Weblog2

Woensdag, 28. Maart 2012 - 23:27 Uur
De douche

Je kon natuurlijk binnen staan wanneer je ging douchen, maar buiten op de stoep was het veel handiger. En dolle pret als het warm is. Hier zijn Bertus en Marijke een paar dagen bij ons op bezoek met drie kinderen. Peter was nog een baby en ook nu vraag ik me af waar iedereen sliep. Bertus en Marijke op de veranda, weet ik, maar de kinderen? Ik denk dat we alles bij elkaar in geschoven hebben.

Woensdag, 28. Maart 2012 - 23:22 Uur
Bij een jachthut

Opnieuw een herinnering aan Badenhard. Wim met Laska onder aan een jachthut. In 1985 ging grote Laska voor het eerst mee op vakantie naar Badenhard. Ik vraag me nu af hoe alles in dat rode Renaultje kon passen, maar ik bedenk me dat dit jaar Gerhard thuis bleef. Dat scheelt wel een plek.

Dinsdag, 27. Maart 2012 - 22:37 Uur
Badenhard

Opnieuw een herinnering aan een van de vakanties in Badenhard, waarschijnlijk in de herfst van 1979 of 1980. We hebben de groene Renault nog die op deze weg in dezelfde vakantie van de weg af gleed tegen een busje aan. Er bleek achteraf olie op de weg te liggen. Links voor had de auto een flinke deuk opgelopen, maar we hebben er Hengelo nog wel mee gehaald. Je kunt nagaan dat we onderweg veel bekijks hadden, vooral van kinderen die vanaf hun achterbank naar de auto wezen en naar ons zwaaiden.
Geen idee wat Mark hier uitgehaald zal hebben, zal vast wel iets héél grappigs geweest zijn.
Kleine Laska, onze eerste superhond is hier goed te zien. Dit keer ging ze dus niet uit logeren op de Boomgaard, maar mocht ze mee. Daar ging ze 's nachts wel eens op stap met Sacha. En wanneer ze midden in de nacht weer op het erf waren blafte ze net zolang tot ze binnengelaten werden

Long ago, I guess 1980, when we were on a short holiday in Germany. Gerhard always used to be the most serious of the boys, Rick the special and Mark the funniest one
. And Laska, little Laska we used to say was with us too.

Maandag, 26. Maart 2012 - 23:35 Uur
Gasthof Peiter

Diezelfde zomer van 1985 zijn ook de ouders van Joke in Badenhard gelogeerd. Het Gasthof Peiter was een goede gelegenheid voor vol pension. Ze vierden hier hun vakantie samen met buren en natuurlijk bezochten we hen daar en later kwamen ze bij ons op bezoek in het huisje van Laborenz. Veel haast om naar huis te komen hebben ze niet. De laatste dag nemen ze er nog even van door in het Ahrdal een tussenstop te maken. 'Wie-j zörgt wel da-w d'r niet te vrog weer bunt, anders mo-w nog melken'. Ze hebben een prima vakantie gehad.

Zondag, 25. Maart 2012 - 20:30 Uur
De jachthut...

Het interieur van de hut. Ik weet niet of Frau Laborenz blij zou zijn met Laska op de bank. Hier is het al 1985.

Wanneer je een keer gaat snuffelen tussen de oude foto’s en dia’s komen er vanzelf allerlei herinneringen boven. Zo hebben we heel wat keren in een tot vakantiehuisje omgebouwde jachthut vertoefd in de Duitse Hunsrück, bij het kleine dorpje Badenhard. Het was het huisje van de fam. Laborenz uit Essen. Herr Laborenz kwam veel bij Stork om voor de TUV ketels te keuren. Wim kon het goed met hem vinden. We hadden toen nog heel jonge kinderen en ons enige uitje dat Wim en ik tot dan hadden gehad was die paar dagen zonder kinderen naar de Veluwe en Giethoorn. Wie zich het verhaal van Foetsj foetsj nog kan herinneren weet dat het geen topper was, maar ons huwelijk was er in elk geval tegen bestand zullen we maar zeggen. ( zie weblog 2, 7-12-2009) En nadat we een jaar later onze vakantie zonder Mark maar mèt pa en mama in een Naturfreundenhaus in Hessen hadden doorgebracht wilde Wim nooit meer zonder alle drie jongens op pad. Dus toen Herr Laborenz aanbood om tegen een geringe vergoeding een paar weken in hun jachthut te verblijven gingen we dit avontuur aan. De eerste keer zelfs met Henk en Anneke in ons kielzog.
Het bleek een bijzondere plek, terug to the basics, zonder elektra en tv, maar lampen met gaskousjes en flessengas dat in Pfalzfeld omgeruild kon worden. En boeken en spelletjes, veel wandelen, jachthutten beklimmen, frambozen plukken en bezoekjes aan Rijn en zwembad en een echt kasteel. Douchen deden we beneden in het toilet maar het kwam er op neer dat je handiger buiten kon staan, het water stroomde gewoon de berg af. Ook het afwaswater moesten we gewoon ins Freie hinein werfen want dan was de put voor het afvalwater niet zo snel vol. Frau Laborenz was er een van de Pünklichkeit. De Hausordnung moest vooral eerst doorgenomen worden en zeker mochten draussen geen Bonbonpapiere hingeworfen werden en vooral an die Polstersachen darf nicht gegessen werden. Vooruit… we hadden het er allemaal graag voor over.

That little house in Germany (Hunsrück), we've been there so often in holiday time. Here it have to be 1985, the first summer after we moved to Emmen and we had a new dog after little Laska died, big Laska.
A very back to basic place without electricity, tv, just gas. When the gaz bottle was empty we had to change it in the village nearby. The shower was in the toilet at the bottem and the waste water run down the hill.

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden