Weblog2

Dinsdag, 1. Mei 2012 - 21:59 Uur
Even terug in de tijd....

Op de begrafenis van moeder van der Kolk sprak ik verscheidene nichten en neven van de van der Kolk-, maar ook van de familie van moeder van der Kolk... Sietje de Bruin. Dieneke is de oudste dochter van Bé de Bruin, de 10 jaar jongere broer van moeder Siet en met haar had ik het erover dat er zo weinig foto's zijn van hun voorouders. Je hoort wel vertellen over opa en opoe de Bruin maar je hebt geen idee hoe die er uit zagen.
Maar Dieneke beloofde haar foto's nog eens na te kijken en wist haast zeker dat er nog wat te vinden zou zijn.
En vanmorgen kwamen er een aantal binnen. Het was lastig om ze te delen en ik moest ze afdrukken, scannen en opslaan. Dat werd niet geweldig. Even een mailtje naar Henk Braakhekke en een veel duidelijker versie kwam onze kant weer op. Hiervoor dank!


Tja... en dan begin ik maar met moeder Siet met de kinderwagen. Wim wierp één blik op de foto en meldde:'Dat is moeder met Piet'. Dan moet het een foto uit de oorlog zijn, omstreeks 1944, want Piet is van 14 maart 1943. Echt een plaatje uit grootmoeders tijd, vind je niet? Bij nader inzien twijfelen we wie het is, want het kan net zo goed Wim zijn en misschien zelfs Henry.
Die kinderwagen heeft al heel wat beleefd. In de meidagen van 1940 moest de Hattemer bevolking, in elk geval vrouwen en kinderen, geëvacueerd worden. Dat was meen ik in verband met de IJsselbrug die gebombardeerd kon worden. Dat betekende dat moeder Siet met Wim in diezelfde kinderwagen naar Wezep liep, samen met heel veel andere vrouwen en kinderen. Ze vertelde wel eens dat die kinderwagen zo volgepakt was met spullen dat Wim, die toen net 4 maanden was, er nog maar net boven in paste. Ze zou ondergebracht worden bij een vrijgezelle man. Dat leek haar niks en ze kreeg toen een andere plek toegewezen.
Deze zelfde kinderwagen ging zelfs later mee naar 'de' bos zoals Wim dat lang bleef zeggen. Op zondag onder kerktijd pakte hij daar Ben en Henry in en ging alvast naar de Koeweg richting het bos bij Molecaten alwaar de rest van het gezin zich later bij hen voegde. Nee Piet moest mee naar de kerk. Die kon je daar nog even niet bij hebben. Piet zat nergens mee. Wanneer er gezongen werd ging hij achterstevoren zitten en dirigeerde de rest van de gemeente die er achter zat. Die muziek zat er bij de van der Kolk-jongens al vroeg in.
Er wordt bij familiegelegenheden nog wel eens verteld dat er zondagsmorgens vroeg al een orkest samengesteld werd op het bovenhuis in de Gasthuissteeg. Wim met de trombone van pa, Piet met de stofzuigerslang om de schouder waar hij mee kon toeteren, Henry had de potdeksels en Ben ging voorop met het vaandel, dat bestond uit de bezem met een dweil erover. Ik vroeg dan wel eens:'Kwamen ze dan niet heel gauw uit bed?' 'Welnee... papa was doof en moeder liet zich ook niet zien'.

Wims mother with pram in the 40ties in Hattem. It might be Wim in it but we're not sure. That pram made a lot of km. In May 1940 the women and children from Hattem had to evacuate and Mother Siet walked with it to Wezep about 8 km from Hattem. The pram was full of stuff and Wim on the top of it.
Lateron on sunday morning Wim did the washing up and took his little brothers Henry and Ben in the pram to take them into the wood nearby. No... not brother Piet. He used to be a very busy boy. He had to go to church with mum and dad. While singing he started directing the people behind. After church mum and dad with Piet joined the other children and enjoyed nature in the neighbourhood of Hattem.

Maandag, 30. April 2012 - 22:16 Uur
Koninginnedag 1972

Ook in Hengelo werd er Koninginnedag gevierd. Gerhard met hoedje en natuurlijk met z'n hartsvriendje Marcel. Mark toetert er al op los en ik ben net bezig om Rick achter uit de kever te hijsen.
Toen we in januari 1968 in Hengelo aan de Jan Voermanstraat kwamen wonen, bleek Marcel, die een half jaar ouder was, een paar huizen van ons af te wonen. Het was al gauw dikke mik met die twee. Gerhard die tot dan, net twee jaar, weinig meer uitbracht dan papa, mama, auto, en tietuig( vliegtuig) praatte binnen de kortste tijd als Brugman. Elke morgen stond Marcel al bijtijds op de stoep en riep hem met de woorden:'Kom Piet.....'! Soms waren wij nog niet zover en omdat die nog kleine Marcel niet bij de bel kon, schopte hij maar tegen de voordeur.... tot die keer dat wij wakker werden door glasgerinkel. Marcel had er naast geschopt en dwars door de ruit naast de deur. Ik was vlug beneden kan ik je vertellen en toen ik om de deur keek zag ik hem nog net bij zijn huis de stoep opgaan. Het kwam allemaal goed en Marcel heeft nooit meer geschopt!

Koninginnedag in 1972, Gerhard with hat, friend Marcel with red hair and Mark. I'm busy to put Rick out of the car.

Zondag, 29. April 2012 - 19:08 Uur
Een betere...

Ik meende al dat er een betere foto was van dit uitstapje. Gerhard is intussen moe geworden van het stappen in het mulle zand, maar oom Henry heeft zich al over hem ontfermd.
Het is me toch wat... die zondagse kleren van vroeger. Lekker wandelen in de natuur maar wel keurig ìn 't pak.

Zaterdag, 28. April 2012 - 23:23 Uur
Met Henry en Tonny op pad...

In Aalten kwam de familie ons regelmatig opzoeken. Henry en Tonny zijn hier op bezoek en we gaan samen het gebied rond 's Heerenbergh opzoeken en lekker wandelen op de Montferland.
Ik vermoed dat ze met de auto van Tonny's moeder zijn en zo kunnen we er lekker op uit. Aan Gerhard z'n trui is te zien dat het in dezelfde tijd is... voorjaar 1967. Hij was nog in training wat lopen betreft, ik denk dat hij hier bijna 1,5 is.
Zo'n oude gehavende foto en toch zulke mooie herinneringen....

Vrijdag, 27. April 2012 - 19:45 Uur
Aalten

Van oktober 1966 tot half januari 1968 woonden we aan de Eligiusstraat 86 in Aalten. Het was de eerste poging van Wim om vaste voet op de arbeidsmarkt aan de wal te krijgen. Van scheepswerktuigkundige werd hij bij Staalkat service-monteur in eiersorteer- en inpakmachines. Het opbouwen van deze machines vond hij prachtig, maar het repareren van kapottesorteer- en inpakmachines bij de kippenboeren was minder, omdat er vaak een vieze brei onder lag van kapotte eieren en je weet misschien dat Wim griezelt van vieze luchtjes.
Toch hebben we een mooi jaar gehad in het Achterhoekse Aalten. Aangezien we een hond hadden en Gerhard was gaan lopen moesten er maatregelen getroffen worden om deze twee binnen te houden. Ik zie dat Wim hier z'n best heeft gedaan om een hek te voorschijn te toveren. Hij houdt niet van timmeren, maar als het moet... vooruit... dan komt het hek er.
Deze gescande dia was niet best maar ik heb een betere versie retour gekregen van Henk Braakhekke, net als de andere uit deze serie.

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden