Weblog1

Woensdag, 20. Maart 2019 - 10:11 Uur
Passageavond Terre des hommes

Op onze maandelijkse avond van Passage in het Dorpshuis het Hoefijzer in Zuidbarge was het dit keer de beurt aan Diny Jansen en haar vrijwilligers van de plaatselijke afdeling van de Stichting Terre des Hommes in Emmen. Ze gaf een duidelijke uitleg over de achtergronden en het ontstaan van deze waardevolle stichting.
Edmund Kaiser, een piloot zag de misstanden met kinderen in een aantal landen, nam er zelfs een stel mee naar Zwitserland om voor ze te zorgen en kwam op het idee dat er op grotere schaal wat moest gebeuren. In 1966 ontstond zo deze wereldwijde stichting die in 4 delen van de wereld probeert de uitbuiting van kinderen tegen te gaan. Ze noemde het de zwarte kant van het toerisme dat sextoerisme en bedelen in de hand werkt.
Zo is er in Emmen een 2e hands winkel aan de Nijkampenweg 98 in de Emmermeer dat gerund wordt door vrijwilligers. Zelf werd Diny getriggerd om zich hiervoor in te zetten nadat ze het boek 'Het schuim der aarde' gelezen had.
En toen kregen we een modeshow voorgeschoteld die klonk als een klok met allemaal mooie spullen voor alle leeftijden uit hun winkel van schoenen tot en met de hoedjes en alles daartussen.
In de pauze werden er lootjes verkocht en zo gingen er heel wat dames met een leuke attentie naar huis.
Nadat Lies Harmers met ons de avond afsloot met een mooi gedicht/gebed kregen we de gelegenheid om tussen de rekken met mooie kleding en accessoires te snuffelen of er iets van onze gading was. Voor een kleinigheid heb je er weer iets leuks bij en steun je bovendien een heel goed doel.

Maandag, 18. Maart 2019 - 20:04 Uur
De favoriet

‘Zullen we even bij Jans en Geesje op de koffie gaan straks?’ Ik ben net terug van de fysio bij Jorinde. ‘Bel ze maar even of het uitkomt’. En zo gaan we met de auto en loopkruk die kant op. Wim knapt er helemaal van op om er even uit te zijn.
’Hebben jullie de uitnodiging van de Emco ook al gehad?, vraag ik. Rick wilde zeker Jans en Geesje er bij hebben op 4 april bij de presentatie van zijn eigen boek Rick. Ja, dat hebben ze. ‘Hebben jullie al gebeld dat je komt, dan? Wel even doen, ze willen graag weten op hoeveel mensen ze kunnen rekenen'.
Vanmiddag kwam Ria zoals meestal om te breien aan de babydekentjes voor India. Ikzelf kwam nergens aan toe want de bus van de scootmobiel firma stond al snel voor de deur. Dat was ook afgesproken. We kregen uitgebreid voorlichting over de mogelijkheden. Ik was bang dat Wim zo’n inklapbare niks zou vinden, te klein misschien. Het bleek dat hij juist deze handig voor hem vond. Hij probeerde er een uit die geschikt leek. Ook het grind bleek geen enkel probleem voor dit hulpmiddel. Ik mocht al even oefenen om het wonder uit elkaar te halen en opnieuw in elkaar te zetten.
Wim had eerst willen wachten tot na de scan van deze week, maar hoe de uitslag ook uitvalt, de komende 5 maanden kan hij zeker nog geen stap doen. Om kort te gaan, we bestelden zijn favoriet. Volgende week wordt die al geleverd en gaan we eerst maar eens het winkelcentrum in Emmen onveilig maken.

Zondag, 17. Maart 2019 - 21:39 Uur
MARK

Gisteravond werd ik gebeld door de EO voor het radioprogramma Ik mis je. Ze hadden de tv uitzending van Ik mis je gezien met Hella van der Wijst op de plek waar we als gezin de as van Mark hebben uitgestrooid en vroegen om een kort gesprekje via de radio voor de Muzikale Fruitmand. Ik mocht vertellen wie Mark was en over de strijd die hij en wij voerden met depressies en de alcoholverslaving. En welk lied we graag wilden dat er gedraaid zou worden. Ik was het al weer vergeten en zo had ik geen tijd om in de stress te raken voor het zover was. De paar minuten waren zo voorbij en het lied 'Ga maar gerust want Ik zal met je meegaan' werd gedraaid. het lied waarmee de uitvaart van Mark beëindigd werd.
Het is ook alweer 2 jaar geleden dat onze jongste zoon Mark overleed door zelfdoding.
Over zijn strijd met zijn depressies en alcoholverslaving schreef ik dit boek. Het heeft mij goed gedaan om duidelijk te krijgen hoe dit heeft kunnen ontstaan en uiteindelijk de zo verdrietige afloop tot gevolg had. Maar ook hoe we het eerste jaar na zijn overlijden op een wonderlijke manier goed zijn doorgekomen.

Nog steeds is het boek MARK verkrijgbaar via elke boekhandel en Bol.com
ISBN: 9 789 492 261243

Zondag, 17. Maart 2019 - 19:28 Uur
't Kon minder

Ik besef dat we gezegend zijn met de beide jongens in de buurt. En niet alleen omdat ze in Emmen wonen, ze staan altijd voor ons klaar als we het nodig hebben. Gisteren was Rick hier zoals vaak op zaterdagmiddag. Hij geeft adviezen, weet overal raad op en ziet in een oogopslag hoe het met je is. ‘Ik rij gewoon tussen de buien door’, gaf hij aan.
Vanmiddag kwam Gerhard even kijken of er iets te doen viel of alleen voor een luisterend oor. Hij ging zelfs even mee naar de lammeren.
Bovendien staan ook onze buren steeds voor ons klaar. Gelukkig redden we ons met de meeste gewone gang van zaken maar het is fijn om te weten dat er altijd mensen om ons heen zijn die we alleen maar even hoeven te bellen of te appen. Ons keuken boilertje gaf het op en een keuken zonder warm water is niks. Ja hoor, Gezienus komt.
Ratten gespot? Jans komt met de vangbak. Zware wekelijkse boodschappen? Frank rijdt even mee. Teveel hanen om het huis. Jans haalt ze op en meldt een paar dagen later: ’Ze hebben al een koud kontje’. Anja komt regelmatig even kijken en ook de telefoon is geduldig. Komen we aan bij de kerk? We zijn al gesignaleerd en komen ze al aan met de rolstoel.
Nee, we mogen niet mopperen of zoals de Drent zou zeggen: ‘t Kon minder’.

Zaterdag, 16. Maart 2019 - 15:18 Uur
Stil...

Rob's Decibel vorig jaar. Ik noemde haar Doortje.

Nou, zo stil hoeft nou ook weer niet… De laatste haan is weg, de haan voor Rob. Hij heeft de meeste genen meegekregen van vader Hendrik. Vanmorgen vroeg, zelfs voor ik de kippen ging voeren zag ik de jonge haan al in de bench voor z’n vroege ontbijtje. Ik trok meteen maar aan het touw aan het deurtje en onder luid protest, van zijn kant dan, deed ik het deurtje dicht. Even later stond Hendrik er bij. Hij leek verontwaardigd en ze even praatten ze met elkaar zoals alleen hanen dat doen. Ik kwam er bij en sprak ze toe dat het allemaal goed kwam. Jonge haan zou een mooi plekje krijgen met een eigen harem net als vader Hendrik. Het regende en ik legde een deurmatje op de bench. Het paste precies en ik voorzag jonge haan nog even van een extra handjevol kippenvoer.
Ik meldde Rob dat zijn haan beschikbaar was.
Ik kwam net uit de wei lopen na de voeding van de lammeren toen Rob al met de haan in zijn armen me tegemoet kwam lopen. Hij had meteen maar muesli en lammerenkorrels voor de beide kleine gasten meegebracht. Die komen niks te kort. Gauw even kijken. Samen keken we naar de beiden in de voor deze kleinen aangename stal. Ze waren iets te vroeg geboren maar doen het goed.
‘Hoe is het met Decibel?’, vroeg ik Rob. Dat is de kleine overlever van verleden jaar waarvan Rob dacht dat ie dood zou gaan. Het is een sterk schaap intussen, maar valt vooral op tussen de andere entertjes doordat hij slecht doet wat de hond van hem wil en altijd op Rob af komt. Ik grijns, tja… het is en blijft een flessenlam.

Oudere bijdrage

Aanmelden