Anja vierde pas haar verjaardag. Het is me wat drie verjaardagen in 10 dagen bij de Timmertjes. En het was weer gezellig. Vriendin Anita kwam ook aan voor de verjaardag. Allebei hondenfan, dat zegt wat. Ik zag haar vaker wanneer ze met haar retriever haar rondje liep over Bargerweg en Schoolpad. Toen ze vorig jaar langs het Schoolpad liep zag ze ineens onze kat Dirk. Hij zat vreselijk te jammeren, het janken ging maar door. Toen ze later Anja sprak vertelde deze dat die dag omstreeks die tijd Wim net was overleden. Het overkwam me weer even…. Dan ga je toch denken… hoe zit dat tussen mensen en hun dieren. Dat ze meer zien en voelen dan wij mensen wist ik al wel, maar toch…
Het raakte me opnieuw. Het deed me denken aan de witte duif die op een morgen op de veranda bij Ben en Diny zat. Nooit eerder gezien. Die ochtend hoorden ze dat de avond ervoor vriend Curtis overleden was. Het was of hij zijn vriend nog even gedag kwam zeggen. Met Ben en Curtis was iets bijzonders, raakten nooit uitgepraat. Berdena zei toen wel: ’It’s always walk and talk.’ Tja…