Weblog1

Vrijdag, 20. Juli 2018 - 13:02 Uur
Gerhard

‘Nu ga je toch zeker ook een boek over Gerhard schrijven?’, zei een goede kennis toen ze hoorde dat ik na het boek MARK ook bezig ben met een boek over Rick.
Ik stond versteld, dat was nog niet bij mij opgekomen. ‘Ik denk niet dat Gerhard dat op prijs stelt’, gaf ik als antwoord. Wat lachend vertelde ik het later aan hem. ‘Ik denk niet dat jij er op zit te wachten dat ik al jouw geheimen prijs ga geven’.
Hij keek me aan, trok een grimas en zei: ’Nou als het leuke dingen over vroeger zijn’. Zo zie je maar dat je niet alles van je eigen kinderen weet.
Toen hij met Judith trouwde bood ik hen een fotoboek aan over zijn jeugd en zou hij nu echt een schrijven over zichzelf kunnen waarderen? Ik dacht na en herinnerde toch wel veel aardige momenten die we met hem meegemaakt hebben. Vooruit ik ging een poging wagen.
Gisteren brachten we het boekje even weg. Benieuwd of hij straks net als Rick zegt:’Er stond heel wat in wat ik niet eens meer wist’.

Vrijdag, 20. Juli 2018 - 11:59 Uur
Ook hier vakantie

We drinken de hele week al koffie na het aqua joggen. Het is de laatste week voor de basisscholen vakantie krijgen. Dus in het zwembad wordt ook van alles aangepast.
Gelukkig blijven er nog wel een paar tijden over voor het aqua joggen en als we thuis zijn maken we daar graag gebruik van. Dit is onze vaste groep op donderdag. Kelly is onze trainster en zorgde voor de koffie. Dinie trakteerde ons op appelflappen, vers van de bakker. We hebben het weer goed!

Woensdag, 18. Juli 2018 - 09:21 Uur
Wol

Drentse heideram.

Ik heb zakken vol met wol van Anja gekregen, wol van haar eigen schapen. Wol van Lotte, Donna, Sonna en Bram misschien want Anja heeft er zeven. Op Donna en Sonna na zijn het allemaal Drentse heideschapen. Alleen Donna is van een gemengd soort en heeft ook mooie spinwol. Sonna, je raadt het al, is een dochter van Donna.
De wol van de Drentjes hebben van die mooie lange plukken, heel geschikt om krukdekjes mee te vilten.
Maar… ze staan me nog steeds aan te kijken. Spinnen kan de hele komende winter nog maar voor vilten is het nu de goede tijd want dat doe ik buiten op de tuintafel.
Het vereist alleen nog wel flink wat energie om het proces van vilten voor elkaar te krijgen. En nu is het nog te warm ’s middags.
Vaak komen de buurjongens me wel helpen, maar die liggen nu ook liever in hun zwembad.
Nee ik wacht op iets koeler weer en met het spinnen wacht ik op Ria, want samen spinnen is altijd leuker.

Dinsdag, 17. Juli 2018 - 12:19 Uur
Kindertijd

Deze twee waren ook even helemaal zichzelf. Zingen en met stokken in de weer. Geen vogel meer te zien.

‘Ben ik weer de enige man?’, zegt Wim als we de Schepershof binnenlopen.
’Ben ik ook vaak bij het zwemmen’.
‘Nee hoor, Jan is er ook’, ik zie Jan druk bezig in het keukentje. De andere dames, inderdaad alleen dames, zitten al om de grote ronde tafel en voor de thee wordt gezorgd.
We gaan brainstormen over Levenstijden en vandaag gaat het over de Kindertijd. Voor ons is het teruggaan in ons verleden en ds Jan de Korte kan het misschien gebruiken voor zijn preek a.s zondag. In de zomertijd pakt hij meestal een bepaald onderwerp voor de Zomerdiensten. In het verleden was het al eens over Augustinus, herinner ik me.
De herinneringen zijn behoorlijk verdeeld over de kindertijd. Vooral de ouderen onder ons die de oorlog bewust hebben meegemaakt hebben geen fijne herinneringen. De groep waartoe ik behoor zijn misschien wel in de oorlogstijd geboren maar hebben de narigheid alleen van horen zeggen en dat is toch anders, merk ik.
Wat weten we nog over hoe we waren als kind? Ik herinner me dat je helemaal jezelf kon zijn in die eerste jaren. Later ga je je aanpassen. Ik zag het opnieuw bij mijn eigen jongens en later bij Robin en Eva. Zo puur kan een kind nog zijn.
Wat we nog overgehouden hebben aan die tijd?. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken. Na heel lang me te hebben gedragen zoals van mij verwacht werd is toch dat mezelf durven zijn weer wat terug, ondanks het rugzakje dat ik tijdens mijn leven meekreeg. Het zo spontaan zijn als een kind zal het niet helemaal meer worden, misschien een beetje.
Ik las pas dat er 7 dingen zijn waar je je beter niet druk om kunt maken want daar kun je niks meer aan veranderen. Eén ervan is ouder worden, verder niet letten op wat een ander van je vindt.
De rest ben ik al kwijt. Krijg je er ook bij als je ouder wordt.

Maandag, 16. Juli 2018 - 11:57 Uur
Het huwelijk

Nico ter Linden herschreef de Bijbel in tegenwoordige taal. Gisteren gebruikte Rien Middelburg Genesis 12, het verhaal van Abram die uit Ur vertrok, in de dienst in de Schepershof. Ook voor kinderen al begrijpelijk.
Verder had hij op de liturgie een extraatje toegevoegd wat nogal voor verwarring en in elk geval discussie zorgde bij het koffie drinken. Hier komt ie:

De avond voor het huwelijk van de oudste dochter zitten moeder en dochter samen op het strand. De dochter vraagt: ’Mama, hoe zijn jij en papa al die jaren bij elkaar gebleven?’
De moeder zegt niets, maar neemt wat zand in haar linker- en rechterhand. Met haar linkerhand vormt ze langzaam een vuist zodat het zand er beetje bij beetje uitloopt. Uiteindelijk opent ze ook haar linkerhand en laat de twee handpalmen zien aan haar dochter. De ene zit nog vol zand. De andere is leeg.

We hadden bij de koffie al nagepraat wat dit toch betekende. Ik had het idee van: ‘Het huwelijk is geven en nemen’. Een ander: ‘Als de een nou alleen maar geeft? En de ander neemt?’
Rien had al van meer mensen vragen gehad over dit verhaal en legde de bedoeling van dit stukje uit.
De vuist met zand symboliseert dat je in een huwelijk je best moet doen om het goed te houden. De andere als je dat niet de moeite vindt.

Jopie Brinks gaf uitleg over de nieuwe expositie die we met haar Zentangel tekeningen hebben ingericht. Weer eens wat anders!

Vanmiddag is er om 14.30 een ‘Bij de Dienst’, een voorbereiding op het zomerthema van dit jaar: levenstijden. Vanmiddag gaan we het hebben over de ‘Kindertijd’.

Oudere bijdrage

Aanmelden