Ja… in die tijd begon het. Ik kreeg er plezier in om de dagelijkse gebeurtenissen net als de herinneringen weer te geven. Natuurlijk ook de mooie vakanties die we hebben gehad. Terwijl we er vroeger met ons gezin, vrienden en familie op uit trokken werd later Engeland en Schotland onze favorieten. Ik maakte er hele plakboeken van waar ik nu bij het terugkijken blij mee ben. Zo maak ik alles nog weer mee.
Toch kwam er in 2017 een eerste boek uit, een persoonlijk boek: Uit het leven van een Achterhoekse in Drenthe. In 2018 kwam de eerste bundel Tweets van het Schoolpad uit, korte verhaaltjes over ons leven aan het Schoolpad en alles er omheen. Een aantal jaren schreef ik ook stukjes in de Dorpskrant van Bargeroosterveld. Nee, voor Angelslo heb ik me nog niet gemeld maar nu beleef ik niet zoveel als aan het Schoolpad. Maar wie weet….
Maar die dinsdag in 2018 was er opnieuw een grote dag. De eerste ‘Tweets van het Schoolpad’ kwam naar de Boomgaard. Peter Koers was een weekje op familiebezoek in zijn geboorteplaats en bracht ze mee.
En ik kon de eerste Tweets aan Johan aanbieden. Hij leek zeer vereerd. Toen was er koffie en taart.
Peter heeft dezelfde ervaring als ik. ’Wanneer je ergens anders woont begint de plek waar je geboren en opgegroeid bent meer voor je te betekenen als voor diegenen die er zijn blijven wonen’. Voor hen is het allemaal zo gewoon.
En toen was er Len, de eerste kleinzoon van Johan en Joke. Margo kwam hem brengen en dit keer was hij al sneller gewend aan de vreemde gezichten aan de keukentafel. Het treinpuzzeltje was een schot in de roos, maar toen opa Johan met de tractor even later langs kwam was hij niet te houden.
Toen we weggingen zag ik hem staan, een heel klein mannetje dat verlekkerd naar die grote werktuigen in de schuur stond te kijken. De interesse is er nu al.
We brachten meteen wat boeken naar Boekhandel Bruna in Vorden en via een tussenstop in Eefde gingen we op huis aan waar de beide honden heel blij stonden te wezen achter het hek.