Weblog2

Zaterdag, 26. Mei 2012 - 17:36 Uur
Insulinde

Dacht ik toch de firma Tiktak te herinneren. Ben stuurt een foto van zo'n koffiekist waar moeder de koffie in bewaarde van de fa. Insulinde. En hìj kan het weten. Misschien staat die nog wel op hetzelfde plekje in de diepe kast in de kamer.
Ben, bedankt!

Zaterdag, 26. Mei 2012 - 13:04 Uur
Moeder Siet

Moeder Siet was een flinke vrouw en ik denk dat menigeen respect had voor haar hoe ze met haar jongens verder ging nadat vader Gerard overleden was. Ze was kosteres van de kerk, ze maakte die ook schoon. Eenmaal per jaar gebeurde dat zelfs grondig. Dan werd de hulp van tante Gees ingeroepen. Verder verzorgde ze vergaderingen en werd de koffie vanaf Dorpsweg 4 naar de kerkeraadskamer gebracht. Ze is in de winter wel eens met koffie en al gevallen is mij verteld. Ze verzorgde begrafenissen wat betreft de koffie en cake. Verder verkocht ze ook koffie, cacao en thee van de Groningse firma Tiktak aan bekenden. Bovendien werd de Zwolse krant bijna huis aan huis bezorgd in het stadje. Daarbij had ze natuurlijk de hulp van de jongens die op dat moment vrij waren. Het abonnementsgeld ophalen was een karwei op zich. ‘Och… jonges… ik heb allene groot geld, dat wo’k liever niet kepot hemm’n’, is zo’n gezegde dat ze uit die tijd is bijgebleven. Of die rothond die altijd aan de binnenkant van de deur stond te blaffen en als je niet op tijd je hand terugtrok….. Een middeltje was het om de krant even vast te houden voordat hij helemaal door de brievenbus ging. De hond greep dat ding gegarandeerd en er bleef niet veel heel van die krant en de volgende keer, als de krant verwacht werd, was die hond in elk geval verderop in huis.
Nee moeder Siet had geen belangstelling voor een nieuwe man in haar leven. Een enkele keer kreeg ze wel eens een man op bezoek, maar ze zorgde er dan voor dat de jongens bij haar in de kamer bleven. Het was duidelijk en die kwam niet nog eens. Gerard was en bleef de enige en aan haar vier jongens had ze genoeg!

Donderdag, 24. Mei 2012 - 08:19 Uur
Meer kwaliteiten...

Maar vader Gerard had nog meer kwaliteiten. Er werd ook toneel gespeeld, mischien bij de chr. jonge mannenvereniging of de chr. Vakbond, maar de jongens vertelden dat hij er goed in was net als zijn broer Anton.
Van Henry weet ik dat hij ook heel goed typetjes kan en Ben… wie hem kent weet dat hij van ieder verhaal een soort komedie maakt. Zo kan hij vertellen over Coba, een old wieffien, dat altijd maar breide en zoals hij het vertelde zàg je Coba voor je zoals ze liep te breien. Ook was het bekend dat ze zich onbespied waande wanneer ze regelmatig achter witte lakens in de tuin naakt aan het zonnen was.
Neef Jan was toen al de humorist van de familie. Die zag, zittende bij zijn tante Siet aan de Dorpsweg, een bekende voorbijkomen die mank liep. Ik weet zijn naam niet eens, want meteen riep Jan:’Kiek daor löp Mefiboseth ok’. Sinds die tijd bleef het Mefiboseth. Waarom? In de bijbel komt die voor met de zin: hij is aan zijn heup geslagen. Mank dus. En komt het weer eens ter sprake, springt Ben in de benen om voor te doen hoe dàt er uit zag.

Woensdag, 23. Mei 2012 - 11:25 Uur
'De Meziek'

De afdeling Jeugd leeft nog steeds bij de CMHattem.

Vader Gerard was bij 'de Meziek' net als velen in Hattem, en wel bij de Christelijke Muziek Hattem. Want… verschil moet er wezen. Ik meen dat hij trombone speelde. Het is een prachtig fanfare corps. Maar er is nòg een fanfarecorps in Hattem: Ons Genoegen. Van de naam alleen al krijg je zin om mee te doen. Dan was er ook nog : Ontwaakt. Dat was een corps van de rooie rakkers, zo werd wel gezegd. Er was indertijd nog een vierde maar dat weet ik niet meer. In elk geval waren alle vier corpsen actief op Koninginnedag wanneer ze in de vroege ochtend al Hattem rondgingen, ieder in een deel van Hattem. En onderweg maakten ze om de beurt een koffiestop aan de Dorpsweg waar moeder van der Kolk met grote kannen koffie klaarstond. Een grote teil met water stond klaar waar de lege kopjes in gingen en even later weer schoon en droog waren voor de volgende ploeg.
Ook moeder Siet hield van muziek, maar dat bleef bij zingen wat ze tot haar laatste dag uitbundig heeft volgehouden. Behalve het psalmboek kende ze alle vaderlandse- en volksliederen uit haar hoofd, nou ja de laatste jaren met hiaten. Alle vier jongens hebben die muzikaliteit in zich, al heeft alleen Piet het instrumentaal volgehouden. Wim heeft in Hattem, tot hij ging varen, de Engelse hoorn bespeeld en de verhalen over concoursen waaraan ze meededen, en prijzen wonnen, heb ik vaak meebeleefd. Henry heeft ongetwijfeld op de Kweekschool blokfluit leren spelen, al heb ik hem dat nooit zien doen, maar de stemmen van die vier mannen…. ! Ze zingen als lijsters… wat zeg ik… nachtegalen!

Door een klik op de titel kom je op de website van de CMHattem en kun je zien dat dit nog een zeer levende club muzikanten is.

Dinsdag, 22. Mei 2012 - 11:04 Uur
Meneer van de Maten....

Ben en Niesje weten het zeker... het is moeder Siet met Wim in de kinderwagen die net bij Teo Visser boodschappen gedaan heeft.

Je vindt nergens zoveel bijnamen als in Hattem en dat gaat vaak van ouders op kind. Zoals in de Achterhoek je vaak genoemd werd naar je huis of boerderij is dat hier even anders. Je zult er iene van de strontkleppe zijn of Lammie met de moccabenen genoemd worden. Deze laatste was een dochter van de snackbar. En Derkien de konte. Haar arme dochter, die er waarschijnlijk wat chiquer uitzag werd hierdoor Jeannette de conté. Gait Piepien kan er nog mee door net als de vuilnisman die Jan Maoten genoemd werd. Toen moeder Siet hem iets wilde vragen riep ze hem heel netjes: ’Meneer van de Maten……’, gaf hij als antwoord: ’Vrouw van der Kolk, ie zekt et wel netties maor ik heette eigenlijk….’. Hoe de Gold kearl aan z'n naam komt kun je misschien nog naar raden. Een van de bekendste families is de fam. Meussie. Geen idee hoe die aan hun bijnaam kwamen, want eigenlijk heten ze de Weerd.
Op de website van Heemkunde Hattem vertelt mevr. T. Eghuizen over de bijnamen, maar wel in het Hattems. Nu kan ik uitstekend Achterhoeks, Drents, Sallands, Twents, Veluws, Gronings en Stellingwerfs lezen, maar Hattems lezen is een vak apart. Daar moest ik even voor gaan zitten. Vooral de uitleg van hoe de familie van de Strontpette aan hun bijnaam kwam is de moeite waard.
Waarschijnlijk weet broer Ben er nog heel wat meer te noemen. Ik hou me aanbevolen.

Voor de website van Heemkunde Hattem: klik op de titel

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden