Zou de heide nu nog bloeien op de Holterberg? Toen ik die zomer tussen de boeken op de boeldag keek, vond ik een boekje met Twentse spreuken. Er zitten heel wat bekende tussen. Terwijl ik bijpraatte met m’n oude schoolvrienden Henny en Wim las ik ze een paar voor. Ik begon met het ouderwetse niet erg geëmancipeerde:
Waor boks’n sprekt mot rökke zwiegen…….Beiden glimlachten bescheiden.
De tweede volgde: ’n Goeie vrouw is het smeer an de wagen. Daar waren ze het helemaal mee eens.
Beiden waren toen al meer dan 40 jaar getrouwd. Henny met zijn Anny waar hij op de Kweekschool al verkering mee had……….Ach intussen bedenk ik dat Henny al overleden is. Tussen Wim en Lydia heb ik indertijd zelfs de liefde zien opbloeien.
Toen kwam ik de volgende tegen: As ne vrouw nich heurn wil is ter gin roop’n an.
En…’t Hoes is van mie, maor miene vrouw hef de slöttel. Ze zeggen ook wel eens: De man is de baas maar wat zijn vrouw zegt moet gebeuren.
Vriej’n en nen brille koop’n mo’j zelf doon.
De tweede helft van het boekje bestaat uit Nederlandse spreuken, maar gek is dat… Ik kan er niet om lachen, zelfs niet een beetje. Vooruit hier komt er toch eentje: De ideale echtgenoot is hij die elk woord begrijpt dat zijn vrouw niet zegt. Klinkt toch minder leuk… Dat kump oe minder achter ’t vestjen.. zoals Anne van der Meiden dat zo mooi kan zeggen.
Die keer waren we inderdaad op camping De Boomgaard met Ben en Riet en reden over de Holterberg op Luttenberg en Emmen aan na eerst nog koffie te hebben gedronken bij Ben en Diny. Dit gingen we vaker doen… zo’n weekendje met z’n vieren. Van het prachtige zonnige weer was niet veel over. Het werd regenachtig. Maar dat mocht de pet niet drukken om met opa Bijenhof te spreken. De prachtige route over de Holterberg was ook met dit weer heel sfeervol.