Het is alweer even geleden dat  ik in de zaterdag editie van ons Dagblad van het Noorden een stukje over een schrijver en columnist bij de Volkskrant, Martin Bril tegenkwam die in het kader van het onderwerp voor de Boekenweek

Het blijft in mijn hoofd zitten. Toen Alina die eerste keer bij me was en we in gesprek waren over mijn niet verwerkt verdriet over Mark, bovenop het verdriet om zonder Wim door te moeten, verzekerde ze me dat het

Ik mag ’s avonds graag tv kijken. Aan het eind van de avond kies ik soms voor Op 1, soms Umberto of afgewisseld. Dat ligt aan de onderwerpen. Zo zag ik gisteravond Joop van de Ende en Andre van Duin

Morgen is het 4 maanden geleden is het dat Wim zomaar bij me weggleed, zowel letterlijk als figuurlijk. Het lijkt een eeuw terug . Wat een geworstel is het om je leven weer op te kunnen pakken. Ik ben nog

Ik vermoed dat iedereen zo de dagen kent die herinneringen oproepen. Je staat niet bij allemaal even sterk stil. Als ik aan de verjaardagen denk van mijn ouders en grootouders is het altijd met een glimlach en dank ze voor

Een enkele keer leek het bij het journaal op plekken in Nederland zo glad als het 54 jaar geleden was toen we in Hengelo woonden en Mark zich aankondigde. De wegen waren spekglad en ik moest wel naar het ziekenhuis.

Ik verheug me weer op een ochtend aqua joggen en daarna samen aan de koffie in het nieuwe Aquarena. Hoewel het hele bad een vorm van luxe uitstraalt is de gezelligheid er ver te zoeken. Nou ja, de mensen zijn

Er zijn van die voorwerpen in ons huis die opvallen. Als je ze eens rustig bekijkt ga je je vanzelf afvragen hoe oud zoiets is en wat die in hun leven hebben meegemaakt. Deze hutkoffer is een groot deel van

De laatste jaren waren we gewend aan ons ontbijt met kwark en vruchten. En telkens voegde ik er iets aan toe. Wim vond dit het lekkerste wat hij maar zou kunnen bedenken. Ik denk met liefde terug aan die mooie

Er is zo’n gedicht over ‘De Treinreis van je Leven’. Het gaat over je leven waarbij op elk moment reizigers bij je instappen en kort of langer  met je meereizen en zo onderdeel uitmaken van je leven. Een vriendin gebruikte

Elke week kom ik bij Alle en Anja. Ik schuif bij hen mee aan tafel en geniet van de maaltijd en de gesprekken met elkaar. En altijd is Dirk van de partij. Hij geeft aan of hij naar binnen of

Tja… zo is het begonnen. Ik schreef altijd al met plezier, maar om de puntjes op de i te krijgen doe je wat… en zo kwam deze gelegenheid voorbij. Ik schreef me in voor een echte schrijfworkshop. En ik ging…

Jazeker, wij houden van dieren! Maar hoe zou het toch komen dat we alles doen om die lieve kleine zangvogeltjes vol gevoerd door de winter te krijgen maar als we een ekster bij de pindakaaspot aan de boom zien snoepen