Weblog1

Dinsdag, 15. Juni 2021 - 10:59 Uur
Even tussendoor... een herinnering...

In deze zomertijd denk ik wel eens terug aan onze gezellige uitstapjes, meest mat de caravan, met Ben en Riet.
2012- Ken je dat … om je zonder televisie, radio en bijna zonder communicatiemiddelen toch te vermaken? We hadden geen radio of tv bij ons tijdens onze vakantie en het bereik van internet was op de meeste campings minimaal. Ik kan je vertellen… het went gauw. We hadden wel boeken bij ons en natuurlijk Ben en Riet. Op de avonden dat we samen in of voor onze caravan zaten kwamen de familie- en andere sterke verhalen aan de beurt, een beetje zoals dat vroeger gebeurde tijdens de winteravonden bij het vuur, stel ik me zo voor.
Ben en Riet komen beide uit een groot gezin en geloof maar dat er ook veel mopjes verteld zijn. Ben wist er nog wel een paar. Hij twijfelde even terwijl hij mij aankeek of hij het zou wagen, maar hij ging toch van start.
-De meester op school vroeg de kinderen of ze wel muziekinstrumenten kenden. De een na de ander stak de vinger op: een blokfluit meester, een viool meester, een gitaar meester, een orgel meester, een saxofoon meester. Toen stak ook Jantje z’n vinger op…’ Ja Jan, zeg het maar’.
‘Een saksosie meester’.
‘Wat zeg je… een zakzozie..?’ Nee daar had meester nog nooit van gehoord.
‘Wat is dat voor een muziekinstrument, Jan?’
‘Dat weet ik ook niet meester, maar gisteren kwam mijn vader uit de douche en liep zo de slaapkamer in. Mijn moeder zei toen: A’k die saksosie zit ‘r weinig meziek meer in.’-
Dit is natuurlijk een mopje maar toen Ben en Niesje eens terugkwamen van een uitje naar België samen met Catharina, Ariën en zijn ouders vertelde Niesje een voorval, echt uit het leven gegrepen.
Ze liepen in een stad en er was ineens een streaker die zo naakt over de markt rende. Ze keken er vol verbazing naar tot een agent een einde maakte aan de vertoning. Een Belgische dame die naast hen stond merkte toen op: ‘Och Heer, och Heer, ziene zak is groter dan ’t geweer’.

Foto: Nog even voor een boerenschnitzel naar 't Praothuus aan het eind van 18 dagen samen op pad.
'Wel efkes zeggen da'j van camping de Boomgaard komt hè...', zei Johan nog.

Maandag, 14. Juni 2021 - 09:01 Uur
Ik loop nog te hinken...

‘Ja, ik loop nog te hinken’. Rick schiet er zelf van in de lach want dan ziet hij het voor zich. Rick denkt in beelden. Meestal is het antwoord van Rick op mijn vraag of hij nog een kop koffie wil: ’Mag wel’. Dat staat hier in Drenthe voor: graag. Maar nu herinnert hij zich dat ene kopje koffie dat we vanmiddag samen met Gerhard dronken. En… op één been kö-j niet lopen, zeggen ze toch. De koffiepot staat weer snel aan.
Die middag had hij bij Roosen in Erica zijn oudste fiets ingeruild. Hij had er iedere keer een kleinigheid mee en hij heeft een hekel aan al die kleine onvolkomenheden. Bovendien had hij de teruggave van de belasting èn zijn vakantiegeld binnen.
Hij herinnerde me aan zijn waterballet toen hij voor het eerst met die E-bike bij ons kwam. Ik wist het niet eens meer, maar hij zocht het zonder mankeren op mijn website op. Hij was vanuit Bargeroosterveld over de betonbanen naar Jans en Geesje gefietst en het had flink geregend. Een auto die hem passeerde ging even van de betonbaan af door de modder en gooide een flinke plens water over hem en zijn nieuwe fiets heen. Jans had de nieuwe fiets al wat schoongepoetst en eenmaal bij ons gingen de kleren in de was en werden verwisseld voor een tenue van Wim. Zo fietste hij ’s avonds weer op huis aan.
Nu was hij na dat eerste kopje koffie gras gaan maaien terwijl Gerhard nog even de elektrische heggenschaar hanteerde om het stukje van de ligusterheg te kortwieken waar ik niet bij kon.
Maar na de zorg van Gerald deze week, de grasmaaier en Rick en het snoeien van de heg ziet het er hier weer aardig uit.

Zondag, 13. Juni 2021 - 12:10 Uur
Anne van der Meiden

Kort geleden overleed Anne van der Meiden en dacht terug aan een aflevering op zondagavond van: God in de Lage Landen. Die keer kreeg de bijbel in de streektaal de aandacht. Weer eens wat anders dan het Latijn waarin het eerst geschreven was. De Bijbelvertaling van Luther in het Duits was een belangrijke stap in de goede richting. En daarna kwam de Statenvertaling er voor ons Nederlanders, maar de taal stond nog ver van onze gewone spreektaal af. Er zijn nu wel betere vertalingen... denk o.a. aan Huub Oosterhuis, maar in je moers taal.... komt het dichterbij... Anne van der Meiden die later in dit programma met Herman Finkers van gedachten wisselde verwoordde het mooi: ‘In het Twents kump et oew achter ’t vesje’. En de bal des gehakts van Herman Finkers klinkt als : ‘Doot mien maor een bal gehakt’, toch beter.
Toen het indertijd echt op vertalen in het Twents aankwam waren er wel eens meningsverschillen. Anne van der Meiden die de vertaling voor zijn rekening nam vertaalde rechtstreeks uit de grondtalen Hebreeuws, Aramees en Grieks, bijgestaan door een interkerkelijke leesgroep van theologen en dialectkundigen. Het werk heeft bijna twintig jaren gevergd. En toen hij de oude vertaling ergens in het Bijbelboek Samuel van: Hij bedekte zijn voeten vertaalde met: Hee mos uut de bokse, was de pastoor ontstemd. Toen ze echter goed keken wat het Hebreeuwse woord precies in het Nederlands betekende, zou het scheiten zijn. ‘Dan mot et in het Twents drieten wodden’, zei Herman hierop. Toen ging de pastoor overstag en accepteerde de vertaling van uut de bokse gaon.
Volgens Van der Meiden is met een bijbel in het Twents een belangrijke stap gezet in de erkenning van het Nedersaksisch als streektaal.

De bijbel bestaat allang in het Fries en in ’t Grunnings. Hier in Drenthe wordt ook af en toe een Drentse kerkdienst gehouden, vaak in het Veenkerkje in Klazienaveen Noord, ook wel het kerkie van De Weerd genoemd, de evangelist die hier vanaf 1904 tot 1946 verbleef en veel betekende voor deze gemeenschap.
Ik ben er nog nooit geweest maar toen Anne van de Meiden in het Twents kwam preken in de Grote Kerk in Emmen zaten we op tijd binnen.

Annemiek Schrijver ging met hem in gesprek in het programma De Verwondering. Met een klik op de titel....

Zaterdag, 12. Juni 2021 - 13:23 Uur
Oraahanje... vervolg

Juli 2010- In gedachten ga ik meteen weer 11 jaar terug... toen alles nog zo gewoon en bijna probleemloos leek. Robin en Eva hadden net afscheid genomen van de basisschool. Beiden mochten meespelen in een musical en kregen een persoonlijk woordje mee.
Een belangrijke periode werd afgesloten en een nieuwe begon.
En toen was het zover. Precies om vijf voor half 9 waren we thuis aan de Kuifmees en ging Robin zich omkleden…. Natuurlijk in het oranje. Gerhard maakte het helemaal bont met oranje shirt en sjaal en een oranje gestreepte boevenpet. Judith hing haar oranje beessies van de AH in de oorbellen, de vuvuzela stond klaar, net als de vlag die het Wilhelmus voortbracht en het festijn kon beginnen. Jullie willen niet weten wat opa, zoon en kleinzoon er uit kraamden dat eerste kwartier. Ze wisten het vooral beter dan de bondscoach. Toen het eerste doelpunt voor Nederland was gevallen kwam er wat rust in de tent maar na de 1-1 was de spanning te snijden.
In huize Schaapstreek zaten Mark en Eva voor de buis, Mark gekluisterd zelfs. Eva bleek erg geïnteresseerd in alle bijkomstigheden van voetbal.
Eva: Is de aanvoerder de beste speler?
Mark: Dat hangt er van af. Soms wel… soms niet.
Eva: Waar hangt dat dan van af?
Mark: Straks Eva straks… nu kijken.
Eva: Heeft de aanvoerder die band om?
Mark : Ja Eva.
Eva: Maar de keeper heeft ook een soort band om
Mark: O ja?
Eva: Ja… zijn er dan twee aanvoerders?
Mark: Nee… en nu even niet Eva… ik wil kijken…
Tja……

Jullie kennen de uitslag. Ons Oranje mag nog een keer. Waar we het zien weet ik nog niet. Waarschijnlijk zitten we al in Zuid Limburg op de camping, want maandag is voor ons de grote dag….. zijn we bij André Rieu op het Vrijthof.

Zaterdag, 12. Juni 2021 - 09:13 Uur
Je bent fan of niet....

Valt het jullie ook op dat de oranjekoorts tot grote hoogten is gestegen, tenminste als je de reclames mag geloven. Zonder juichcape met leeuw op de rug van de Jumbo, T-shirts, broeken , alles in oranje, hoor je er niet echt bij als trotse Nederlander. Och… ik vind het leuk als Nederlands team zou winnen maar ik word er niet warm of koud van.
Dan onze vroegere buurman Ger. Toen Nederland in 1988 ons nationale voetbalteam de EK won was hij in alle staten. Hij was zo blij en uitgelaten dat hij in de oranje bloeze van dochter Linda en zwaaiend met een oranje plumeau op de fiets stapte en een rondje door de Rietlanden reed. Een echte fan…
Ik weet niet of hij nog steeds zoiets zou doen. Wie weet. Als je straks in de Emmerhout een man op de fiets met oranje bloeze en plumeau door de Emmerhout ziet rijden… dan is het buurman Ger. Och nee… als ze zouden winnen loopt iedereen er zo uitgedost bij, trouwens ook als ze niet winnen, want iedereen is zolang in eigen bubbel geweest dat ze nu graag weer eens helemaal uit hun dak gaan, gewonnen of niet.
Ik bedenk ineens dat er nog zo’n spannend moment was, ergens in 2010. Bij Mark en Jennifer net als bij Gerhard en Judith werd dat uitbundig gevolgd, ook in oranje. De commercie was er intussen slim op ingesprongen. Volgens mij werd er niet gewonnen
Ik wacht gewoon af.

Oudere bijdrage

Aanmelden