Weblog2

Vrijdag, 4. Mei 2012 - 23:18 Uur
Bij het huwelijk van Bé en Trinie

Waar zie je tegenwoordig nog zulke mooi gepoetste schoenen?

Het was een belangrijke gebeurtenis in het leven van Bé de Bruin en Trinie Wiersma. Ze trouwden ergens begin jaren vijftig. Bé was de laatste van het gezin van Piet en Dien de Bruin die trouwde. Ze zouden de eerste jaren inwonen bij opa en opoe de Bruin in Wapenveld. Van Trinie weet ik alleen dat er nog een paar zussen waren. Was er niet een met Kwakkel getrouwd en als ik me goed herinner een met Willem Breunis? Van beide gezinnen heb ik nog kinderen in de klas gehad. De tweeling Bertje en Alie Kwakkel en Ietje Breunis.
Bij deze blijde gebeurtenis waren beide ouderparen compleet. In het midden staan opa en opoe de Bruin en links en rechts de ouders van Trinie, dhr en mevr Wiersma. Ze staan hier bij de woning van de bovenmeester in Wapenveld. Dhr Wiersma was hier nl. hoofd der school. Ik heb meneer Wiersma nog meegemaakt toen hij in geval van nood kwam invallen op de van Heemstraschool in Hattem, een vriendelijke wat statige man. Zo keek ik er tenminste tegenaan als net beginnend schooljuffertje in 1962. Ik hoor het graag als er een rectificatie is en nog liever een aanvulling. De aanvulling in het gastenboek van Henry doet mij deugd en ik kan niet wachten op meer....uit welke hoek dan ook!

In the middle opa and opoe de Bruin at the wedding of their youngest son Bé with Trinie, somewhere in the early 50-ties. Trinie Wiersma was one of the daughters of mr and mrs Wiersma. Mr Wiersma was the headmaster of the primery school in Wapenveld.

Donderdag, 3. Mei 2012 - 22:39 Uur
Opoe de Bruin

'Heetten oew opoe de Bruin niet Olthuus van eur meisjesname?, vroeg ik Wim gisteren. 'Ik geleuve et wel', zei Wim, 'maor as et anders is dan reageert Ben wel... en anders Henry... die weet et wel zeker'. Ik gok op Berendina Olthuis. Ben schijnt op die kant van de familie te lijken. Hij was als jochie zo anders dan de oudere drie broers dat ze in Hattem al dachten dat hij een angenomen kind was.
Dien ging als jong meisje in de huishouding bij een gegoede familie in Zoetermeer werken en ontmoette zo Piet de Bruin die samen met zijn broers in Zoetermeer woonde. Gerard, éen van de broers nam de zaak over, een winkel in kleding en beddengoed en waarschijnlijk nog meer. Piet trok met zijn Dien naar Wapenveld maar zou nog vaak terugkomen naar Zoetermeer. Dien was behoorlijk gereformeerd en ging zelfs zondags in Zoetermeer nog naar die kerk terwijl de rest van de familie meestal de Hervormde kerk bezocht. Niesje kan er nog meer over vertellen. Ook moeder Siet was er een geziene gast. Later zouden de jongens er vaak logeren en Niesje kwam mee terug naar Hattem. Geen wonder dat ze er uiteindelijk gebleven is.

Toch Berendina Eilander zoals Henry in het gastenboek meldt. Bedankt Henry!
En inderdaad het Olde Spieker, dat aardige huisje vlakbij kasteel Molecaten en de Spaanse graven. Dat had ik zelfs moeten weten


Opoe de Bruin, her maiden name was Berendina Eilander was a beautiful girl No wonder Piet de bruin felt in love when he came to the house where she used to work, for a nice cup of coffee

Woensdag, 2. Mei 2012 - 21:19 Uur
Opa de Bruin

Opa de Bruin, hoe vaak heb ik die naam niet horen vallen als er een familieavondje was. Hij was niet groot, werd er gezegd, maar liep altijd rechtop. Vooral wanneer hij bv de kerk binnenkwam deed hij er nog een schepje bovenop. Door Niesjes familie werd hij ome Piet genoemd, want hij was een broer van Niesjes grootvader. En hij kwam dus uit het westen, uit Zoetermeer. Hoe hij dan toch in Wapenveld verzeild raakte? Tja… opoe de Bruin, vroeger Dien Olthuis, kwam als meisje voor dag en nacht in Zoetermeer terecht. Zo was dat in die tijd. En zo is het gekomen….. Piet de Bruin en Dien Olthuis trouwden en gingen in Wapenveld wonen op een klein boerderijtje en Piet ging werken bij de papierfabriek. Ze kregen vier kinderen: Sietje, Wim, Gerard en Berend, kortweg Bé genoemd.
Wim herinnert zich nog hoe hij met Piet bij opa en opoe in de bedstee sliep, hoe ze met appeltjes gooiden en dat daarbij per ongeluk de buurvrouw geraakt werd.
Bé was de jongste en 10 jaar jonger dan Siet. Hij was een couveusekindje bij de geboorte, maar ja… een couveuse was er niet en kleine Bé werd in een soort doos gelegd met een kruik. Hij heeft het overleefd en kreeg een heel goede band met zijn zus. Ik heb begrepen dat hij daar later in oorlogstijd veel tijd heeft doorgebracht. Ik denk dat hij niet veel zin had om in Duitsland te moeten werken en waar kun je dan beter zijn dan bij je grote zus op dat bovenhuis.
Nadat opoe overleden was kwam opa bij Siet en Gerard wonen in Hattem, ja ook nog op dat bovenhuis aan de Gasthuissteeg. Opa bleef liever in de buurt van Wapenveld dan dat hij met Bé en Trinie mee naar Nunspeet verhuisde. Moeder Siet zag het eerst niet zo zitten in dat volle bovenhuis, maar ‘Waar er zes kunnen wonen kunnen dat er ook zeven’, had Gerard gezegd. En zo gebeurde dat. Opa ging vrijdags naar de barbier, ging regelmatig naar de slager voor een lekker stukje vlees en had het met de jongens prima voor elkaar.

Wims granddad used to live in Zoetermeer, the western part of Holland. It was there that he met his future wife who was a servant at the house of a wealthy family. So they got married and moved to Wapenveld near Hattem where opoe de Bruin was born. Lateron when his wife died he lived with his daughter Siet and her family. The boys Wim Piet, Henry and Ben loved their granddad very much.

Dinsdag, 1. Mei 2012 - 21:59 Uur
Even terug in de tijd....

Op de begrafenis van moeder van der Kolk sprak ik verscheidene nichten en neven van de van der Kolk-, maar ook van de familie van moeder van der Kolk... Sietje de Bruin. Dieneke is de oudste dochter van Bé de Bruin, de 10 jaar jongere broer van moeder Siet en met haar had ik het erover dat er zo weinig foto's zijn van hun voorouders. Je hoort wel vertellen over opa en opoe de Bruin maar je hebt geen idee hoe die er uit zagen.
Maar Dieneke beloofde haar foto's nog eens na te kijken en wist haast zeker dat er nog wat te vinden zou zijn.
En vanmorgen kwamen er een aantal binnen. Het was lastig om ze te delen en ik moest ze afdrukken, scannen en opslaan. Dat werd niet geweldig. Even een mailtje naar Henk Braakhekke en een veel duidelijker versie kwam onze kant weer op. Hiervoor dank!


Tja... en dan begin ik maar met moeder Siet met de kinderwagen. Wim wierp één blik op de foto en meldde:'Dat is moeder met Piet'. Dan moet het een foto uit de oorlog zijn, omstreeks 1944, want Piet is van 14 maart 1943. Echt een plaatje uit grootmoeders tijd, vind je niet? Bij nader inzien twijfelen we wie het is, want het kan net zo goed Wim zijn en misschien zelfs Henry.
Die kinderwagen heeft al heel wat beleefd. In de meidagen van 1940 moest de Hattemer bevolking, in elk geval vrouwen en kinderen, geëvacueerd worden. Dat was meen ik in verband met de IJsselbrug die gebombardeerd kon worden. Dat betekende dat moeder Siet met Wim in diezelfde kinderwagen naar Wezep liep, samen met heel veel andere vrouwen en kinderen. Ze vertelde wel eens dat die kinderwagen zo volgepakt was met spullen dat Wim, die toen net 4 maanden was, er nog maar net boven in paste. Ze zou ondergebracht worden bij een vrijgezelle man. Dat leek haar niks en ze kreeg toen een andere plek toegewezen.
Deze zelfde kinderwagen ging zelfs later mee naar 'de' bos zoals Wim dat lang bleef zeggen. Op zondag onder kerktijd pakte hij daar Ben en Henry in en ging alvast naar de Koeweg richting het bos bij Molecaten alwaar de rest van het gezin zich later bij hen voegde. Nee Piet moest mee naar de kerk. Die kon je daar nog even niet bij hebben. Piet zat nergens mee. Wanneer er gezongen werd ging hij achterstevoren zitten en dirigeerde de rest van de gemeente die er achter zat. Die muziek zat er bij de van der Kolk-jongens al vroeg in.
Er wordt bij familiegelegenheden nog wel eens verteld dat er zondagsmorgens vroeg al een orkest samengesteld werd op het bovenhuis in de Gasthuissteeg. Wim met de trombone van pa, Piet met de stofzuigerslang om de schouder waar hij mee kon toeteren, Henry had de potdeksels en Ben ging voorop met het vaandel, dat bestond uit de bezem met een dweil erover. Ik vroeg dan wel eens:'Kwamen ze dan niet heel gauw uit bed?' 'Welnee... papa was doof en moeder liet zich ook niet zien'.

Wims mother with pram in the 40ties in Hattem. It might be Wim in it but we're not sure. That pram made a lot of km. In May 1940 the women and children from Hattem had to evacuate and Mother Siet walked with it to Wezep about 8 km from Hattem. The pram was full of stuff and Wim on the top of it.
Lateron on sunday morning Wim did the washing up and took his little brothers Henry and Ben in the pram to take them into the wood nearby. No... not brother Piet. He used to be a very busy boy. He had to go to church with mum and dad. While singing he started directing the people behind. After church mum and dad with Piet joined the other children and enjoyed nature in the neighbourhood of Hattem.

Maandag, 30. April 2012 - 22:16 Uur
Koninginnedag 1972

Ook in Hengelo werd er Koninginnedag gevierd. Gerhard met hoedje en natuurlijk met z'n hartsvriendje Marcel. Mark toetert er al op los en ik ben net bezig om Rick achter uit de kever te hijsen.
Toen we in januari 1968 in Hengelo aan de Jan Voermanstraat kwamen wonen, bleek Marcel, die een half jaar ouder was, een paar huizen van ons af te wonen. Het was al gauw dikke mik met die twee. Gerhard die tot dan, net twee jaar, weinig meer uitbracht dan papa, mama, auto, en tietuig( vliegtuig) praatte binnen de kortste tijd als Brugman. Elke morgen stond Marcel al bijtijds op de stoep en riep hem met de woorden:'Kom Piet.....'! Soms waren wij nog niet zover en omdat die nog kleine Marcel niet bij de bel kon, schopte hij maar tegen de voordeur.... tot die keer dat wij wakker werden door glasgerinkel. Marcel had er naast geschopt en dwars door de ruit naast de deur. Ik was vlug beneden kan ik je vertellen en toen ik om de deur keek zag ik hem nog net bij zijn huis de stoep opgaan. Het kwam allemaal goed en Marcel heeft nooit meer geschopt!

Koninginnedag in 1972, Gerhard with hat, friend Marcel with red hair and Mark. I'm busy to put Rick out of the car.

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden