Wim maakte gemakkelijk contact met wildvreemde mensen. Zal hij vast van z’n moeder hebben. Wanneer die met de trein naar Hengelo of Emmen kwam had die ook altijd verhalen over de mensen met wie ze reisde. Op zaterdag gingen we er graag even op uit, je weet wel Gamma, de Lidl enz. En wanneer we dan langs mijn favoriete kringloopje Het Goed kwamen wist ik het wel. Och, ze hebben daar ook een gezellig restaurantje bij en dat is altijd goed voor een kopje koffie met iets er bij. Die keer bestelde ik voor ons de koffie met een paar tosti’s. Waar kun je tegenwoordig nog met z’n tweeën lunchen voor 6 euro 15. Het was er druk en Wim stiefelde op een grote tafel af waar een redelijk gezette man achter gezeten was. ‘Och die meneer vindt et vaste niet erg dat ik bi’j ‘em kom zitten’, begon hij. Nee die meneer vond het juist wel gezellig om praatvolk bij zich te hebben. Het gesprek kwam over auto’s. We waren toen net bij onze garage geweest voor een andere auto, dat geeft meteen al gesprekstof. Nee, hij had geen auto meer, zijn Toyota Corolla van 1992 had het begeven, kwam niet meer door de APK. Nu huurde hij er af en toe een, bij van de Weerd. Dat beviel hem heel goed, nu met de Pinksterdagen had hij er ook weer een. Zo leuk, dan bestel je Polootje en dan krijg je voor hetzelfde geld een Passat mee, ruumte zat dus. En trouwens fietsen was goed voor de lijn. Hij woonde in Schoonebeek en werkte in Emmen. Dat deed hij wel met de bus, maar verder alles op de fietse. Ja hij woonde nu helemaal alleen in het huis waar ook zijn vader en moeder woonden, maar ja…. die waren intussen overleden. Hij ging er eens even breeduit voor zitten. Wim hield hem wel aan de gang. Toen kwamen de tosti’s, voor Wim een Toscaanse en voor mij een tosti Hawaii. Tegelijk kreeg de Schoonebeekse meneer ook zijn bestelling, een dubbele zelfs: twee tosti’s Hawaii. Hij klopte eens even op z’n buik en viel aan. Tja… zo maakte je nog eens wat mee.
En ook nu nog kom ik geregeld bij ons favoriete Kringloopje, al jaren samen met Susan. Niels staat achter de balie en weet precies waar we van houden. Altijd een extra koekje en een praatje. Namen we eerder niks extra bij de cappuccino en thee, tegenwoordig wordt het toch wel iets erbij. En sinds kort zijn we beiden zelfs aan de tosti. Susan neemt graag een kaastosti en ik… de tosti Hawaii natuurlijk…