Weblog2

Woensdag, 31. Juli 2019 - 16:51 Uur
Van klompen tot Kangaroos 11

Kaartje: Tragowel ligt helemaal in het noorden van de staat Victoria.

Je zult maar boer zijn in Australië en versleten heupen hebben. In één maand tijd zijn beide vervangen. Dat overkwam neef Ruud. Hij vertelde uitgebreid en met humor over de geweldige zorg in het ziekenhuis van Bendigo. Maar ook over de wederwaardigheden op heen en terugreis. Zo had hij toevallig de zaterdag voor de operatie een oud buurman ontmoet bij de voetbal. Die woonde nu in Bendigo en kwam hem na de operatie even opzoeken. En het toeval wilde dat hij nog weer naar Tragowel moest om een tractor te brengen. Zo wilde hij Ruud wel weer thuisbrengen als hij weer naar huis zou mogen. Maar… met de tractor op de aanhanger wilde hij niet langs dat ziekenhuis. Dus werd er een taxi besteld om hem naar het huis van oud buurman Kevin te brengen. Dat werd weer een nieuwe ontmoeting met een Nederlandse taxichauffeur die hier al jaren woonde. Dat werd een geanimeerd gesprek. Zo werd hij die middag na een lekkere lunch bij Kevin en zijn vrouw weer op zijn eigen farm afgeleverd. Hij had genoten van de rustige rit. Wat wil je ook twee nieuwe heupen, veel leuke mensen en een toekomst zonder pijn.
Vanaf 25 augustus gaan zijn koeien afkalven en kan hij beslissen hoeveel hij er gaat aanhouden. Per 1 september gaat hij dan weer melk leveren.
Nu ben ik wel benieuwd. Volgens Ruud is een boer in Nederland met 75 koeien er drukker mee dan een in Australië die er 500 heeft. Dat gaat hij me vast nog eens uitleggen.

Zaterdag, 27. Juli 2019 - 13:23 Uur
Vordens voormalig postkantoor

Een prachtige oude foto van het centrum van Vorden. Ik herinner me de mooie lantaarnpaal niet meer maar de rest wel. Rechts van die lantaarnpaal stond de grote kastanjeboom die pas gesneuveld is maar voor ons in de jaren 50 de verzamelplek voor de jongelui die naar Zutphen fietsten.
Wanneer ik deze foto bekijk moet ik vanzelf ook aan onze oom Jaap Harwig denken. Hij werkte als beambte op verschillende postkantoren waaronder Hengelo en Zutphen. Uiteindelijk kwam hij hier in Vorden op dit postkantoor, de plek waar hij vroeger ook woonde.
‘Jao, Jaap is daor Hemp… ie wet wel… net onder de directeur’. Zo legde mijn moeder zijn belangrijke functie uit. Als je bij hem thuis kwam zat hij ’s avonds nog vaak te werken in het voorkamertje aan de Insulindelaan, een stompje sigaar in de mond. Van neef Wim kreeg ik de echte betekenis: Hemp- oftewel hoofdemployé.

Vrijdag, 26. Juli 2019 - 22:20 Uur
Memories

Foto: zomer 1970. Gerhard en Mark

‘En dan gaf Wim d’r een flinke klap op en warempel dan deed e et weer’. Soms vergeet je dingen die een ander juist bijblijven. Wat tegenwoordig als een noodzaak gezien wordt was vroeger nog niet eens bekend. In de 50er jaren kwam de tv bij sommige rijkere gezinnen in huis en als je geluk had als kind kon je daar ’s woendag- en zaterdagsmiddags naar Swiebertje of Pipo de Clown komen kijken. Toen Wim en ik in het huwelijksbootje stapten hadden we de luxe van een echte wasmachine, een automaat. Bovendien een gasfornuis met een ruitje in de ovendeur, het toppunt van luxe, vond Wim. Natuurlijk kwam er een paar jaar later ook een 2e hands tv bij. Daar hebben we jaren plezier van gehad. Tot die dag in Hengelo dat hij af en toe kuren begon te krijgen. Marinus en Jennie waren buren en omdat geen van ons familie in de buurt had gaf dat een extra band en kon je veel voor elkaar betekenen. Maar ja… wij verhuisden, zij verhuisden en hielden eens per jaar contact zoals dat gaat. Een paar jaar geleden haalden we de vriendschapsband weer eens aan en hebben we weer eens een middag bijgepraat. En zo kwamen ook bij hen de herinneringen boven. Ze vingen indertijd in Hengelo Gerhard en Rick op toen ik voor de bevalling van Mark naar het ziekenhuis ging. Dat stond me nog goed bij. ‘En’… zei Jennie, ‘wet ie nog wel dat jullie dee olde tillevisie nog hadden en dat den kuren kreeg. En dat Wim d’r toen een flinke klap op gaf… en hee deed et weer?’ En ineens zag ik het weer voor me.....

Vrijdag, 12. Juli 2019 - 17:37 Uur
De administratie

Vooruit, nu een verhaal uit het boek 'Uit het leven van een Achterhoekse in Drenthe' met o.a deze foto...:

De administratie op "De Boomgaard" was een regelmatig terugkerende klus. Uiteindelijk ging het hele zaakje wel naar het boekhoudbureau, maar je moet in- en uitgaven natuurlijk wel bijhouden. Nou.... dat gebeurde aan het door ome Hendrik, de meubelmaker, getimmerde eikenhouten bureau. De rimpels in pa's voorhoofd waren dan erg diep. Hij keek er heel ernstig bij en likte voor hij schreef altijd even aan zijn potlood. Gekke gewoonte. Telkens kwam er dan zo'n kuchje en: "Coba, ik bunne 400 gulden kwiet. De boel klopt niet. Dat mot gewoon in de huushollinge op egaon wean".
Mama stond vaak in de deuropening om adviezen te geven òf tegengas. Want pa was altijd geld kwijt. Z'n kasgeld klopte meestal niet. En dat zou dan in de huishouding zijn gaan zitten. Maar mama wist zeker dat dat niet kon en zij ging de uitgaven die er geweest waren op bedrijfsgebied allemaal na. "He'j de smid soms al betaald" of "He'j dat geld van dee pinke al ehad". Nee ze wist zeker dat haar huishouding het verschil niet had veroorzaakt. Uiteindelijk kwamen ze er altijd uit. Mama was een echte boerin. Ze leefde helemaal mee. De varkens voeren en de kalveren wetteren was haar taak en dat deed ze met liefde. Wanneer er een koe moest kalven leefde ze zo met die koe mee dat ze er bijna handenwringend voor op en neer liep van de keuken naar de stal.
"t Arme beest, Hein is 't kalf d'r al, Hein mo'j warm en kold water hemm'n. Hein za'k een betje zolt brengen", wanneer het kalf wat slapjes leek. En wanneer het wat lang duurde: "Za'k Lettink mor belln?".
In Boer zoekt Vrouw was ooit een vrouw uit de stad te gast op een varkensboerderij bij boer Gerard. Toen ze de varkens hoorde schreeuwen was ze zó geschrokken. Ze moet haast gedacht hebben dat ze vermoord werden, want zo'n geluid komt er wel uit wanneer ze gevoerd worden. Als ik terugdenk...zie ik ze weer al schreeuwend boven het schot uit kijken met hun slimme oogjes. Ja...nu weet ze ook waar de uitdrukking: hij schreeuwt als een mager varken ..vandaan komt.
Het bureau stond lang op dezelfde plek... bij Johan en Joke, maar ik zag geen potloodje meer liggen. Het gaatje van de punaise, waarmee het prentje van opa met de tekst: "My times are in Your hand" vastgeprikt was, was nog te zien!

Woensdag, 10. Juli 2019 - 15:33 Uur
Hoo 't vrogger was

Ik kan t niet laóten… as ik disse prachtige roodbonte beeste in de weie zee lopen, zie 'k de stal op de delle van vrogger weer veur mien waor de 10 roodbonte melkbeeste mooi op een rieje stonnen en waor a-j dee malende bekken van de beeste en het gerinkel van de kettingen heuren met zo noe en dan zon tevraene gebul van een koe.
Pa von de beeste met meer wit dan rood in de vacht maor niks…. ‘Dat bunt net verkens’ zei e dan. As zon kalf geboren was, was Anton gauw klaor met schetsen. Van ieder kiesken werd altied een schets emaakt. Op zo’n veurgeteikend kalf in 't kalverbuuksken teikenen hee de speciale vlekken van dat kalf in. Noe hebt ze allemaole van die vreselijke flappen in de oorne um ze een betjen uut mekare te können hollen.
Anton kwam wel vaker, want hee was ok monsternemmer. Met zo’n klein metbusken aan ‘n langen stok haaln e ens in de zovölle tied, ik mene um de veertien dagen, een monster van elken koe veur ‘t vetgehalte. En veur de winter as de beeste naar binnen gingen mossen alle konten van de beeste escheerd wodden. Zo bleven ze schoner. Daor kwam Anton ok veur. Mama bekek Anton met grote ogen toen den bi-j zon gelegenheid zien hemp uuttrok en zei efkes later bi-j ons in de kökken:’Den Anton hef meer haor op de rugge as op de kop’.
An de andere kante van de delle was in ‘n hoek een peerdenstal, waor later Teun de stier nog in hef estaon en daornäöst waarn de kalverhökke en tegen ‘t veurhuus an de wc met een lange gang en een holten zitting over de volle breedte met ‘n gat èn deksel. Toen wie-j op De Boomgaard kwammen wonen beston het wc papier nog uut veerkante stukskes krantepapier, maor daor kwam toen gauw verandering in. Ik was as kind stikbenauwd veur heuiwagens, zo neumen ik dee grote spinneköppe met vleugels, die daor vake op de mure zatten.

Ieder jaor kwam d’r een grote schoonmaak als de beeste weer naor de weie waarn. De hele delle en de stal werden een dag onder water ezet um alle smeer lös te weken. En dan… ja dan werd er eschrobd töt alles schone was. De muur’n werden ewit en ‘t onderste stuk kreeg zon zwatte glimmende laoge teerverve. Heel vrogger wedden ok de ruutjes van de stal nog met blauwsel inesmeerd tegen de vleegen. Ik bedenke mie-j dat opoe uut Mossel ens kwam en iets zei aover dat blauwsel dat ‘r nog neet op zat. Mama veulen dat as kritiek, wet ik nog. Daor heel ze niet van. Wee wel?
foto: Willem en Janna Bijenhof (Wildenborch) onder de koe
Meer verhalen, (meest in het Nederlands) zijn te lezen in 'Uit het leven van een Achterhoekse in Drenthe' te bestellen à 23,95 - www.hettysite.nl of hetty@hettysite.nl

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden