Nee deze is niet van vandaag. Maar nu ik deze foto zie wordt het tijd om die kant weer eens op te gaan. Deze plek in het Oeverse bos, zo’n beetje in onze achtertuin, heeft een speciale uitstraling. Als je daar even stil blijft staan is het net of er een rust over je heen komt. In alle seizoenen is het er mooi. Toen we nog oppas opa en -oma waren hebben we er vaak met Robin en Eva dennenappeltjes geraapt voor de kachel. De honden die we steeds hadden weten de weg al automatisch en slaan precies bij het juiste paadje het bos in. Toen eens groepen uit mijn klas als onderdeel van een klassenavond een speurtocht volgden door dat bos vroeg ik ze of het gemakkelijk te vinden was. ‘Ja hoor’, zeiden ze, ‘de honden liepen voorop’. Had ik kunnen weten.
Zelfs hebben er al eens een ree gespot, het nest van de grote bonte specht houden we in de gaten en er wordt in het voorjaar flink door buizerds gebroed. Tja… het wordt weer tijd…..
