Het blijft niet enkel bij inpakken. Alles wat we in ons leven de moeite waard vonden om te bewaren gaat door mijn handen. Ja ook de fotoboeken van onze vakanties. Maar ook kom ik het speciale herinneringsboek tegen dat door de familie gemaakt is ter gelegenheid van ons 25 jarig huwelijk. Door 26 mensen werd er een boek in alfabetische volgorde samengesteld. Pa kreeg de A ter beschikking en Gerhard eindigde met de Z. Alle bijdragen even bijzonder. Fred en Gera zouden kort er op emigreren. Iedereen wist wel iets grappigs of waardevols te melden uit die 25 jaar. De bijdragen van de neefjes en nichtjes met mooie tekeningen. En zo kwam ik ineens een foto tegen waarvan ik dacht dat die verloren was gegaan. De foto die gemaakt is in Amsterdam toen Wim voor het eerst in onze verkeringstijd weer ging varen. Ik bracht hem weg en ergens zag een straatfotograaf zijn kans schoon om ons binnen te lokken voor een mooie foto. Wim had er wat achterop geschreven en Mark was het die het gebruikte voor dit 25 jarig herinneringsboek.
Die avond kwam er niks meer van inpakken en heb het boek weer helemaal doorgenomen