Weblog1

Woensdag, 21. Juli 2021 - 21:55 Uur
Kleur

Ze hingen er al een hele tijd, de strengen gesponnen schapenwol. Ze wachtten op verwerking. Ria en ik hebben op maandagmiddag heel wat afgesponnen. Maar nu vonden we dat er wel wat kleur bij mocht. Ik had al zakken met uienschillen klaarstaan om de wol mee te verven en een paar weken geleden hebben we meekrap gescoord om weer een ander kleurtje te krijgen. Met uienschillen krijg je de kleur geel en als je na het eerste verfbad een andere streng wol er in legt wordt die wat lichter van kleur.
Met meekrap wordt het een mooie kleur oranje en zalm, ook mooi. Er is nog veel meer in de natuur waar je mee kunt verven. Ik moet eigenlijk nog eens brandnetels proberen. Dat heb ik hier gauw bij elkaar gespaard, allemaal uit eigen tuin. Of notenbladeren, maar daar moet het eerst herfst voor worden. Dan moet ik natuurlijk niet zo doen als ooit met de notenbladeren die Johan en Joke voor me meebrachten, lang geleden toen we nog als compleet gezin in Hengelo woonden. Die bladeren liet ik eerst drogen… in de open oven. Moest kunnen, dacht ik toen. Maar meteen schoot de vlam er in. Op mijn hysterisch gillen was het Gerhard die heel nuchter de ovendeur sloot en het gas uitdraaide. Heb het nooit meer geprobeerd. Nu hebben we zelf een walnotenboom en kan ik het nog eens proberen, maar dan met vers blad.

Dinsdag, 20. Juli 2021 - 12:00 Uur
Storm

Aan het eind van de dag: een tevreden hond.... met bal.

Dinsdag, 20. Juli 2021 - 11:57 Uur
... en Storm houdt de wacht..

Je zou het niet zeggen, maar Gerald is zelfs een half jaar ouder dan Wim. En nog altijd bezig...

Dinsdag, 20. Juli 2021 - 08:06 Uur
Een tuindag

’t Is greuizaam weer’, zeiden we vaak in deze tijd van het jaar, vooral als er genoeg regen valt. Hier schiet alles de lucht in. De rozen hebben hun uitbundige eerste bloei achter de rug en de struiken weten niet van ophouden met groeien.
Vandaag kwam onze tuinhulp om er een stokje voor te steken. Hij begon met ferme hand en snoeischaar en in een ogenblik was ons erf een bult met takken. Gelukkig kwam Frank helpen met opruimen van al dat groen. We zagen al gauw dat er nog wel een hulpje bij kon en die kwam in de gedaante van zijn broer Tim. Tuinhulp Gerald wist van geen ophouden en nam heel wat onder handen, beklom zelfs een trap om de bovenkant van de heggen flink in te korten. Ook Wim schoot te hulp om de trap vast te houden want we moeten geen vallende tuinhulp hebben.
En natuurlijk…Storm hield de wacht.
Op gezette tijden werd er gegeten en koffie en theepauzes ingelast. Tot slot had ik nog een verrassing in de vorm van monchou taart die ik speciaal voor het weekend gemaakt had en een flink stuk speciaal voor deze gelegenheid had bewaard.
Tevreden ging Gerald op huis aan want zijn hond wacht. Frank en Tim bleven nog even napraten en beloofden nog weer eens te komen klussen als het nodig was.
Gewoon even een appje…

Zondag, 18. Juli 2021 - 12:10 Uur
Over Wensleys en Herdwicks en een uitbreker....

Op dit moment lopen er 10 schapen in onze wei. Gisteren even 9. Toen Wim even naar zijn geliefde plekje op de schommelbank liep kwam hij een schaap tegen. Nee, dit keer geen Wensley, dat had ik eerder verwacht. Dat is brutaal soort. Heeft ook wel wat. Rob heeft er juist extra een paar bijlopen want die komen meteen als je met een bak brokjes rammelt en daarna komt de rest er vanzelf achteraan. Nee, dit keer was het een forse lichtgrijze. Zo gauw die Wim zag aankomen rende ze terug naar de plek waar ze over het gaas was gestapt en het was niet de eerste keer zo te zien. Het gras lijkt altijd ‘groener aan de andere kant van de heuvel’, in dit geval van het gaas. Rob mag de afrastering weer eens nalopen … of het stukje voormalige groentetuin bij de wei aantrekken.

Ik moest meteen denken aan een paar jaar terug toen Wim de fleslammeren af en toe van wat brokken voorzag. Wanneer hij zich in de buurt van de wei vertoonde , kwamen ze met z'n allen op hem afgestormd. De ooien met hun eigen lammeren deden net zo hard mee. Was zo mooi om te zien. Ik hou van alle soorten schapen, ze hebben allemaal iets unieks, ook in hun gedrag, maar de Herdwicks zijn toch mijn grootste favoriet… met stip.
Foto: De beide Herdwick lammeren zoeken elkaar steeds weer op, net of ze voelen dat ze van hetzelfde soort zijn. Het ooitje is van begin april en de kleine ram is pas 3 weken. Je kunt ook zien dat ze een heel ander model hebben, ronder en een kortere nek. Het ooitje begint nu de echte kenmerken van een Herdwick te krijgen. Had ze eerst alleen witte oortjes, nu wordt de kop steeds witter en ook de poten beginnen witte plekken te krijgen. De Herdwicks zijn nieuwsgierig van aard en komen altijd als eerste naar je toe.

Oudere bijdrage

Aanmelden