Weblog2

Donderdag, 23. April 2020 - 23:01 Uur
Sietje de Bruin, geboren 23 april 1914

Dat heb je als je zelf ouder wordt. De verjaardagskalender krijgt steeds meer kruisjes te zien van zoveel lieve mensen die ons zijn voorgegaan. Vandaag was het de verjaardag van moeder Siet van der Kolk- de Bruin, geboren in 1914. Ze zou 106 geworden zijn. Ze heeft toch de 98 gehaald, meer dan 50 jaar als weduwe van vader Gerard. De laatste ken ik jammer genoeg alleen uit de verhalen.
Sietje kwam uit Wapenveld en ik weet niet waar ze elkaar hebben ontmoet. Wel vertelde ze dat de hooiberg hun geliefde plek was als Gerard weer naar huis ging na een avondje bij opoe en opa de Bruin. Siet vertelde dat haar toekomstige schoonvader en – moeder bij hen op bezoek kwamen om kennis te maken en dat moeder van der Kolk keurend had rondgekeken en had gezegd: ’Wij hebt op zondag altoos zand op de vloer’. En daarmee bedoelde ze een zandtekening wat blijkbaar een chique gewoonte was in vroeger tijden.
Ze vertrouwde me eens toe dat ze op de avond na de bruiloft ervoor zorgde dat ze het eerst in bed lag want ze wilde niet zelf bij haar toekomstige echtgenoot in bed moeten kruipen. Het verschil is me toen ontgaan maar voor haar was het van belang. Ze hebben het goed gehad Gerard en Siet. Maar ook na zijn overlijden heeft ze het gezin goed bij elkaar gehouden en iedereen gestimuleerd te gaan doen wat mogelijk was. Ook de kleinkinderen waren dol op haar wat bleek uit alle logeerpartijen.
Toen ik in beeld kwam herinner ik me de bijzonder positieve schoonmoeder die graag het heft in eigen handen hield. Het was altijd een verzameling van jongelui op zondag na kerktijd. Ze hield ervan. Het feit dat ik nog steeds met een glimlach aan haar denk op deze dag zegt wel iets over de invloed die ze op het leven van kinderen en kleinkinderen had.

Donderdag, 23. April 2020 - 18:37 Uur
April 1945

75 jaar Vrijheid maar ook...
Hoe leuk is dat? Gerda Stokreef is veel met geschiedenis bezig en kwam dit stukje uit een krant uit 1945 tegen en streepte iets bijzonders aan, voor ons dan. De geboorte van Diny werd hier aangekondigd:
J.J. Eggink- geb. Bijenhof d
De d staat dan natuurlijk voor dochter. Ik stuurde het naar hen op maar dat had Gerda intussen ook al gedaan.
'Heel leuk', vond Diny, 'en Ineke Groot Roessink net zo. We zaten later bij elkaar in de klas'.
Op 1 april was Vorden bevrijd, het was dus een extra mooie gebeurtenis.

Maandag, 13. April 2020 - 10:05 Uur
Van klompen tot kangaroos 25

In Australië op de farm van neef Ruud gaat het werk gewoon door: melken, beesten voeren, zaaien en bevloeien. Maar in het dorp verderop is alles anders. Het verkeer, de mensen en in de winkels is alles anders. Ook daar heeft het coronavirus grote invloed op het leven.
Ruud vertelt dat Australië nog goede controle heeft over hoe de ziekte zich wel of juist niet verspreidt. Hoelang ze er met beperkingen moeten leven weten ze daar net zo min als hier.
Er zijn speciale corona wetten die zeker 6 maanden gelden. De voornaamste is dat 6 miljoen Aussies een gegarandeerd minimumloon krijgen zolang ze maar in dienst blijven van hun bedrijf. Dat pakket maatregelen kost maar liefst 135 biljoen Australische dollar. Gedurende de financiële crisis in 2008 kostte het de staat daar 12 biljoen.

Jullie willen vast wel iets anders lezen dan ‘corona’, meldt Ruud verder en beschrijft dat 14 dagen geleden een politieauto voor de deur stopte. Als hij open doet staat er een politieagente voor de deur, alle gereedschap bij zich: pistool, handboeien, pepperspray en een microfoon. Vanuit een politiebureautje doet ze in haar eentje het werk rondom Pyramid Hill. Ze was op zoek naar iemand en we praatten even gezellig.
De volgende dag stond er weer politie voor de deur, nu 2 mannen van het Cohuna Police station. Ze wilden weten van wie die schapen waren die op de weg liepen. Ik kon het ze vertellen.
Even later staat buurman Craig op de stoep. Die zat al dagen op de tractor t.o. zijn uitrit en zag die politieauto’s komen en gaan. Hij was gewoon nieuwsgierig en vroeg wat die politieagente kwam doen. Ze was op zoek naar een zekere man. Het tweede bezoek van de politie agenten was vanwege wat anders, ze waren op zoek naar hem, de eigenaar van de schapen. Ach, geen drama, je doet de schapen gewoon terug in de wei. Klaar. Ruud vond het allemaal grappig.

Zo kwam veehouder Mick zijn aanhangwagen lenen voor achter de Ute. (In Canada is het geloof ik de Pick up)Hij had palmbomen gekocht om rond zijn vakantie cabins te planten Sommige waren te lang, erg lang, wel 7 m. Was leuk om te zien, vond Ruud.
Behalve dat deze Mick koeien melkt is hij ook amateur kunstenaar.’s Avonds last hij uren bouten en moeren aan elkaar. Hij maakt varkens, schildpadden enz.
De spoorlijn Bendigo Kerang loopt dwars door zijn farm. Nu heeft hij van oude lekke luchttanks, die ze gebruiken we om een constante druk te houden op je waterleiding, kranen en waterbakken, minions gemaakt en langs het spoor opgesteld zodat de passagiers in de treinen het kunnen zien.
Het is een hele opstelling, minstens 20 stuks. De foto is gemaakt vanuit de spoorberm.

Verder vertelt Ruud over de pech van een buurman die behalve Holstein Friesians ook een grote groep waterbuffels melkt. Deze hebben grote lange gebogen horens.
Hij had net een splinternieuwe squad bike gekocht. Zijn vrouw ging op de bike naar een koe kijken, die net had gekalfd. Deze waterbuffelkoe werd ontzettend kwaad en nam de bike op de horens.,
Maar omdat deze lang en gebogen zijn, zat de bike vast aan de kop van de koe.
De koe sleurde de nieuwe bike door het weiland en die veranderde in enkele minuten in wrak!!
De vrouw was oké!

Humor heeft onze Ruud zeker en wenst tot slot ons allemaal fijne Pasen.


Donderdag, 2. April 2020 - 13:17 Uur
Nostalgie?

De foto van van Gijs en Mies met hun jongens is niet meer van deze tijd. Kinderen zijn vaak geobsedeerd door een sigaret of sigaartje dat aangestoken wordt en ja hoor Harry kreeg het voor elkaar en het werd een grappige foto.
Mijn eerste kennismaking met vader Hein werd mede door dezelfde nieuwsgierigheid van mijn kant een succes. Toen hij voor het eerst bij ons kwam en in het gezellige keukentje op de Haar zijn sigaretje aanstak waren Diny en ik meteen in de ban. Ik wilde ook een trekje en die kreeg ik. Diny wilde ook en ja hoor. Zij mocht ook. Het bleef bij die ene keer. Tja wat wil je… als je bij je nieuwe dochters in de smaak wilt vallen.
Op de Haar werd door opa Bijenhof niet gerookt. Hij zei altijd:”Als het noe de bedoeling van onzen Leeven Heer was dat wie-j zollen roken… had e ons wel een schosteentjen met egeven.”
Die sigaretten werden door vader Hein later afgeschaft en er kwam de bolknak voor in de plaats… gewoon voor bij een vergadering of visite. Er stond op De Boomgaard altijd een doos Willem 2 op de schoorsteenmantel in de voorkamer en voor pa naar zo’n vergadering van de Boerenleenbank, de Botterfabriek, Kerkeraod of de Huusholdschole ging, stak hij er één in het bovenste zakje van zijn colbert. De vergaderruimtes en woonkamers waren bij zulke gelegenheden vaak blauw van de rook. Alleen de vrouwen klaagden er over…. 'Ie-j kriegt ‘r zukke smerige gedienen van…!' Nu ik er aan denk… ruik ik het weer. Nee ik vond het geen nare lucht, maar misschien is het de nostalgie die toeslaat.

Zaterdag, 21. Maart 2020 - 10:51 Uur
Van klompen tot kangaroos 24a

Een foto van de kudde van Ruud. Veel bijvoeren. Nu aan het begin van de herfst in Australië wordt er nieuw gras ingezaaid

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden