Weblog1

Woensdag, 24. Februari 2021 - 11:22 Uur
Wie dut mij wat....

“Waor geet dat hen… de mensen wodt steeds agressiever… mo-j toch es zien… dat geet ons met een rotgang veurbi-j en daor staot ze weer veur et stoplicht. Kiek toch es weer ene zonder lich… die zee-j toch niet. . Daor kump d’r ene anjagen …minstens 120 en ie-j mag hier maor 80. 'k Mag toch lien dat ze die pakt". “Zie ie-j dat dan niet? Mo-j die stumper es zien ankommen… ridt hier al op de linkerbane as e straks aover 4 km linksaf mot”, enz. En dat allemaal op dat stukje naar Emmen. “Toe opa… rijen maar”, zegt deze 80 jarige, “o nee… vrouw achter ’t stuur.”
Dat gaat me te ver en roep hem tot de orde.
Volgens Rick heeft Berend Jan dezelfde afwijking. Die ziet ook alle zondagsrijers en bumperklevers en meldt dat dan ook aan zijn medereizigers. Toen Rick alweer even geleden in Apeldoorn logeerde ging hij met Berend de familie langs…. En dan de hele familie. Ze brachten zelfs een bezoekje aan het kerkhof om hun voorvaderen op te zoeken. Berend had alleen de verkeerde Wagenvoort te pakken, want hier stond maar één naam op en op de steen bij het graf van z’n opa en oma Wagenvoort stonden ze echt allebei vermeld.
Maar die Berend kan er dus ook wat van. Dat heeft hij niet van z’n ouders, want die hoor ik er nooit over. Het enige wat ik Ben hoor zeggen, meestal op de autoweg is: “Ho ho ho ho hooo”, als het even spannend wordt. Net of e op zien peerdje zit.
Ik denk dat ik maar eens een cd tje van Daniel Lohues aanschaf voor in de auto met het liedje: Wie dut mij wat, wie dut mij wat vandage...

Maar ja... die heeft ook zijn ergernissen te horen in zijn liedje in de taal van Erica, hier om de hoek:

As ik 's middags
Van mien nöst kom
En de geiser is kapot
En de koffie is op
En de appelsap verrot
Het leste plakkie stoete
Hef 'n dun gruun laogie haor
Computer wal nie an
Want dat ding is nog niet klaor
As de cd speuler net
Veur 'n briljant refreintje stopt
Nou dan kan ik jou vertellen:
Doar knap ie nie van op

Dinsdag, 23. Februari 2021 - 11:46 Uur
Verrassing...

Het wordt voorjaar. Zaten we 10 dagen geleden nog tussen sneeuwbulten en ijs, nu vliegen de sneeuwklokjes en krokussen de grond uit.
De herderin van Balloo werd verrast door de geboorte van 20 lammetjes. Daar had ze niet op gerekend. De boosdoener bleek een klein zwart Drents ramlam dat nog bij de moeder dronk en die had ze er daarom maar iets langer bij laten lopen. Ha! Mooi gezicht al die zwarte lammetjes. Het haalde de krant èn het journaal.
Zij is niet de enige die zo verrast werd.
Een paar jaar geleden waren de meeste lammeren hier al geboren. Eén schaap was gust gebleven, jammer dan. Totdat er midden juni ineens toch een klein lam bij liep.
Ik belde Rob: ’Gefeliciteerd met de gezinsuitbreiding. Je guste ooi is moeder geworden.’
‘Whaaat? Dat kan niet, dat kan nooit. Geen ram bij geweest’. Even later komt Rob zijn aanwinst bekijken. Hij heeft intussen nagedacht over deze onmogelijke onbevlekte ontvangenis. Hij herinnert zich nu dat de ooi een tijdje binnen heeft gestaan in de ziekenboeg en dat er ook een kreupel ramlam bij was die weg zou gaan. Nooit bij stil gestaan dat die dat zou kunnen redden.
Net als de herderin is Rob een ervaren schapenhouder, maar een verrassing is altijd leuk. In elk geval voor mij.
Rob vindt een laat lam alleen maar lastig want die kan aan het eind van het seizoen nog niet bij de moeder weg. En die moeder heeft tijd nodig om te herstellen voor het dekseizoen begint.

Foto: Ik kon geen foto terugvinden van deze 'verrassing'. Daarom deze foto van een van mijn favoriete rassen: Herdwick ooi met lam.

Maandag, 22. Februari 2021 - 19:00 Uur
Vroeger en nu...

Wanneer ik achter de pc kruip om mijn stukje te schrijven gaan mijn vingers vanzelf langs de toetsen. Mijn brein geeft onmiddellijk door wat er gemeld kan worden over heden of verleden en vaak een combinatie er van. Vandaag is mijn hoofd nog leeg, we beleven weinig spectaculairs meer en vandaag zijn er zelfs geen ondeugden van Storm of Dirk te melden. Door de week hebben we een redelijk vast schema, bij Wim is dat strakker dan bij mij. Eerlijk is eerlijk: ochtendoefeningen, wassen, plassen, tandenpoetsen, ontbijt, krant, even een woordzoeker, koffie, hometrainer en dan de Max geheugentrainer. Een ochtend is zo om.
Zoals meestal op maandagmiddag was Ria hier en we breien er samen wat af. Ik leer haar sokken breien. Ik kan het met de ogen dicht. Zal ik van mijn moeder hebben. Die breide in haar jonge jaren op de keukentafel een sok per dag. Aan het eind van haar leven breide ze nog 12 paar sokken voor Johan z'n uitzet, zodat hij er voorlopig warmpjes bij zou zitten.
Blijkt toch lastig als het je eerste keer is. Ria is een perfectionist. Maakt ze een foutje dan moet die op de enige juiste manier hersteld worden al moet ze er een halve sok voor uithalen. Ik maak van een foutje geen probleem en los het op misschien niet de mooiste maar wel gemakkelijkste manier op. Net als het oplossen van een woordzoeker uit de krant. Wim wil eerst strak alle woorden vinden en daarna de oplossing opschrijven. Ik begin al op te lossen als ik ¾ van de woorden heb gevonden.
Het werd nog extra gezellig toen Jan Ria kwam ophalen en we aan de koffie gingen. Met Ria en Wim moet je niet over lekker eten beginnen want dan komt alles van vroeger weer langs. Varken slachten, zure zult, de weck, de carrousel diepvries bij de Lindese molen en zelfs de wastobbe kwam langszij. Hoezo…. Vroeger was alles beter?
Zo zitten we in heden en ook verleden en we verbazen ons erover dat er in één generatie zoveel is veranderd.

Zaterdag, 20. Februari 2021 - 11:22 Uur
Aanvraag

30 jaar heeft Kasteel Vorden dienst gedaan als gemeentehuis van Vorden. Nu is Vorden opgegaan in de grote gemeente Bronckhorst en het nieuwe grote gemeentehuis staat in Hengelo Gld, dat intussen aardig op de kaart is gezet na de komst en het vertrek van de BN-ers Meiland. De samenwerking met de gemeente lukte niet erg.
Nu een voorbeeld hoe het vroeger kon gaan bij een aanvraag.
Er is één ding verbeterd. Alles is op afspraak en hoef je bijna niet te wachten.

Aanvraag bij de gemeente

Zo meneer, waarmee kan ik u helpen?
Jao, kiek, ’t zit zo, ik wol zo graag een schuurken bouwen.
Ach meneer, voor schuurtjes moet u bij Bouwvergunningen zijn.
En waor mo-k dan weane?
Die gang in en dan de tweede deur rechts.

Hier bun-k al weer terugge; d’r was gien mense.
Ik zal even voor u bellen, ogenblikje. Heeft u nog een momentje?
Jao, momenteel he-k nog wel efkes tied.
Ik denk dat de ambtenaar in bespreking is.
D’r stonnen d’r wel een paar koffie te drink’n.

Ogenblik, kunt u nog wel een momentje missen?
Duurt ’t nog lange dan? ‘k Hebbe niet de hele dag de tied.
Ga even voor u kijken. Moment. Ben zo terug.
Dat he-j net ok al ezeg. Kan-k oe den anvraog niet geven?

Ik hoor net dat de ambtenaar even weggeroepen is.
En wat noe dan? Mo-k mergen weerkomm’n zeker?
Nee, ik ga even vragen of ik u ook mag helpen. Momentje.

He-j meschien ’n momentje? Loop ik efkes naor buten.
Ah, daar bent u weer. Was u de aanvraag vergeten?
Nee, ik hebbe buten één momentje deepe ezuch, één momentje evleukt en as ik noe dan één moment achter uut de keale praote, is ’t zo veur mekare.

Vrij vertaald in het Achterhoeks… uit Liemerse Dialogen van Geert Roelofs
Foto: Huize Vorden

Vrijdag, 19. Februari 2021 - 13:14 Uur
Over een amaryllis en een verjaardag

In december brachten Arend en Amaka een ‘Kersttas’ voor ons mee. Dat fenomeen kenden we nog niet maar het was een mooie verrassing met allerlei lekkere dingen voor de feestdagen. Behalve veel lekkers zat er ook een rode bol in. Het was een amaryllis bol in een soort vettig laagje. Ik kende ze wel van buurvrouw Wielens. Dat werden van die lange pieken, maar wel mooi.
Hij kon zo op tafel of in de vensterbank. Toen hij in januari begon uit te lopen kregen we al bewonderende blikken van bezoekers. ‘Die van ons is nog lang niet zover. ‘k Weet niet of dat nog wat wordt’, was hun bezorgde commentaar over hun met hoop en liefde aangeschafte exemplaar.
Maar de bol van Arend en Amaka begon door te groeien, er verscheen een knop. We zagen hem iedere dag groter worden. Intussen is de bloem van de amaryllis in volle glorie te zien. En wat meer is…? Als extraatje komt er nòg een knop naar boven, hebben straks een tweede bloei.
Vandaag is de verjaardag van Arend. Behalve een felicitatie stuurde ik hem een foto van deze prachtige bloem. Arend, van harte gefeliciteerd en wij wensen je nog veel gezonde jaren toe.

Oudere bijdrage

Aanmelden