Zelf revalideren valt nog niet mee. Ik doe de oefeningen die me aangeraden zijn. Ben meteen bekaf. De ene dag gaat het beter dan de andere. Soms loop ik weer als een kievit en dan weer als een slome koe. Elke dag een klein rondje met de rollator en dan heb ik het wel weer gehad.
Het is nu zover dat ik mijn fiets weer ga proberen. Precies 6 weken geleden is de nieuwe knie geplaatst en tot nu toe mag ik niet mopperen wat betreft het herstel. Als ik op de hometrainer de trappers rond krijg moet dat ook met mijn fiets kunnen. Daarna volgt het auto rijden.
Gelukkig gaat Gerhard nog even met me mee naar Meppen waar het pakket met de nieuwe boekjes van Trixie bij Doris zijn bezorgd. Ik heb meteen nog een paar herinneringsboekjes Ode aan Wim nabesteld. Wie er nog geen heeft en graag een wil hebben mag zich melden. Ook wanneer je misschien het boekje Trixie zou willen hebben. Is leuk geworden. Het gaat over alles wat ik met dieren in mijn leven meegemaakt heb en dat begon inderdaad met Trixie, het hondje dat we op De Haar hadden, het geboortehuis van Diny en mij en veel Bijenhofjes. En het eindigt met Storm want hierna zal ik zelf geen dieren meer hebben… denk ik.. Het gaat over de mooie belevenissen en de missers die er ook waren en toch ook horen bij een leven op het platteland.
Nee ik hoef me nog niet te vervelen. Ik heb gisteren net Storm van zijn loszittende vacht ontdaan en hij glimt weer zoals het hoort. Hij volgt me op de voet en ligt ook nu aan mijn voeten. ‘Hij zal wel blij geweest zijn toen hij weer bij je thuis kwam na die twee weken op Weidestein?’, werd er gezegd. Nou, dat was niet te merken. Bij Gerhard en Judith voelde hij zich ook thuis net als wanneer hij soms bij Jan en Ria logeerde. Die hebben ook vaak op het Schoolpad op huis en have gepast. Dat is allemaal vertrouwd voor hem. Was wel heel fijn voor mij.
Interesse? Laat het even weten: hetty@hettysite.nl