Weblog2

Woensdag, 25. April 2012 - 22:24 Uur
Sacha

Mark met Sacha op de Boomgaard.

Deze Sacha had haar naam te danken aan onze aller-aller-eerste hond toen we nog in Aalten woonden. Het was een pup van de grote zwarte poedel van Gerrit en Irene van der Kolk. Ze kwamen haar zelf brengen en bleven meteen een nachtje slapen. Ze werd Sacha genoemd, net als de moeder. Het bleek een hond die erg veel beweging nodig had en wanneer je haar uitliet aan de riem hoefde je bijna zelf niet te lopen, alleen je voeten iets verzetten en je had een tempo van ik weet niet wat. We hadden ook nooit van een cursus gehoord. Soms ging ze er vandoor en wanneer ze 's avonds niet thuis was, lieten we de schuurdeur maar op een kier. Als Wim dan de andere morgen in de schuur kwam lag ze hem met haar donkere kraalogen slim aan te kijken vanaf het kolenhok. Bij Staalkat waar Wim toen werkte werd al gevraagd of hij soms zo'n grote zwarte hond had. Die hadden ze 's avond laat nog zien lopen, zo'n vier km verderop.
Toen ik die zomer van 1967 in verwachting was van Rick werd het er niet beter op. Toch was het een schat van een hond en Gerhard zat vaak bij Sacha in de mand.
Toen echter bleek dat een collega van Wim op zoek was naar een sterke, maar lieve hond voor bij de boerderij was de keus niet makkelijk maar wel duidelijk. Sacha kreeg een nieuw thuis. Een paar weken later gingen we kijken hoe het haar verging bij het nieuwe gezin. 'Hoe is 't met Sacha?', vroegen we. 'O.. kiek maor daor he-j em...' en de man wees in de verte waar we twee sporen opspattend water zagen. Daar rende ze door het water in de wei. Wij waren gerustgesteld, Sacha was op haar plek.

Dinsdag, 24. April 2012 - 15:28 Uur
Mis...

- 1971- Nee dit is niet Gerhard maar Mark bij Diny op de arm. Ze had met Ben op de gang van zaken op de Boomgaard gepast... eten en drinken, want Johan en Henk waren er nog. Johan was druk met de boerderij en ik denk dat Henk nog op de MTS zat. En Mark was er uit logeren....
Wij waren intussen met Gerhard, Rick en pa en mama een weekje naar dat Naturfreundenhaus in Hessen op de Meissner.
Je ziet dat Mark hier al gek op honden is. Die zwarte is een pup van Sacha, zou je niet zeggen. Waarschijnlijk is de vader een herder uit de buurt, zo'n zwarte Groenendaler. 'De veertiende dag van de leupsheid mo-j ze in de gaten hollen', placht mama ons altijd te waarschuwen toen wij een hond kregen, maar ik verdenk haar er van dat ze die veertiende dag wel een oogje dichtkneep.

Maandag, 23. April 2012 - 11:13 Uur
En nu...

Kijk eens aan... Gerhard mag nu al even voorop... met lip, nog steeds wat spannend.
De spekkersenboom staat hier nog. Wat waren die lekker. De hele winter had je er nog wat aan want die werden geweckt en gingen in de bowl bij feestelijkheden. En ook het kippenhok/annex washok staat er nog. Opa Bijenhof heeft er heel wat eitjes uitgehaald en de kippen gevoerd. Voor het grotere werk kwam pa er bij en soms werd de buurt ingeschakeld. Ik herinner me dat er ratten in het kippenhok gesignaleerd waren en de jacht werd geopend met een touw om de broekpijpen, want "As ze oe daorin naor baoven klimt ...."! Er kwam zelfs een geweer aan te pas... Huhh......
Ach... die kersenboom is allang weg en ook het kippenhok. Er staat nu een mooie schuur met veranda, maar wel in dezelfde stijl en kleuren, groen met wit, want dat móet van de schoonheidscommissie.

Maandag, 23. April 2012 - 11:09 Uur
En is de eerste....

Henk met Gerhard- 1967.

Even een stapje terug in de tijd. Die krullebol van gisteren is hier nog steeds de enige in onze beide families. De opa en oma's, ooms en tantes zijn gek op hem, zowel in Hattem als op de Boomgaard. Henk laat hem alvast kennismaken met het gemotoriseerd vervoer. Een beetje spannend vindt Gerhard het wel. Zijn lipje is naar binnen. Tja... de één heeft een duim, de ander een lapje, een derde een kraagje om aan te friemelen. Gerhard had zijn lipje. Nee, ik zie het hem niet meer doen. En niets wijst er op dat hij ooit die krullen zal krijgen.

Zondag, 22. April 2012 - 09:55 Uur
De tijd gaat snel...

Gebruik hem wel, komt er meteen achteraan. Dit zal een jaar of zeven later zijn tijdens een tweedaagse tocht over een stuk van de Karawankenweg die over de bergrug tussen Oostenrijk en Joegoslavie, zal nu Istrië zijn, loopt. Maar het zijn dezelfde jongens. En je ziet de krullen van Gerhard die begonnen te groeien toen hij ongeveer 13 jaar was.
We beleefden een prachtige twee dagen hoog in de bergen samen met Klaas en Sanny met drie, wij met drie kinderen èn Berend. We overnachtten in een alpenboerderij zonder stroom of andere voorzieningen. Dat was dus: met de kippen op stok. Alleen Berend en Mark hadden geluk. Die hadden nog kaarsen op hun slaapkamer, dat was nl de kamer voor de Bergwacht wanneer die zou komen. We wilden op tijd gewekt worden omdat die tweede dag ook nog een heel eind was, maar 'Nein... gar nicht nötig.. Sie werden mal sehen'. En ja hoor 's morgens om half zes kwamen de geiten naar beneden om gemolken te worden. Allemaal bellen.

The same boys about 7 years later during a 2 days walking tour on the Alpes, called the Karawankenweg, between Austria and Yoegoslavia.

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden