Weblog2

Donderdag, 2. April 2020 - 13:17 Uur
Nostalgie?

De foto van van Gijs en Mies met hun jongens is niet meer van deze tijd. Kinderen zijn vaak geobsedeerd door een sigaret of sigaartje dat aangestoken wordt en ja hoor Harry kreeg het voor elkaar en het werd een grappige foto.
Mijn eerste kennismaking met vader Hein werd mede door dezelfde nieuwsgierigheid van mijn kant een succes. Toen hij voor het eerst bij ons kwam en in het gezellige keukentje op de Haar zijn sigaretje aanstak waren Diny en ik meteen in de ban. Ik wilde ook een trekje en die kreeg ik. Diny wilde ook en ja hoor. Zij mocht ook. Het bleef bij die ene keer. Tja wat wil je… als je bij je nieuwe dochters in de smaak wilt vallen.
Op de Haar werd door opa Bijenhof niet gerookt. Hij zei altijd:”Als het noe de bedoeling van onzen Leeven Heer was dat wie-j zollen roken… had e ons wel een schosteentjen met egeven.”
Die sigaretten werden door vader Hein later afgeschaft en er kwam de bolknak voor in de plaats… gewoon voor bij een vergadering of visite. Er stond op De Boomgaard altijd een doos Willem 2 op de schoorsteenmantel in de voorkamer en voor pa naar zo’n vergadering van de Boerenleenbank, de Botterfabriek, Kerkeraod of de Huusholdschole ging, stak hij er één in het bovenste zakje van zijn colbert. De vergaderruimtes en woonkamers waren bij zulke gelegenheden vaak blauw van de rook. Alleen de vrouwen klaagden er over…. 'Ie-j kriegt ‘r zukke smerige gedienen van…!' Nu ik er aan denk… ruik ik het weer. Nee ik vond het geen nare lucht, maar misschien is het de nostalgie die toeslaat.

Zaterdag, 21. Maart 2020 - 10:51 Uur
Van klompen tot kangaroos 24a

Een foto van de kudde van Ruud. Veel bijvoeren. Nu aan het begin van de herfst in Australië wordt er nieuw gras ingezaaid

Donderdag, 19. Maart 2020 - 13:46 Uur
Van klompen tot kangaroos 24

Het leven in Australië gaat door al heeft het intussen ook beperkingen. Ruud stuurde een mail vol ongerustheid over ons, zijn familie in Nederland, maar Australië zelf is ook in de ban van het Corona virus. Iedereen moet thuiskomen naar Australië en daar blijven.
Met hem gaat het goed. Nou ja, een ongelukje met de quad en een dolle stier die hij had moeten dood schieten. Hij weet hoe er mee om te gaan.
‘Wij boeren kennen de gevaren van virusziekten. Zij kunnen je farm verwoesten. Denk aan de vogelpest, varkenspest of de mad cow disease’, zo vertelt hij. ‘Wij boeren weten hoe we onze kippen, varkens en koeien kunnen beschermen door allerlei maatregelen te nemen. Maar ondanks alles kan het toch fout gaan b.v. door vliegende insecten'.
Ondanks dat nemen vele Australische boeren het nog niet serieus. Ze vergelijken het met het griepvirus, waaraan verleden jaar 1000 mensen overleden.
Het wordt herfst en hij is druk met inzaaien en bevloeien, maar zijn zaaimachine ging kapot en moest worden gerepareerd en zo had hij even extra tijd om een mail naar de familie te sturen.
‘Ik hoop dat jullie allemaal de regels wel serieus nemen. En partners en vrinden om je heen ook!! Je leven hangt ervan af’, waarschuwt Ruud opnieuw.. Hij heeft ook de oplossingen niet maar elke keer als hij een probleem heeft zoekt hij zoveel mogelijk betrouwbare kennis en gebruikt dat. ‘Kennis is macht’ is zijn motto.
Hij stuurde dit keer een foto van een regenboog die op een hete dag in januari bij 37 graden verscheen na een korte zware storm. In deze tijd was ook bij hem in het noorden van Victoria de lucht door de bosbranden vervuild.

Met dank aan Ruud die ons een kijkje geeft in zijn leven als boer in het noorden van Victoria, Australië.

Woensdag, 18. Maart 2020 - 10:37 Uur
Ratten

Ik vertelde pas over de ratten die er een zootje van gemaakt hebben in ons ‘kantoortje’. Diezelfde dag schreef neef Wim over de rattenfamilie in zijn tuin. Hij had er prachtige foto’s bij van deze door iedereen gehate familie rat. Ze wonen in een woonwijk en dan kun je dat echt niet hebben. Dus hebben ze de gemeente ingeschakeld voor de bestrijding.
Het deed mij denken aan de rattenbestrijding vroeger op de Boomgaard. Er waren op een gegeven moment ratten gesignaleerd in het kippenhok. Vader Hein schakelde de buurt in waaronder iemand met een buks. De mannen bonden hun broekspijpen dicht met een stuk touw want een rat in het nauw klimt je zo onder de manchester bokse en er gingen verhalen rond van iemand bij wie een rat dat gepresteerd had. De man die dat overkwam had hem ter hoogte van zijn dijbeen met een mes dwars door de broek doodgestoken en hierbij keken de mannen elkaar heel serieus aan. Ze moesten er waarschijnlijk niet aan denken dat de rat nog hoger in de broek in paniek was geraakt.
Wij kinderen moesten al helemaal op afstand blijven. Het was heel spannend allemaal, maar naar binnen gaan deden we ook niet.
Er werden inderdaad een paar ratten gedood, maar het lijkt mij onwaarschijnlijk dat hier met een paar knallen een nest uitgeroeid was. Maar waarschijnlijk hebben die ratten wel een andere nestplek gezocht.
Ons kantoortje is opgeknapt van de schoonmaak- en opruimbeurt. Het gat tussen muur en vloer is dichtgestopt net als een gat in het kozijn van het raam. Nu nog de rattenval van buurman Jans.

foto: Opa Bijenhof zorgde voor de kippen en deed allerlei andere klussen

Zondag, 8. Maart 2020 - 13:35 Uur
Jarig

Ik weet niet wat de reden was van dit vroege uur, maar ik kreeg mee dat de verjaardag van een meisje in onze kennissenkring al om half 7 begon met een uitgebreid ontbijt met taart en cadeautjes. En dat op de zondagmorgen.
Meteen begon er in mijn brein een filmpje te draaien.
Toen mijn zusje en ik nog klein waren was onze verjaardag het spannendste wat er was. We konden de avond ervoor niet in slaap komen en als we door hadden dat de oude Zaanse klok beneden 12 keer had geslagen waren we zelfs klaar wakker, want dan was je al jarig.
Daarop gingen we met z’n tweeën naar beneden om het te vertellen:' ’t Is 12 uur, ik bun al jeurig.’ Dan kregen we het cadeautje al van mama en pa en wie niet jarig was kreeg een iets kleiner troostcadeautje. Meteen gingen we ook bij opa en opoe melden dat ik jarig was. Ook daar kregen we cadeautjes. Daarna vielen we allebei als een blok in slaap.
Ik denk dat het zo gebleven is tot we een jaar of 10 waren. ’s Morgens werd de stoel van de jarige versierd met bloemen uit de tuin. Iedereen, behalve opa en later Johan, was in voorjaar en zomer jarig. Opa was in februari jarig en Johan net voor Kerst, ik weet niet meer hoe hun stoel versierd werd. Misschien hadden we toen de papieren roosjes al ontdekt zoals die bij bruiloften en partijen van crêpe papier gemaakt werden.
En dat hele filmpje van bijna 70 jaar geleden kwam zomaar voorbij toen ik las dat Elise vandaag al om half 7 haar verjaardag vierde.

foto: opoe en opa Bijenhof, nog op De Haar, 40 jaar getrouwd.

Oudere bijdrage

Aanmelden