Knietje 3… ja alweer…

Ik wist het al wel maar ik kom er achter dat een nieuwe knie niet zomaar iets is. Na de eerste paar weken denk je dat het wat sneller kan met het genezingsproces. Gewoon weer doen wat je kunt, maar zo werkt het niet. Zo gauw je even teveel probeert te doen word je meteen afgestraft door een knie die dik wordt. Ik ben nogal een paniekvogel en heb dit toch gauw moeten leren. Ik heb de hometrainer die Wim gebruikte nog steeds laten staan voor je weet maar nooit en omdat het volgens mezelf toch goed ging deed ik een poging op die fiets. Maar het rond draaien met de trappers  was toch nog wat lastig en na 10 omwentelingen ben ik gestopt. En ja hoor…. Meteen een dikker wordende knie met rode vlek. De koude pakkingen deden weer goed werk. Buurtzorg ontfermde zich hierover en stuurde foto’s van de knie naar de orthopedie. Die zal ik jullie besparen. Even later werd ik door de orthopedie teruggebeld. Er werd me duidelijk gemaakt dat dit bij het hele herstellingsproces hoorde en kon wel een jaar duren voor alles weer normaal was. Een aardig lesje.