Weblog1

Dromen…
Het is al weer een hele tijd geleden dat ik in een flinke dip zat. We noemden dat overspannen. Nu heet zoiets een burn out. Het heeft even geduurd maar ik kwam er na een therapie op een of andere

Kerst 2024
Zo, de eerste Kerstdag zit er op. Mooie Kerstdienst was het in de Schepershof. De Cantorij zong prachtig. Bovendien was het de laatste keer dat Door- Elske als onze predikant voorging. We hadden afgelopen week al een afscheid gevierd met

Zwanen…
Elke ochtend lees ik als eerste de column van ons Sandmenneke (Herman Sandman). Zijn stijl is anders dan zijn voorgangers Wieringa en Kwak, maar dat mag toch? In mijn ogen is hij nog een jong broekie dat toch met humor

Uut de bokse gaon…
Hebben jullie ook wel eens gekeken… naar God in de Lage Landen. Die keer kreeg de bijbel in de streektaal de aandacht. Weer eens wat anders dan het Latijn waarin het eerst geschreven was. De Bijbelvertaling van Luther in het

Meer herinneringen dan plannen….
Als je ouder wordt zoals ik heb je meer herinneringen dan plannen voor de toekomst. Af en toe komt er dan iets boven waarvan je denkt… hoe was dat ook al weer? Zo had Wim vroeger in Hattem een paar

Lopen op het water
Net als bij het ziek worden van Wim eind 2018 en opnieuw bij zijn zo plotseling overlijden vorig jaar maakte ik een plakboek met alle lieve blijken van meeleven. Dat had ik ook al gedaan bij het overlijden van Mark

Genoeg te beleven…
Altijd was er genoeg te beleven aan het Schoolpad, dus ook genoeg te schrijven over de bedrijvigheid daar. Dat mis ik echt wel, maar ja mijn mobiliteit is ook niet meer je dat. Nu doe ik het met herinneringen. Ik

Baardagamen…
Gisteravond was ik sinds lange tijd weer eens binnen aan het Schoolpad, heel lang ‘Ons Schoolpad’.Ik had Nathan gevraagd om groen te mogen scoren om mijn krans die vroeger altijd met Kerst boven de eettafel hing, te kunnen versieren. Wim

Een blauwe engel
Hé… de blauwe engel… Er is een oproepje in onze krant om op zoek te gaan naar een blauwe engel. Ik kende er wel een, maar die bedoelen ze niet. Die van mij is de eerste dieseltrein tussen Apeldoorn en

Kerst met Hedera
En zo zaten we als Hedera dames in het Hoefijzer in Zuidbarge weer bij elkaar. Dit keer om Kerst te vieren. Het werd een sfeervolle viering. Jammer dat er een aantal ziekmeldingen waren. We denken aan jullie! Aly heette ons

De vijf zintuigen
In de hoofdgang van het Scheperziekenhuis staan de 5 zintuigen, keramische beelden vervaardigd door de kunstenaar Hans Ittmann (1914- 1972) en in bruikleen gesteld door de gemeente Emmen. Vroeger stonden ze te pronken in het Bruggebouw, onderdeel van het Emmer

Memories
Vroeger stond er naast onze LTS De Zuidoosthoek een klooster waar verschillende broeders woonden die ook op school les gaven. Lang voor mijn tijd gaf de directeur hier Engels. Hij was een kloosterling en als ik goed ben ingelicht droeg

Hendrik en een van zijn mooie meiden…
Het is 2018 en Wim bereidt zich voor op een nieuwe heup. Het zal later blijken dat het heel anders zou zijn. Nu de datum eindelijk onder handbereik is gaat de stemming van Wim behoorlijk omhoog. Hij fietst flink op
…als de maan…
‘Va hef elke wekke wel een begrafenis’, zei Johan toen pa midden 70 was. Dat leek ons toen wat overdreven. Maar pa kende natuurlijk veel mensen in en om Vorden en verdere omstreken en veel waren van zijn eigen leeftijd.

Klein Duimpje
Vandaag ben ik Klein Duimpje’, meldde Rick toen hij bij ons aan de eerste kop koffie zat. Hij kan af en toe zo beeldend uit de hoek komen. ‘Klein Duimpje?’ Wat heeft hij nu weer? Hij gaat staan en laat