Gelukkig Dirk is er weer! Lag hij gisteren nog als een slappe pop op de stoep… vandaag is hij weer vol leven, Hij komt voor het raam en meldt met zijn poot dat hij graag binnen wil door op het raam te kloppen. Ja, eerst voor zijn vleeshapje en dan… Op het dekentje bij mij op schoot. Och… ik ben allang blij dat ie weer normaal doet… net als wij trouwens.
Vandaag kwam Sanny onze kant op. Het is de afgelopen jaren een goede gewoonte geworden dat ze tijdens haar vakantie op hun familiecamping in Zuidwolde een dagje hierheen komt.
En dan is het bijpraten. Onze families passeren de revue en in haar zich nog steeds uitbreidende familie is zij het stralende middelpunt. Pas hebben ze haar 85e verjaardag groots gevierd op een vakantiepark in Drenthe.
Zo’n 1,5 generatie zit er tussen onze gezamenlijke vakanties en nu. Natuurlijk hebben we het over die tijd , ze lieten ons een mooi stuk van Oostenrijk ontdekken. Zelfs Ben en Diny sloten zich af en toe bij ons aan. De mannen klommen en klommen. Zij gingen voor het doel: de top! Sanny en ik kwamen vaak achteraan, wij genoten van de weg er naar toe en onderweg bosaardbeitjes en frambozen te scoren. Zoals we de jaren ervoor genoten met de gezamenlijke vakanties met Dick en Anda, gingen we nu voor iets minder zon en de bergen.
‘Weet je nog?… was een zin waarmee we telkens weer begonnen. Wim en Klaas waren het altijd met elkaar eens, de kinderen net zo en zo ook Sanny en ik. Mooie herinneringen hebben we samen en het is fijn om die af en toe ook weer op te halen.
De middag brachten we door op de schommelbank bij de wei en die vloog om.
Foto: Gezamenlijke vakantie- Susten 1984- Onderonsje van Klaas met Rick