Hilda uit de Highlands schreef een lange brief, de beste wensen voor de sint èn alvast Kerstgroeten. Ze is de eerste. Zelf moeten we nog beginnen te denken over hoe en wat. Nadat ze de vorige keer schreef over de troep die overal in Schotland achtergelaten was door de toeristen, begon ik me al plaatsvervangend te schamen want meestal zijn er veel Nederlanders in Schotland op vakantie. Maar nu schreef ze dat er juist weinig Nederlanders waren geweest en dat juist de Engelsen zo’n troep achter hadden gelaten. Ze zijn er aan het nadenken hoe dat te voorkomen volgende zomer.
Nee wij vierden nog de sint bij Alle en Anja en de jongens. Zoals je weet en ik ga er niet meer over zeuren, onze jongens laten het de laatste jaren afweten. Robin en Eva waren groot en ze gingen over op alleen Kerst.
Het werd een ouderwets gezellige sinterklaasavond met warme chocolademelk en de Sint en Piet taart van het Veenpark. De jongens joelden als er weer iemand een gedichtje had, maar ze kwamen allemaal aan de beurt. Het boek van Albelli met veel gezamenlijke herinneringen bleek een succes en heel tevreden gingen we met chocoladeletters, warme sokken en een lekkere doucheschuim weer op huis aan waar Storm en Dirk met smart ons op stonden te wachten.
Dank je wel Timmertjes!
