herder pup, een aandoenlijk beestje. Als ze met gezin toch een weekje weg willen is vader Gerald de vaste oppas, net als wij vroeger Ben en Niesje hadden. Ik herinner me ons laatste nestje pups van Tessa en Scott. We hadden onze vakantie naar Schotland al afgesproken toen we zagen dat Tessa gedekt werd. Even rekenen bracht aan het licht dat de 8e week van de komende pups in onze vakantie zou zijn. Wat te doen? De boot naar Schotland annuleren? We belden Ben en Niesje en meldden ons probleem. ‘Och, zei Ben, ‘we hebben ons altijd gered met de dieren bij jullie, de schapen, zelfs lammeren aan de fles, dat gaat helemaal goed komen’.
En het kwam goed. Alle pups gingen gezond en wel met hun nieuwe baasjes mee.

Woensdag, 14. Juli 2021 - 15:22 Uur
Wat vond je van de dag?

'Wat vond jij van de dag?' We zijn op weg naar ons eigen stulpje. We hebben een wel bestede dag achter de rug. Dat krijg je als je op pad gaat naar de streek waar je opgroeide en nog veel familie woont.
Ik doe net mijn ogen weer open want als ik na een dagje uit de autozitting weer voel en Wim het stuur richting huis draait, zak ik meestal langzaam weg in een soort van sluimer. Heeft Wim nooit last van gelukkig.
'Ik vond het een hele fijne dag', zeg ik.
'En het begon al goed', doet Wim er een schepje bovenop: "ik vond mijn schuifluifel terug'.
We begonnen inderdaad op de Boomgaard en meteen na de ontvangst met koffie en beschuit met aardbeien gingen we op zoek. Wims geheugen was weer helemaal opgefrist. Hij begon precies op de plek waar hij bijna 3 jaar geleden de luifel had weggelegd omdat we met Rick plus tent en zijn bagage verder trokken naar ons favoriete deel van Duitsland aan de Rijn hadden we besloten om alles wat we niet gebruikten maar bij Johan in opslag te laten.
Maar zoals jullie weten is er de afgelopen drie jaar veel gebeurd en toen we laatst proefkampeerden was de beer los.
'Waar is mijn luifel?' Wim had wat rondgekeken maar wist het niet meer. Dankzij Gerben die ons zijn eigen luifel leende zat Wim die week uit de wind.
Maar intussen is zijn geheugen helemaal opgefrist en pakte hij meteen zijn pakketje op van de plek waar hij het drie jaar geleden neergelegd had.
De rest van de dag was heel ontspannen en gezellig. We genoten van Siem, de kleinzoon van Johan en Joke en deden een rondje camping om bekenden te groeten.
's Middags bij Henk en Anneke was er ook nieuw leven te bewonderen: 9 pups waar ze nu de handen vol aan hebben voor ze volgende week naar hun nieuwe eigenaren kunnen. We horen enthousiaste verhalen van hun kleinkinderen waar ze echt van genieten.
En dan de rest van de middag bij Ben en Diny. De Tour werd uitgekeken met het bord op schoot, net zoals we thuis vaak doen. Wiesje steelt de show en ook hier praten we bij en horen de laatste nieuwtjes.
En zo gaan we tevreden op huis aan. En dan komt die vraag van Wim:'Wat vond jij van de dag?'
Nou... jullie weten het nu.... helemaal geslaagd.

Maandag, 12. Juli 2021 - 22:04 Uur
Ieder zijn vak...

Meer dan een jaar lang zat de buis van Eustachius van mijn rechteroor dicht. Het was niet onoverkomelijk, alleen lastig. Ik heb drie soorten neusspray geprobeerd, maar niets hielp. En in coronatijd ga je niet zo snel voor zoiets naar een KNO arts. In het ziekenhuis is het maar vragen en mondkapjes.
Ik was gewend om de telefoon met rechts aan te pakken, maar dan hoorde ik echt niks.
Het enige voordeel was dat ik altijd rustig sliep. Meestal lig op mijn linkerzij en werkelijk… nooit zo rustig geslapen. Als Wim me iets wilde vragen moest hij me een duwtje geven.
Na de eerste behandeling van de KNO arts, die het trommelvlies doorprikte kon ik een paar dagen wat horen aan de rechterkant maar toen was het gehoor weer weg. Toch maar weer gebeld voor een vervolg. Ik zag de bui al hangen dat ik een buisje geplaatst kreeg want dat zou de volgende stap worden.
Maar toen de KNO arts hoorde dat ik graag wilde blijven zwemmen wilde hij nog een poging wagen. Dus weer de verdovingszalf er in, een kwartier later leeg gezogen en kon er geprikt. Ik kreeg nu de boodschap mee om een tijdje neusspray te blijven gebruiken en kauwgum te kauwen na de prik. Ik merkte wel dat hij nog wat uitgebreider bezig was in mijn oor. Dat was even minder, maar het wierp zijn vruchten af. Ik hoor weer als vroeger. Met dank aan dokter Zahedi.
Dus tref je me al kauwend aan dan weet je waarom.

Maandag, 12. Juli 2021 - 09:51 Uur
Een tussendoortje..

Mocht je denken dat je de leukste spreuken van de Achterhoekse spreukenkalender in de eerste helft van het jaar tegenkomt dan heb je het mis. Ook aan het eind van het jaar heeft die nog rake spreuken in de aanbieding. Hier komen er nog een paar.

Better ’n blind peerd as ’n läögen halster
(variant op “Beter iets dan niets”)

Wee altied met beide bene op de grond steet
Kump nooit ’n trad wieter. ( Je moet ook eens wat durven)

Laot die bedankjes maor,
Want daor hek de zolder al vol van liggen.

Leren is een zwaor wark,
Maor iets afleren is nog zwaorder.

Wee hellig met de voes op taofel höwt, dut zich zeer

Ik bun een betjen an ut krömmelen. (licht werk)

Een gierigaard en een nötteboom,
Moj heel hard schudden,
Veur dat ze wat geef.

’t Weer is as ’n kindergat:
Efkes dreuge en zo weer nat.

In ’t land van belaoven gao-j dood van de honger (aan beloftes heb je niets)

Foto: N.H. Kerk in het centrum van Vorden,
met op de voorgrond een prachtig beeld van een zich lekker op de rug rollend paard.
Nadat twee keer zo'n beeld gestolen is werd deze zo stevig verankerd dat dat niet meer kan!


Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden