Nog even en dan wordt het leven weer gemakkelijker. Maandag naar de orthopeed voor een nacontrole en dan hoop ik de weg weer op te kunnen met de auto. Ik mag er meteen wel mee door de wasstraat. Er zit intussen de stof van 7 weken op. Het blijft nu nog bij het fietspad met mijn lage fietsje of de scootmobiel van Wim.
Het lopen zelf is nog wel een dingetje. Ik heb zolang niet verder dan 100 m gelopen dat ik weer in training moet. Een rondje Torflang langs de bungalows kost me hier al zweetdruppels. Ik begin nu ook de scootmobiel meer te waarderen. Je zit er zo rustig op dat je alle tijd hebt om lekker om je heen te kijken, harder gaat ie toch niet. Lekker de wind door mijn haren, dat heb ik niet op mijn lage fiets. Dan doe ik nog steeds netjes de fietshelm op die Wim me verplicht aangepraat heeft.
Ik geloof dat Storm nu alle losse haren wel kwijt is. Dat onderhaar is het ergste. Ik borstel en borstel maar door. Het lange haar kan ik nog voor het spinnen gebruiken maar het losse korte haar doe ik maar de natuur in voor de vogeltjes.