Weblog1

Vrijdag, 16. Augustus 2019 - 21:25 Uur
Modern parenting

Neef Wim Harwig is hobbyfotograaf. Als je zijn foto’s bekijkt zou je het eerder professioneel noemen. Op zijn website wimharwig.com kun je heel wat voorbeelden zien over alles wat om hem heen in Zeeland te zien is, over zijn leven, zijn hobby's, zijn werk. Alles met oog voor detail.
In zijn jeugd maakte hij veel foto’s van de familie in Vorden en omstreken en daar ben ik nog steeds blij mee. Het zijn foto's die een verhaal vertellen.
Nu is Wim opa Wim geworden en ziet hij weer nieuwe onderwerpen om weer te geven. Deze foto is er een voorbeeld van. Terwijl de moeder en oma van de baby gezellig bijpraten aan de keukentafel is vader bezig met het verzorgen van zijn dochtertje. Modern parenting, modern ouderschap, noemde Wim het. Zo heeft de jonge moeder even haar handen vrij.
Ik vind het zo mooi weergegeven en ben blij dat ik het ook hier mag laten zien.

Donderdag, 15. Augustus 2019 - 18:51 Uur
Museum Brands

‘Zijn jullie wel eens bij Museum Brands geweest’, vroegen we pas aan Tim en Daan. ‘Als je Geschiedenis interessant vindt denk ik dat je dit museum ook kunt waarderen’. We zaten bij Jans en Geesje aan de barbecue en ik herinnerde me dat buurvrouw Wielens vertelde dat Jans Brands ook wel eens bij hen kwam vragen of hij wel effen op de zolder moch kieken naor old spul. Zijn sterke drang naar verzamelen breidde zich vanaf zijn kinderjaren steeds verder uit. Het is nu geëindigd in een echt Museum met allemaal spullen uit grootmoeders tijd en ver daarvoor. Zelfs een bibliotheek met duizenden oude boeken tot 13 honderd en zoveel aan toe.
Net als vroeger met Robin en Eva gaan we de laatste jaren in vakantietijd een museum of iets anders bezoeken met Tim en Daan en vroeger ook met Frank. Vorig jaar was het ’t Openluchtmuseum Ellert en Brammert in Schoonoord.
Tim en Daan waren er wel voor in om een middag met ons op stap te gaan. Het was al een kunst om Wim z'n kleine scootmobiel netjes in de achterbak te krijgen. Het lukte en eenmaal in het Museum kregen we na de film over het leven van Jans Brands een erg leuke rondleiding. De speciale kast met laatjes werd goed nageplozen. Wat ze het leukst vonden, vroeg ik. Tim vond die oude lucifersdoosjes heel bijzonder. Jans is net drie weken geleden overleden maar laat op deze manier iets kostbaars na.
Eenmaal thuis aten we samen pannenkoeken, altijd een succes. Wim raakte even van de leg want de tv deed het niet meer en zelfs buurman Alle kreeg hem niet aan de praat. Vanavond komt er nog iemand naar kijken.

Woensdag, 14. Augustus 2019 - 16:55 Uur
Was wir essen... woher es kommt.

Dit schilderij werd uitgekozen om te exposeren in Georgmariënhütte .

Woensdag, 14. Augustus 2019 - 15:31 Uur
Minder is soms meer...

Af en toe word ik gevraagd om te exposeren. Zo breng ik a.s. maandag een schilderij naar de AKE aan de Heidelaan. Daar komen een paar dames uit Georgmariënhütte om die van mij en anderen op te halen. Dit is een zustergemeente van Emmen en zij organiseren een kunst en cultuurproject: Was wir essen- woher es kommt. Ze zochten op internet naar schilderijen die met dit onderwerp te maken hebben en kwamen op mijn website en zo bij mijn ‘En de boer hij ploegde voort’.
Georgmarienhütte ligt ergens achter Osnabrück, 130 km hier vandaan en we zijn uitgenodigd om bij de opening en het vervolg te zijn. In Osnabrück is daarna ook de Kulturnacht.
Wij zullen er niet bij zijn maar toch leuk dat dit schilderij er komt te hangen. De dames die de schilderijen komen halen maken er gewoon een dagje uit naar Emmen van en we zullen elkaar bij het AKE gebouw ontmoeten.
Vanmorgen ging ik ook met een auto vol schilderijen naar De Opgang, de PKN kerk in Emmen Zuid. Geert was er al want de schilderijen van Hillie Klein werden net weer opgehaald. Ik had in de vroege morgen vreselijk gedroomd van het ophangen. Het werd een stampvolle verzameling waarin ik mijn eigen schilderijen niet eens herkende.
Ik kan gerust zijn. Meer is minder en soms is juist minder meer, als je snapt wat ik bedoel. Het is een mooi geheel geworden. Mijn boeken komen er ook ter inzage te liggen want mijn schildercreativiteit is, zoals jullie weten, de laatste jaren overgegaan in het schrijven over alles wat me bezig houdt.
Schilderen komt wel weer, houd ik me steeds voor. Even nog meer energie krijgen...

Dinsdag, 13. Augustus 2019 - 09:38 Uur
Tja... lange adem...

Ik kijk uit het raam en zie net een merel zijn zwarte veren uitschudden boven in de rododendron, dan vliegt er een dikke witte straal poep strak naar achteren en meneer vliegt weg. Ja het is een hij, pikzwart met een knalgele snavel. Zijn dag begint, hij is er helemaal klaar voor.
Wij zijn intussen ook bijgekomen van een enerverend bezoek aan het Isala in Meppel. We waren vol vertrouwen in de belofte van onze hematoloog dat hij alles wat betreft de informatie over Wim, inclusief de Pet-CT scan zou opsturen naar het Isala voor ons bezoekje aan de orthopeed die de behandeling van Wims heup over zou nemen. We lieten zoals afgesproken een heupfoto maken zodat ze kon vergelijken met de vorige keer en we komen aan bij de Heupstraat zoals dit onderdeel van het Isala in Meppel zo komisch heet. Meteen bleek dat er niets was binnengekomen.
We waren er nu eenmaal en dokter van Oveste wilde Wim wel graag zien. Intussen gebeld met het Scheper, maar ik kon met geen mogelijkheid de Interne afdeling te pakken krijgen. Het was misschien net koffietijd. Gelukkig hadden we een goed gesprek met de orthopeed die de hersteloperatie gaat uitvoeren samen met haar collega dokter Ettema. Zij neemt nu zelf contact op met Komdeur.
Op de nieuwe heupfoto zag ze vooruitgang in de botstructuur en dat is in elk geval positief. Het feit dat we pas over 3 maanden terug moeten komen bij Komdeur liet haar geloven dat inderdaad de Non Hodgkin weg is.
Toch bereidde ze ons voor op een ingewikkelde operatie met een op maat gemaakte prothese in de kom van de heup. Bovendien maakt ze totaal geen haast want volgens haar is het immuunsysteem na chemo’s nog niet optimaal en wil ze alle risico’s wat betreft infecties vermijden.
In hoeverre zal deze operatie Wim weer mobiel krijgen? Ze was eerlijk en dacht dat we blij moesten zijn als hij straks weer redelijk met een stok kan lopen. Daar moesten we het voor nu mee doen. Over drie weken belt ze ons na overleg met haar collega op een afgesproken tijd.
Tja… het wordt iets voor de lange adem.
'Houd je kloek', wenste onze West-Vlaamse vriendin ons. Dat doen we dan maar!

Oudere bijdrage

Aanmelden