Ik zit bij het achterraam met uitzicht op de landerijen. De boeren zijn weer druk. Wim hoorde de tractors al voor 7 uur. Hoe vaak heb ik hier de wisseling van de natuur zien gebeuren als ik hier zat te kijken. Het voorjaar zoals nu met al het ontluikend groen. De maand mei was een van mijn favorieten samen met oktober als alles de mooie herfstkleuren kreeg. De winter had iets geheimzinnigs, alles in diepe rust. Toen we op 4 mei 1994 hierheen verhuisden was het nog aardig licht in huis. De bladeren van de esdoorn die in de voortuin stond waren nog net in rust. Twee dagen later was het al anders. Onze voorste kamer was ineens heel wat minder licht. Mark had nog wel een eksternest weggehaald voordat bewoond ging worden. Een paar weken later werd we wakker van een vreselijk kabaal. In de bomen langs de sloot aan de kant van het Schoolpad werd een ander eksternest belaagd door een paar kraaien. Tja… de natuur regelt het zelf ook. De veldesdoorn voor het huis hebben we nog een paar jaar gegeven. Toen is hij weggehaald door een specialist die langs de stam naar boven klom en alle takken verwijderde. Toen de rest in stukken naar beneden gewerkt. Knap werk. We hebben nog wel een herinnering aan de boom in de vorm van een plak van de stam die ik beschilderde met de kop van een ram. En meerdere plakken zijn beschilderd en op andere plekken terecht gekomen, meest met honden er op.
De vijver trok ook in alle jaargetijden vogels en kikkers. De reiger kwam regelmatig langs, altijd op zoek naar een lekker visje. Heeft er ook heel wat kunnen verschalken. Elk voorjaar waren er eenden die hier paarden en kwamen om te paren, ruzie te maken om een vrouwtje of om uit te rusten. Altijd wat te zien.
En straks? We krijgen een keurig aangelegde tuin… met stenen en twee perkjes om wat te planten. ‘Nee.. mijn moeder was niet zo met de tuin bezig maar wilde het wel netjes hebben’, zei Crista, haar dochter. Toch krijgen we wel uitzicht op groen achter de tuin. Dat scheelt. Ik vroeg me al af of er wel vogels zouden zijn. Of moet ik ze eerst lokken met van alles?
Toen we na de koop bij de notaris even langs gingen bij Grietje, onze nieuwe buurvrouw, zag ik een groene tuin bij haar en veel vogels. Ik keek mijn ogen uit. Er was zelfs een speciaal hok op een paal voor de duiven die af en aan bleven vliegen. Zo komt het vast goed met de natuur op onze nieuwe woonplek.
Foto: winter 2016