Weblog2

Donderdag, 23. Juli 2020 - 18:49 Uur
De geut'ndrieter

Hattem is niet alleen een heel oud middeleeuws stadje, 700 jaar stad is een paar jaar terug nog uitbundig gevierd, maar ook is heel veel bewaard gebleven zoals wij in het Voerman Museum ook het een en ander tegen kwamen. Maar wat ons bij de Dijkpoort meteen opviel was de stenen afbeelding van een zittend mannetje. Daar word ik altijd zo nieuwsgierig van en ging op zoek… en… vond.

De geut’ndrieter
Wat zit er toch op de muur achter de Dijkpoort?
Is het echt een man die hier zijn behoefte doet?
Jazeker. Het beeld verwijst naar de uitbouw van de poort. Deze fungeerde in de negentiende eeuw als toilet voor de poortwachters. Riolering hadden ze nog niet in de middeleeuwen, dus de uitwerpselen vielen zo naar beneden. Het beeld kreeg al gauw de bijnaam geut’ndrieter.

Toen ik Wim vertelde van de geut’ndrieter bij de Dijkpoort, op 100 meter van zijn ouderlijk huis, moest hij lachen: ’Echt Hattems um der zoiets van te maken, net as de Strontkleppe'.
Dat woord drieten wordt ook in de Achterhoek gebruikt èn in Twente. Een paar bekende uitdrukkingen:
Noe he'j ’t schaop an ‘t driet'n , --oh wat erg, nu hebben we gedonder in de tent
Ik loat mie nich in 'n tuk driet'n. --Ik heb met jou nog een appeltje te schillen,
Er is zelfs een songtekst van Jovink En De Voederbietels met : Schoap An't Drieten
‘s Winters as de boer'n ies driet dan is ’t kold. -- 's Winters, als de boeren ijs poepen dan is het koud)
Opoe Bijenhof bezigde het woord drieten vooral als ze kwaad was: Och … loop toch hen drieten.
En een klein kind werd vaak wat liefkozend: mien drietebuul genoemd
Wim kent trouwens nog een uitspraak van de oude Meussie, een echte Hattemer, die goed kwaad was op een van de neven van der Kolk: ‘Kom es hier ie…dan za’k oew köppien op een päöltien zett’n.
Wie het herkent mag het zeggen…

Dinsdag, 21. Juli 2020 - 11:18 Uur
Een eerste kennismaking met Hattem

Toen deze foto gemaakt is had ik er nog geen idee van dat ik ooit in Hattem zou gaan wonen en werken. Het is hier 1958 en ik ben hier met mijn nichtje Gerke bij haar oom en tante gelogeerd in Hattem. Jan Aartsen is de broer van onze oom Sjoerd en is daar hoofd van een school. En net zoals ik mijn roots regelmatig opzoek , ging hij elke vakantie naar Vorden met vrouw en beide zonen Jan Gerrit en Hans. Gerke en ik zijn beiden vijftien als we meegevraagd worden voor een logeerpartij. We maken de tocht per fiets en via Deventer en de Werverdijk komen we aan op Hoopjesweg 7 in Hattem. Oom Jan en tante Beitske weten het ons erg naar de zin te maken, maar het is voor mij een hele overgang om van de boerderij in zo’n toch wat keurige omgeving te verblijven. Ook de tafelmanieren inclusief servet en mes en vork zijn even wennen. Zondags ga ik mee met de mannen naar de kerk. Gerke heeft hoofdpijn en tante Bei blijft bij haar thuis. Op een gegeven moment komen de mannen in de benen en ik doe maar mee. Dan blijkt dat alleen de mannen horen te gaan staan. Als 15 jarige voelt het als een kleine afgang. Verder is het een geweldige ervaring, we schrijven nog in een gastenboek en deze foto wordt als afsluiting gemaakt, Hans heel stoer met de hockeystick. De laatste morgen fietsen oom Jan en Jan Gerrit helemaal met ons mee naar Apeldoorn. Dan zijn we halverwege en de rest naar Vorden redden we wel alleen.
Vier jaar later zal ik beginnen als jong juffie aan de van Heemstraschool, samen met Roelie die even jong als ik van de Kweekschool kwam en ook opgegroeid was op een boerderij…. in Drenthe. We worden behalve collega’s vriendinnen en hebben ook nu nog steeds contact.

Maandag, 20. Juli 2020 - 14:32 Uur
Zomaar een herinnering uit mei 2009—

Voorjaarsvakantie-
‘Gaan we nog weer naar Johan? Ik heb vakantie.’
Robin die heeft wel zin om te helpen op de Boomgaard. De caravan staat nog ingepakt onder de hoes, Wim moet steeds zingen en we hebben 2x per dag de lammeren te voeren. Kamperen zit er deze maand nog niet in, maar een dagje met de trein die kant op kan toch ook?
Zo reizen Robin en ik eerst naar Zutphen, waar Diny of Ben ons af zou halen. Het was voor Ben even zoeken tussen al het in- en uitgaande publiek tot hij ineens Robin zag staan. Mij had hij over het hoofd gezien. ‘Ik dacht dat je een andere kleur haar had zegt hij… net als Diny’. Nee bij mij doet de natuur zijn werk en mijn haar is lichter- lees grijzer- geworden.
Onze gesprekken bij de koffie bij Ben en Diny komen op al die ouders die hun vakanties en uitjes helemaal op hun kinderen gericht hebben onder het motto: als de kinderen zich vermaken hebben wij het ook leuk.
Nee… Ben en Diny deden dat anders, zeiden ze. Die gaan gewoon de dingen doen waar ze zelf zin in hadden en de jongens gaan gewoon mee. Die hoorde je er ook niet over. Sterker nog…. Die zoeken nu nog dezelfde plekken op. Wanneer vroeger één van hen meldde dat hij zich verveelde was het standaardrecept van vader Ben: ‘Ga wat doen!’
Eén van de ondernemingen van Ben was om met de drie jongens ergens bij de Vordense beek te gaan slapen omdat er heel vroeg in de morgen bijzondere dieren te zien zouden zijn. Ik weet niet meer of het nu uilen, reeën of otters geweest zijn, maar ik vind het wel uniek. Zag ik Wim vroeger niet doen. Nu is Ben er wel eentje die vroeg opstaat. Wanneer we wel eens met de caravan bij hen stonden werden Lientje en Lotje met hun lammeren al vroeg naar een andere wei gebracht en hoorde je hem rammelen met een bakje brokjes. Dan wilden ze wel mee. Ik zei toen nog wel eens :’I-j liekt vader Jacob wel met zien kudde’. Schapen hebben ze allang niet meer. Ze houden het nu bij teckel Jippe, de poes Joep, bordercollie Josca èn het enorme paard Vera.
Na de macaroni brengt Diny ons naar de Boomgaard en zo komt Robin toch nog aan z’n trekken. Hij krijgt een rode overal aan en er gaat gevoerd worden. Die avond krijgen we de echte Joke Eggink nasi. Ze kan concurreren met Wim. We hebben niet te klagen vandaag.
Dan komt het moment van het melken. Robin geniet en staat klaar met de spuit en weet nog precies alle handelingen in de melkstal, vorig jaar heeft hij hier gekampeerd met Gerhard en Judith en mocht hij ook al helpen. Komt wel goed uit, want Johan is geblesseerd. Aan het eind van z’n voetbalcarrière heeft hij z’n enkelbanden gescheurd, verrekt of de enkel verstuikt, want naar een dokter gaan is bij hem niet aan de orde.
Nee, Joanne moest hem intapen, maar die verwees hem naar een fysiotherapeut. Ook dat werd afgewezen. Hij loopt immers al weer!
Om 8 uur brengt Johan ons weg en zijn we op station Vorden en via Zutphen en Zwolle en alles wat daar tussen ligt gaan we weer naar Emmen. Het was dan wel een lange treinreis, maar er was onderweg zoveel te zien. Tussen Vorden en Zutphen zagen we zelfs een paar reeën lopen.
Robin kan nu per trein het hele land door. Hij weet hoe alles werkt! De volgende keer gaat Eva ook mee.

Donderdag, 9. Juli 2020 - 16:05 Uur
Van klompen tot kangaroos 25 Winter

Neef Ruud, een van origine Nederlandse boer in Victoria stuurde een nieuw bericht met het laatste nieuws.

Ruud schreef dat nu het grootste nieuws de uitbraak van een nieuwe infecties van het corona virus 36 wijken in Melbourne is. Vanaf dinsdagnacht moeten 310000 mensen 4 weken in huis blijven. Negen flatgebouwen met 3000 inwoners moeten binnen blijven met politie op de gangen en buiten. (de bewoners gebruiken dezelfde gangen, ruimtes en liften)
In Australië hebben 104 mensen het leven verloren. De andere staten hebben de regels verlicht, maar Victorianen zijn niet welkom. Voor het eerst in 100 jaar sinds Spaanse griep grenzen zijn voor ons gesloten. Australië probeert zo het virus eruit te houden. De luchtgrenzen zullen wel dicht blijven tot juli 2021.
Ook QANTAS denkt pas weer internationaal te vliegen in juli 2021 Van de week zijn al 6000 QANTAS mensen ontslagen!
Terugkerende AUSSIES worden voor 14 dagen opgesloten in hotels en worden 2 keer getest. Nu, met de besmettingen in Melbourne, is het vliegveld voor 14 dagen gesloten en passagiers vliegen naar Sydney waar dezelfde regels gelden.
Het schijnt dat de Melbourne uitbraak veroorzaakt is door fouten in de uitvoering met het ‘bewaken’ van de mensen in de quarantaine hotels! De bewakers sliepen met de gasten!
Men is ontzettend bang dat de besmettingen zich verspreiden met mogelijk veel zieken en doden.
Ruud houd zijn hart vast als hij hoort hoe er met het virus in Nederland en Europa omgegaan wordt. Met name voor de ouderen en de mensen in bejaardenhuizen waar de regels worden verlaagd en iedereen weer gaat reizen. Met een virusincubatie-tijd van 14 dagen en nog geen vaccinaties voor de ziekte lijkt het hem een recept voor een tweede golf in Europa..

--Dan vertelt hij over zijn farm
De melkkoeien zijn op drachtigheid getest door de veearts. Hij gebruikte de Ultrasound . De koeien gingen door de melkstal met het testen. Een 200 koeien in 2 uur tijd werk, niet slecht hè?
Ik had daarna wel een 1uur werk om de melkstal weer schoon te spuiten. Normaal na het melken kost dit maar 10 minuten..
De gusten en de koeien met slechte uiers en ook 5 stieren worden nu gauw verkocht, slachthuis.
Het vlees gaat naar USA (McDonalds)
--Het gras.
In vergelijking met verleden jaar is er minder gras op de farm. De oorzaak: ander graszaad en vele nachtvorsten!
1 juli is het nieuwe financiële jaar met nieuwe melkprijzen.
Ik ben tevreden met mijn prijs, maar weet dat andere fabrieken een hogere prijs betalen..
Na de droogte en grootte bosbranden heeft geheel Australië goed regen gehad in de herfst.
Het gras en de graanvelden staan er goed voor. De boeren hebben nu ‘de grasziekte’. Ze betalen, hoge, gekke prijzen voor jongvee en drachtige vleesvee om het af te grazen. Ze moesten gedurende de droogte al het vee verkopen, geen voer en geen drink water.
De loon werker is begonnen met het dichtgooien van de bijna 2 km lange waterschapkanaal dat door mijn farm loopt. Ook gooit hij alle farm kanalen dicht, 4 km.
De volgende stap is het installeren van 4 km buizen met risers. (hier komt het water uit om het land te bevloeien) Er moet dan 4 km sleuf gegraven worden. Een andere loon werker zal eind voorjaar alles ploegen en dan laseren.
Ik heb nog geen beslissing genomen om alles in 1 keer te doen of over 2 jaar. Er moet 75000 m3 worden verzet. Het is niet moeilijk om het over 2 jaar te doen, aangezien dit stuk van de farm is in tweeën gedeeld door een kreek..

Wat buren nieuws.
-Mijn buren aan de noordkant, Jason en Wendy hebben hun aangrenzend land verkocht aan Chinese investeerders. Zij gaan kippen schuren bouwen met uitloop.
Het schijnt dat de eieren worden gebroken in Kerang en dat dan het eiwit en eigeel wordt gesplitst en in bulk uitgevoerd naar China.
De Chinezen betaalden Jason 5 keer zoveel als toen hij het land 8 jaar geleden had aangekocht.
-Frank en Marianne zijn terug van een korte vakantie. Helaas Marianne gleed uit op nat gras en hinkt nu rond met een zwarte enkel. Ze is er happy mee, hun koeien beginnen volgende week af te kalven. Marianne zei: ‘Ik heb nu een goed excuus om niet te hoeven helpen met dat werk’.
-Mick en Cathy gaan notenbomen planten!
Afgelopen jaar hebben zij nu voor het eerst een jaar lang alle koeien slechts 1 maal per dag gemolken. Dit vonden ze beter passen bij hun andere activiteiten.
Hij maakt met toeristen en ouderen rond ritjes over zijn bedrijf met een oude aangepaste auto (dak afgezaagd) langs alle bezienswaardigheden, kunst, koeien kippen enz.
En Cathy maakt afternoon tea voor de gasten! Wegens Corona virus ligt dit nu stil.
Ruud besluit met een laatste waarschuwing voor ons in het drukke Nederland om voorzichtig te zijn met het nog steeds aanwezige virus. En daarna heel nuchter: ‘Ik ga stoppen, ga eten koken’.
Met dank aan Ruud Bruger.



Dinsdag, 7. Juli 2020 - 19:36 Uur
... en vrouwen van Venus...

Zomaar een herinnering aan een mooie tijd. Herinneringen aan moeder Siet die tot het laatst de moed er in hield. Als een gesprek niet meer liep dan zong ze maar, van het Hattems volkslied tot aan de psalmen en gezangen uit het Liedboek en alles daar tussen. Nog maar 10 jaar geleden schreef ik over ons uitje met Ben en Niesje, een onvergetelijk avondje uit:

't Zonnetje schijnt zo heerlijk schoon
’t Vogeltje zingt op blijde toon…”.
Moeder van der Kolk zingt er wat af. Altijd heeft ze van zingen gehouden. De mensen om haar heen in de dagopvang kijken wat verstoord. We nemen haar mee naar haar kamer. Ze weet veel dingen niet meer, maar de namen van kinderen en kleinkinderen zitten er nog aardig in, de een beter dan de ander. Dat heeft niets te maken met wie ze veel ziet, maar meer met de leeftijd. Binnenkort is ze weer jarig, 97 zal ze worden. Dat weet ze niet meer, maar wel dat ze op 23 april 1913 geboren is. Ze is altijd blij als je komt maar we krijgen wel 5 keer mee: Old wodden wil iederene wel maor old wean is nog een hele kunst.
We hebben heerlijk gegeten bij Ben en Nies en ’s avonds gaan we samen naar Huub Stapel in de Spiegel in Zwolle. Het werd een avond in het teken van Mannen komen van Mars, en Vrouwen van Venus. Het is onvoorstelbaar dat één man met een miniem decor van een half vrouwen- en een half mannenlichaam een avondvullend programma in elkaar kan draaien dat klinkt als een klok. Zo herkenbaar. Wie weet zijn er veel mannen—en vrouwen—wakker geschud. Ach… na 45 jaar zijn wij er wel achter wat je beter wel en niet kunt zeggen in een relatie, maar dat hebben we ook moeten leren. We hebben wat afgelachen. De sex, een niet onbelangrijk onderdeel in een relatie, werd tot het laatste bewaard.
Wil je het weten… een man vergeleek hij met een dolfijn die je af en toe een visje moest voeren….o en de opwarmtijd was wel wat sneller dan de oven waarmee hij de vrouw vergeleek. Er waren leuke tips bij om je relatie spannend te houden… beetje afwisseling….ha! Wil je zelf wat tips…? Er zijn vast nog hier en daar wat plaatsen te bemachtigen. Je krijgt gegarandeerd waar voor je geld.

Nieuwe bijdrage  Oudere bijdrage

Aanmelden