Weblog1

Zaterdag, 26. Mei 2018 - 18:53 Uur
Presentatie en afscheid

Bij het afscheid van Gerrie Benes als trainer en Danny Wiggers als assistent trainer mocht ik het boek Mark presenteren. Voor degene die er niet bij was:..

Goeiemiddag vrienden van Drenthina.
Wat een eer om hier vanmiddag te staan met een speciaal doel:
Ik mag een boek presenteren, een speciaal boek met als titel MARK. Is het toeval, dat jullie net de laatste wedstrijd van het seizoen speelden en straks een groots afscheid gaan nemen van Gerrie en Danny.
De meesten hebben Mark goed gekend en gewaardeerd. Dat hebben we gemerkt op de avond van de condoleance en zelfs het afgelopen jaar.
Ik weet ook dat jullie net zoveel zorgen om hem hadden als wij.
Maar? Waarom dit boek?
Toen het voor ons zo lastig werd ben ik beginnen te schrijven. Mark als kind, als puber en volwassene, zijn relaties en zijn voetbal. Voetbal betekende heel veel voor hem, zo’n belangrijk stuk van zijn leven. Zowel de sport zelf als het contact met jullie als voetbalvrienden.
Ik plaagde hem eens toen na veel lof ook eens een verkeerde voorzet van hem de krant haalde.
‘Als je naam maar genoemd wordt’, reageerde hij toen ad rem. En zo is het ook.
Nooit hadden we gedacht dat dit laatste stuk van zijn leven uiteindelijk zo dramatisch zou verlopen. De depressies die sterker werden evenals zijn alcoholverslaving die er op volgde. Of was het net andersom.
----Ik heb willen weergeven hoe we samen met hem gevochten hebben in de laatste twee jaren.
Zijn eerste poging was een klap voor iedereen maar wat een zorg en aandacht was er ook van jullie kant. We hoopten allemaal met hem op een nieuwe kans. Zo zag hij het ook. Soms leek het even of het weer helemaal goed ging en dan was er de terugval, steeds dieper.
Het is niet gelukt. In de laatste week hebben Danny en Ruben zich nog een hele nacht samen met ons over hem ontfermd. Die laatste week wilde hij graag bij ons zijn en hebben we nog extra hulp gezocht. Maar hij was al te ver weg.
Na zijn overlijden merkten wij hoe Mark ook bij jullie leefde en wij waren hierdoor geroerd.
----Ik bleef verder schrijven over onze verwerking van dit onmenselijk grote verlies van een geliefd kind en broer. Afgelopen jaar hebben we zoveel warmte om ons heen gevoeld en merkten we heel bijzondere dingen op. Tekenen dat Mark nog steeds om ons heen is?
Ik schreef door tot 6 maart, een jaar na zijn overlijden. Behalve dat het mij heel goed heeft gedaan om dit proces te verwoorden besef ik dat er veel meer families zijn met vergelijkbaar verdriet.
Ik eindig met de wijze les van een oudere vriendin:
Verdriet is als de maan, soms is het er helemaal, soms even niet of een beetje, maar verdriet blijft altijd, maar het wordt milder.
------ En tot slot wil ik met dit boek ook Mark eren. Hij was bijzonder, een warme persoonlijkheid, hij kon je altijd opbeuren met een kwinkslag.
Ik wil jullie allemaal bedanken mede namens Wim, Gerhard, Judith, Rick en Robin voor alles wat jullie voor Mark betekend hebben en dat was heel veel.
Mag ik dan nu speciaal Gerrie, Danny èn Ruben bedanken en hen de allereerste exemplaren van het boek MARK overhandigen.

Voor iedereen die ook graag een exemplaar zou willen hebben, kan bij Gerhard terecht. Er ligt ook er een intekenlijst op de balie voor de liefhebber. Het boek is ook te bestellen via de boekhandel en www.hettysite.nl .

Vrijdag, 25. Mei 2018 - 14:54 Uur
Het Schoolpad

foto: Eva met Amber, de opvolger van Katja.

Sinds een lange tijd fiets ik weer de weg langs het bos. Het is een soort landweg dat hier de naam Schoolpad draagt. Iedereen denkt dat het Schoolpad doorloopt als je vanaf Wildkamp komt en de weg naar Klazienaveen oversteekt. Nee, dan heet het ineens Bargerweg. Het Schoolpad gaat linksaf langs ons huis en verder naar Bargeroosterveld, naar Jonkie Heijne. Volgens mij woont er allang geen Jonkie Heijne meer, maar iedereen in deze buurt weet wat je bedoelt.
Het is ook de weg die ik met de tong op de schoenen fietste achter onze pony’s Katja en Bartje aan. Het was een bijzonder slimme pony, deze Katja. Ze zag kans om met haar mond een pinnetje uit een slot van het hek te prutsen en zo de weg op te gaan. Bartje, een klein ponyhengstje, volgde maar al te graag. Buurman en buurvrouw Wielens hadden zich net opgetuigd om op visite te gaan bij Strootman, voormalig hoofd der school en ook wel de burgemeester van Bargeroosterveld genoemd,
Buurman Harm en Wolterdina probeerden de ondeugden tegen te houden, maar helaas. Ze sloegen gelukkig wel rechtsaf het Schoolpad in langs ons huis. Hijgend kwam buurvrouw ons waarschuwen. Wim zat in die periode net met zijn been in het gips, dus moest ik aan de bak. Wat een paniek. Als ze toch eenmaal bij Jonkie Heijne het dorp in zouden gaan! De auto’s racen daar nogal langs.
Tot mijn geluk sloegen ze net voor die tijd linksaf een pad in naar de begraafplaats die nieuw aangelegd werd. Het stel boeven liep zich vast tegen een hek. Ik was intussen buiten adem en ging op een trapje van een werkkeet zitten om bij te komen. Je kunt het geloven of niet. De beiden besloten dat het genoeg geweest was en kwamen zomaar bij me staan zodat ik ze aan de lijn kon doen. Paarden en pony’s, ze vegen de vloer met me aan. ‘Jullie bunt gien peerdeluu’, zei Diny ooit. ‘Ze bunt oew kats de baas’.
Onze laatste pony Amber loopt nu in de kudde van buurvrouw Geesje. Ze kijkt niet eens meer op als ik haar roep wanneer ik er langs fiets.

Donderdag, 24. Mei 2018 - 14:56 Uur
Puur natuur

De komende maanden mogen we genieten van schilderijen vol natuur van Sieka Tiemersma- Mulder. Ze woont met haar man in Westenesch en hoort bij de Ichthus gemeente.
Al op de middelbare school bleek dat ze talent had. Ze kreeg les van een echte kunstschilder die haar stimuleerde om er mee door te gaan. Maar eerst werd ze toch kleuterjuf, trouwde en toen kwamen de kinderen. Toen deze wat groter waren begon ze haar talenten op creatief gebied verder te ontwikkelen. Dat lukte goed zoals we in de Schepershof kunnen zien.
We zien er de Natuur in al haar glorie zoals Sieka die tegenkwam in haar leven.
Ze heeft een eigen atelier waarin ze ook eens per maand samen met anderen werkt. Dat gebeurt eveneens in de Ichthus kerk waar ze een keer per jaar samen met gemeenteleden de verfkwast hanteert. Vaak wordt daar n.a.v. een Bijbelse tekst of een Psalm iets in abstracte vorm weergegeven. Ik zag voorbeelden hiervan en dit was een heel andere, maar indrukwekkende stijl. Prachtig, een veelzijdig talent.
Maar hier bij ons in de Schepershof is het natuur alom zoals Sieka dat beleeft.
Het was als vanouds, na de koffie gingen we aan de slag. Dat wil zeggen: samen met Sieka uitzoeken wat bij elkaar past. Ze had vaker met dit bijltje gehakt. Verder keken de dames toe en hingen de heren op. Je weet wel: een beetje naar links, nu iets hoger, nee toch niet enz.
Het werd een Expo Puur Natuur, veel uit de omgeving van Westenesch, mooi!

Woensdag, 23. Mei 2018 - 09:50 Uur
Denken

Ik sta voor het raam en bewonder de rododendrons in de voortuin. De ene is al wat over de top, de ander nog in volle gloria. Er staat een houten bak met hangers op de paal er voor. Het kleurt heel apart, dat rode tegen de lila achtergrond, maar met de roze hanggeranium erbij maakt het toch een aardige compositie…. vind ik.
Ik denk en blijf denken… A.s zaterdag mag ik het boek MARK presenteren bij de voetbaljongens van Drenthina. Drenthina 1 speelt haar laatste wedstrijd met aansluitend het afscheid van trainer Gerrie Benes en assistent trainer Danny Wiggers. Tot iets meer dan een jaar geleden was Mark ook assistent trainer, vandaar. Spannend genoeg allemaal.
Nu zou er eventueel nog een signeersessie of een presentatie mogelijk zijn bij Vermeer, maar de eigenaar heeft het moeilijk op dit moment en ziet het eigenlijk niet erg zitten, volgens mijn uitgeefster. En ik dacht nog wel hem een plezier te doen. Dus ik denk.
Samen met Wim ook, wij dachten. Zelfs vannacht dacht ik nog. Ik zag zelf Jeroen Pauw nog voorbij komen....
Weet je wat? Ik begin er niet aan bij Vermeer. Graag of heel niet. Ik wil rust in de tent.
Jan Willem Horstman kan er zo ook een stukje van maken over de het boek MARK en de Drenthina boys en ik kan altijd boeken in consignatie bij Vermeer leggen. Nu is het boek al via elke boekhandel inclusief bol.com aan te schaffen.
Ik hou op met denken en ga aan de slag!

Laatste nieuws: 2 juni a.s komt er toch een signeersessie van 1-3 uur bij Readshop Vermeer. Toen Vermeer hoorde van een stukje in de krant van Jan Willem Horstman bleek hij er helemaal open voor te staan.

Dinsdag, 22. Mei 2018 - 17:20 Uur
Zweelo

Het intieme kerkje van Zweelo...

Oudere bijdrage

Aanmelden