Het Lake Dstrict staat er om bekend dat het er flink kan regenen. We maakten dat al eens mee in 1986 bij ons eerste bezoek hier. Het water van het Derwentwater steeg die eerste paar weken wel een meter. En toch maakten we alle wandelingen die in de caravan voorradig waren. Het knapte steeds tegen een uur of 11 op en dan gingen we op pad, wel met de regenjas aan of mee. Dat was het dan vandaag, een hele Britse regendag. Och… er is overal genoeg te bekijken, maar dat doen die andere vakantiegangers ook. We begonnen maar eens bij het Rheged Centre, een plek voor jong en oud. Het krioelde er van het grut. We kenden het al maar dit keer was ik ook benieuwd naar de shop met Harris tweed waar ook kleding en tassen en nog meer mooie dingen te koop zijn. Ik had de stille hoop dat er nog een herencolbert te scoren viel. Toen ik Wim net kende had hij zo’n mooi blauw colbert waar ik later nog een jasje voor Rick van gemaakt heb, prachtige kleur. Maar nee, voor heren was er niets. Misschien maar goed ook wat het was niet te betalen.
Ook allerlei kunst die met Cumbria te maken heeft was er. Voor de kinderen was er volop vertier. Je kon er films kijken en er was b.v een afdeling met Lego waar ze onder begeleiding mee mochten bouwen. De cafes waren zo vol dat we ons maar inhielden tot Pooley Bridge waar we in een van de plaatselijke Inns een jacked potatoe bestelden.
