Weblog1

Zondag, 11. April 2021 - 14:16 Uur
De Kraaien

Zomaar even een leuk contact met studievriend Gerrit en dat bijna 59 jaar nadat we de school verlieten. We gingen ieder onze weg, maar de laatste jaren kom ik toch af en toe weer een studiegenoot tegen of nu weer via mailcontact.
Gerrit is een kei in het dichten uit de losse pols, zomaar grappige verzinsels. Ik hou van dit soort leuke gedichtjes, ze zijn goed voor je gemoed. Zoals deze:

De kraaien

Er was er eens een dominee
Die had vier vleugellamme kraaien.
Die konden op een scheve schaats
De mooiste pirouettes draaien.

Maar als het ijs gesmolten was
En er dus weinig viel te zwieren,
Werd het een tergend saaie boel
Voor die vier invalide dieren.

Elk jaar zodra het zomer werd
Ging heel de pastorie uit rijden.
Met zijn vier kraaien in de Eend
Trok dominee langs bos en heide.

Hoog zong de leeuwerik het uit,
Het koren rijpte in de halmen.
Vanaf de achterbank klonk luid
Een vale versie van de psalmen.

Er kwam zo’n eerste najaarsstorm
Die drastisch door de bomen stuitert.
Een grote schoonmaak van los blad,
Een soort van ‘rondje Harry Kuitert’.

Toen het daarna weer winter werd
En alle water was bevroren
Viel er vanuit de pastorie
Beklemmend psalmgezang te horen.

De dominee hield moeilijk wijs
Als hij alleen stond af te wassen.
De kraaien dansten op het ijs
Want kraaien blijven altijd krassen.

Giel d’Arrest® 2018

Vrijdag, 9. April 2021 - 12:55 Uur
Een herinnering

Met steeds veel jongens om me heen is dit even wat anders. Het was of ik heel even terugblikte in mijn eigen jeugd.
2015--Is dit nou Anne Sofie.. of Eline?
Zondag had Wim het bij het koffiedrinken na de feestelijke paasviering al afgesproken met ze. Morgenmiddag mogen jullie helpen met de lammetjes.
We hebben er intussen een flessenlammetje bij, een vondelingetje, noemde Rob het. Geen idee wie de moeder is. Ze had een flinke klap opgelopen en stond op drie benen. Daarom houden we haar eerst maar een paar dagen in het nieuw opgezette nest naast de open haard.
En daar kwamen ze aan... met hun papa. Eline en Anne Sofie zijn twee buurmeisjes wat verderop. 'Mag ik eerst?', zei de grootste van de twee. 'Nee... mag ik eerst?', sprak de tweede. Het was even net of Diny en ik een soort kleine concurrentiestrijd voerden vroeger. Dat heb ik bij de jongens nooit zo gezien... of ik ben het weer kwijt.
Het was leuk om te zien hoe ze met overgave de flesjes hanteerden. Het scheelde dat we buiten twee lammeren hadden, dus ieder een fles. Storm en Queeny waren helemaal blij met de meisjes. Er werden heel wat stokken aangesleept door Storm en weer weggegooid door de meisjes. Een leuk uurtje. O ja, ze willen binnenkort ook komen schilderen. Ze hadden even gekeken in mijn keetje. 'O... dat moet Heleen niet zien', zuchtte de vader.
Straks krijg ik de moeder er ook bij...

Donderdag, 8. April 2021 - 19:10 Uur
...als je het maar wilt zien..

Dirk is blij, heel blij. Hij voelt dat hij weer helemaal in tel is. De lammeren waren het hek nog niet uit met Rob of Dirk verscheen en nestelde zich uitgebreid bij mij op schoot en eiste dat hij aan de zijkant van zijn kopje geaaid werd. Ik had nooit verwacht dat het hem zou storen wanneer er lammeren in huis waren. Storm maakte het niet uit.
Intussen wordt er aan alle kanten van ons huis genesteld en gebroed. Ik zie regelmatig een matkop uit de rododendron komen en even later weer terugschieten. De merel heeft een plekje aan de zijkant van het huis en struint meer onder de struiken rond. De mezen zijn de baas over de nestkasten net als een stel huismussen. Maar wat ook leuk is… er nestelt een paartje staartmezen in de taxus baccata op de hoek voor ons huis, een lange dunne taxus die in de wind nogal heen en weer wiegt. Dat die staartmeesjes daar nou geen last van hebben… Blijkbaar niet. Ik mag hopen dat de eitjes niet uit het nest rollen, maar ik meen dat ze een nogal bolrond nest bouwen. Als de kleintjes uitgevlogen zijn zet ik de ladder erbij en ga ik op onderzoek.
Zo zie je… al zijn de lammeren in hun eigen stal, er blijft van alles te ontdekken als je het maar wilt zien

Woensdag, 7. April 2021 - 12:16 Uur
Tja... ik ook...

Soms word je met de neus op de feiten gedrukt. Je ziet wel eens foto’s van anderen die je lang niet gezien hebt en je ziet die ouder worden maar zelf wil je er nog niet aan. Per dag of per jaar zie je nog niet veel verschil van je eigen gezicht op een foto.
Maar als ik eerlijk ben, ik heb het lijf en het brein van een 77 jarige. Ik kan lichamelijk niet meer wat ik 10 jaar geleden nog fluitend kon. En ook mijn geheugen laat me nog wel eens in de steek en kan ik niet meer die gezellige drukte van vroeger om me heen hebben.
Het gaat zo ongemerkt. Toen Rob voorzichtig vroeg of ik weer een paar fleslammetjes wilde, zei ik enthousiast als altijd: ’O graag!’
En het was ook leuk, maar dan moet je er geen extra zorgen bij hebben van een lam dat hangerig wordt, longontsteking krijgt of aan de diarree is omdat hij moet wennen aan de lammerenmelk. Als er dan nog een altijd gezellig bezoekje bij komt begon er iets van rare drukte in mijn hoofd en lijf te komen. En toen ik ook ’s nachts ging liggen malen was het ineens duidelijk: Hetty, je wordt net als iedereen ook ouder en Wim die altijd paraat stond met hulp was daar ook niet meer toe in staat. Bovendien is mijn trouwe hulp al een maand thuis met een hernia. Het was één druppel teveel.
Op Paaszondag kwam Rob ze ophalen en ze gingen meteen aan de lambar want daar had hij er al een paar andere nieuwe lammeren aan. Rob heeft gelukkig een paar flinke stagiaires, dus met de lammeren gaat het goed komen.
En met mij ook. Ik slaap weer als een roosje.

Foto: Gelukkig hebben we de foto's nog...

Maandag, 5. April 2021 - 14:08 Uur
Na de reünie

Het blijkt 13 jaar geleden dat ik mijn schoolvriendin Joke gesproken heb, samen met Wim op weg naar Obelink in Winterwijk gingen wij eerst kijken of ze thuis was. Ik had nog niet lang deze website en vond dit stukje terug dat ik nu iets aanpas:

Het zal ongeveer 20 jaar geleden zijn dat ik m’n schoolvriendin Joke gezien en gesproken heb. Er was toen een reünie van de Groen van Prinsterer Kweekschool in Doetinchem. Dat was de leukste reünie die ik ooit meegemaakt heb. We hadden dan ook een klas… hoe kan ik het zeggen…. met sfeer. Ik kwam er pas in het derde leerjaar bij, omdat ik op de MMS gezeten had. Maar van het begin af aan was het één feest om in die klas te zitten. Joke woonde toen in Hengelo G hier vlakbij en samen fietsten we elke dag op en neer naar Doetinchem. Wanneer we erg nat geregend waren mochten we het eerste uur bij de verwarming zitten om te drogen. We hadden dezelfde achtergrond, beiden opgegroeid op een boerderij en ik denk ook beiden dezelfde humor. Wanneer klasgenoot Gerrit Staring ons achterop kwam met z’n vierkante Fordje vroegen we gewoon aan mensen of we onze fietsen bij hen neer mochten zetten en reden dankbaar met Gerrit mee. Of we fietsten mee over Zelhem met Henny en Gerrit Dales.. Die terugweg ging altijd langzamer. We hebben wat afgelachen. Joke kwam na school in Balkbrug voor de klas en ik in Hattem. Beiden hebben zo onze mannen ontmoet.
Toen we op weg gingen naar Obelink in Winterswijk kwamen we door de Zelhemse Enk en we reden langs haar huis, nu naast de boerderij van haar broer.
Natuurlijk moest ik even kijken of Joke thuis was. Ja hoor… dit keer was ze er. Je kijkt elkaar aan…. En de tijd valt weg. Beiden wat grijzer geworden en wie weet ook… wijzer.
Samen met man Albert heeft ze al overal gewoond. Wanneer je vroeger—1967—in een afgelegen klein dorpje voor de klas ging staan dan hoefde je niet in militaire dienst zoals toen nog verplicht was. Zo kwamen ze in de Wieringermeer terecht. Veel later weer in Doetinchem en nu allang weer op de oude plek vlakbij haar ouderlijk huis. Beiden zijn ze erg geïnteresseerd in de politiek. Albert was die dag zelfs met de burgemeester van Bronckhorst mee naar Brussel voor een EU overleg.
We hadden zoveel bij te praten…! Eigenlijk jammer dat we elkaar zolang uit het oog verloren waren.
Tot Wim voorstelde om een andere keer verder te gaan. We waren immers op weg naar Winterswijk?
Dan kan hij rustig in de caravan blijven lezen.

-Daar is nog niet van gekomen, wel af en toe een mailcontact. We hebben beiden de laatste jaren ook flink wat te verwerken gehad. Hopelijk dit jaar weer...

Foto: 1962 klas 3b Groen van Prinsterer Kweekschool Doetinchem.

Oudere bijdrage

Aanmelden