Wat kan er veel veranderen in één generatie. Vader Hein begon omstreeks 1938 zijn gemengd bedrijf op de Boomgaard met Hanna Kornegoor: koeien, paarden, kippen, varkens, Juno de herdershond en een zwik katten die de muizen in bedwang moesten houden. Tien koeien stonden er op de deel in de winter en zomers gingen ze naar buiten. Het jongvee in de schuur werd zomers naar de weiden op het Zelle gebracht waar pa ook nog heel wat grond had.
In de jaren 70 was de melkstal en daarbij horend de melktank in opkomst. Er werd op de Boomgaard een flinke melkstal gebouwd en het aantal koeien werd ver 6- of 7 voudigd. Het werd nu een melkveebedrijf met varkenshouderij. Johan kwam nu op het bedrijf en maakte er met Joke wat moois van. Toen de varkens niets meer opleverden werd aan een andere tak van inkomsten gedacht. Misschien hebben wij er nog aan meegeholpen, toen wij met ons allereerste caravennetje in 1988 bij hen naast het kippenhok stonden. We konden na het melken terecht in de melkstal en ons douchen met het kalkvrije zachte water daar. Het werd een boerderijcamping: Camping De Boomgaard. De varkensstal werd omgebouwd tot een prachtig toiletgebouw met recreatieruimte en een mooie plek voor de fietsen.
Nu wonen Johan en Joke in de tot gerieflijk woonhuis omgebouwde schuur en wonen Jos met Margo met hun kinderen op de boerderij zelf en beiden hadden werk buiten de deur. Er kwam een goede regeling om met melkvee te stoppen. Door alle regelgeving was er niet veel lol meer aan.
En nu? De melkstal is veranderd in een mooie opslag voor campers en caravans. Ja die van ons stond er ook in en we hebben daar tot 2023 gebruik van gemaakt. Intussen hebben Johan en Joke het stokje overgedragen aan Jos en hebben ze zelf meer vrijheid om met eigen camper er op uit te kunnen trekken.
Toch denk ik nog wel eens aan de tijd van de kalfjes die aangehouden werden van een goede koe, het rogge maaien, knollen plukken. Nee niet om dat terug te willen, maar gewoon… nostalgie. Ook blij dat ik het mee mocht maken. Gelukkig hebben we de foto’s nog….. Deze maakte ik nog een paar jaar geleden en als ik er naar kijk… ruik ik die lekkere lucht van die tevreden vretende koeien.