Ik heb een bijzondere tijd gehad op Weidestein. Natuurlijk de fantastische hulp om het genezingsproces van de knie te begeleiden. De verpleging was liefdevol en de andere gasten zorgden ervoor dat ik me geen moment hoefde te vervelen. Weer mensenkennis opgedaan. Af en toe ging ik naar beneden, gewoon voor de gezelligheid. Soms zat ik een tijdje buiten in het zonnetje maar ook was er een ruimte met boeken en veel zitjes. Eén ding viel me op en dat was een prachtige muurschildering met koeien. Aan de onderkant kon je zien dat er eerst geoefend was. Er stonden heel wat kleine oefeningen met koeien in alle standen. Ik kon jammer genoeg geen naam van een schilder vinden. Toen ik deze schildering tegenkwam begon het bij mij ook weer te kriebelen. Na de vakantieperiode en mijn herstel ga ik toch weer beginnen. Ik kreeg een lief kaartje van mijn schilders groepje bij Vera in Dalen met een groet en ’tot september’. Dus… daar kan ik ook weer naar toe leven…
Gisteren ben ik bij Jorinde geweest voor aanvullende fysio en adviezen om het proces verder te begeleiden. Ik ging voor het eerst richting Bargeroosterveld met de scootmobiel en ook dat beviel me wel. Jorinde was verrast dat het al zo goed met me ging. Doet ook weer goed.