Weblog2

Dinsdag, 14. Oktober 2014 - 18:22 Uur
Op een zaterdagmiddag...

Het was een mooie zaterdagmiddag, ik denk omstreeks 1981. Met onze wijk van de Zuiderkerk in Hengelo werd er voor jong en oud een middag gepland met spelletjes ergens in de buurt van Holten. Klaas en Sanny organiseerden de middag en wij hielpen mee. Wim houdt hier de stand bij.
Je zult Wim er niet van terug kennen, vermoed ik. Hij had nog niet zo heel lang een baard. De zomervakantie in Auvergne in 1978 samen met Dick en Anda en onze gezamenlijke 5 jongens was de juiste tijd om een begin van die baard te kweken. Toen zijn directeur hem na de vakantie binnen zag komen beval die meteen: 'Die gaat er af'. Zoiets moet je tegen Wim vooral niet zeggen. De baard bleef en groeide tot een behoorlijke lengte, zoals je ziet. Pas toen we verhuisden naar Emmen in 1984 werd hij ingekort. Een keer was de baard bijna verdwenen, gewoon proberen. Maar ik vond het geen gezicht. 'Laot em maor weer mooi staon', adviseerde ik. En dat gebeurde.....

Dinsdag, 14. Oktober 2014 - 12:02 Uur
12 juni 1975

Je ziet het wel, bijna 40 jaar geleden was het de grote dag voor Henk en Anneke. Als familie hadden we er ook ons aandeel in, wel met een spiekbriefje er bij.

Met dank aan Henk Braakhekke, die de laatste 5 foto's wat bijgewerkt heeft.

Maandag, 13. Oktober 2014 - 19:59 Uur
12 juni 1975

Je zult ze nu niet meer herkennen, maar dit zijn Gerhard en Rick op de bruiloft van Henk en Anneke. De avond van de grote dag werd er feest gevierd in Barchem en het was de goede gewoonte dat er dan optredens bij hoorden van weerskanten van de familie.. Hier brengen de beiden tot slot een ingepakte droogmolen met zich mee, als ik het me goed herinner.
Je ziet het... Gerhard is net aan een beugel toe en Rick is bezig z'n melkgebit om te wisselen voor de blijvende tanden, maar het mag duidelijk zijn, de beiden hebben het erg naar de zin.
Met Wim ging het minder die dag. Die lag met een flinke griep thuis in bed. Hij had op de dag ervoor nog een extra stoot medicijnen van de huisarts gehad, maar daar werd hij alleen maar zieker van. Ik meen dat de buren hem in de gaten zouden houden terwijl ik met de drie jongens, 5, 7 en 9 jaar oud, de honneurs waarnam op de bruiloftsdag.

En als je goed kijkt zie je broer Johan links op de achtergrond, lang haar en een blonde snor! Of... lijkt die snor alleen maar zo?

Zondag, 12. Oktober 2014 - 17:41 Uur
Moeder Coba wordt 63 jaar -1978

Voor een ander niets bijzonders maar voor mij een plaatje vol herinneringen. Tante Hermien schreef hier achterop: Coba’s verjaardag 1978. Het is dan 23 juli, haar 63e verjaardag. Ze zal de 64 niet meer halen. Vijf maart 1979 overleed ze. Op dit moment is ze al ziek maar niemand weet hoe erg. Alles op deze foto heeft met ons verleden te maken. De gesmeerde broodjes staan klaar op het bakelieten blad en het schilderij, dat ooit Hanny's vader maakte in mijn eerste jaar voor de klas, hangt op een prominente plaats en op het eerste gezicht lijk ik er nog aardig op. Nu hangt het hier in ons huisje aan het Schoolpad boven het bureau. In 1962 was de kamer op De Boomgaard twee keer zo groot geworden en werd er een heus bankstel aangeschaft, een beetje oud- Hollands. Een van de stoelen hebben we 32 jaar later opnieuw laten stofferen en heeft bij ons een tweede leven gekregen.
Het orgel van vader Hendrik Jan staat in de hoek en Diny heeft hier op moeder Coba en de buurvrouwen er op begeleid bij het oefenen van kerstliedjes voor de kerstviering van de Vrouwenvereniging Linde. Op tafel staan de gladiolen waar mama zo gek op was. Ik heb er nooit wat aan gevonden, zulke stijve staken, en in de tuin vallen ze steeds om.
Oom Sjoerd zit zoals altijd er perfect gekleed bij. Dat kan ook niet anders als top kleermaker.
De ooit zo slanke tante Hermien is door de jaren heen wat uitgedijd en als ik toevallig eens een rok probeer placht Wim wel eens te zeggen:’Noe liek ie net op oew tante Hermien’. Zegt wel iets van mijn tegenwoordige omvang. Maar vooruit… ik vat het maar op als een compliment want zij zag er altijd uit om door een ringetje te halen.
De sanseveria in de vensterbank vond ik vroeger hopeloos ouderwets, maar nu heb ik er zelf twee van buurvrouw Geesje gekregen.
En zo gaat het als je in je doos met oude foto’s gaat snuffelen….

Zondag, 12. Oktober 2014 - 13:24 Uur
September 1945 -3

En natuurlijk een foto voor het album van Hendrik Jan en Coba met hun tweede dochter Berendina, genoemd naar opoe Eggink.
Volgens mij houdt die kleine Diny de fotograaf al in de gaten, zie je dat?

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden