Ik snap er niks van. Dacht ik bij onze verhuizing naar de Torflang alles op gebied van kleding en inboedel goed te hebben uitgezocht, de kasten puilen alweer uit. Ik heb toch teveel bewaard voor je weet maar nooit. Ik heb hier minder ruimte en toch kan ik niet vinden wat ik zoek. Dus ben ik opnieuw eerst maar eens de kledingkast op de slaapkamer doorgegaan. Echt 60 procent hiervan heb ik de laatste 2,5 jaar dat we hier wonen niet gedragen. Kennen jullie dat, ook dat je alleen aan doet wat je echt lekker zit. Dan kwamen er tijdens mijn onderzoek kleren boven water waarvan ik niet eens wist dat ik die had. Afgelopen vrijdag toen ik weer eens naar het Goed ging zei mijn hulp: ‘Je mag wel eens kijken naar een schoenenkastje’. Ja ook die kan ik niet meer in de kast houden. Ik heb afgelopen jaar een aantal paar schoenen gekocht omdat ik dacht dat ik schoenen met veters niet aan zou kunnen krijgen na de knieoperatie. Dat bleek achteraf mee te vallen. Ik had er drie paar bij gekocht waarvan ik er eigenlijk maar één paar het liefst alle dagen draag. Wat dat voor speciaals is dan? Het zijn Scetchers die je echt zo aan kan schieten.
En dan is er nog kleding van Wim waarvan ik moeilijk afstand kan doen. Er is het een en ander naar een oudere man gegaan die er blij mee was. En verder heb ik nog twee jongens die sommige jacks of jassen zouden passen, maar ik zie ze dat niet dragen. Ze hebben genoeg en zouden zo’n jack of hesje alleen voor de show of herinnering ophangen.
Nou ja, ik heb nu de eerste schifting gedaan en heeft twee zakken voor kringloop Het Goed opgeleverd. Het begin is er zal ik maar zeggen. De kast ziet er in elk geval beter georganiseerd uit. Maar nog steeds veel te vol. Er moet nog een strengere controle achteraan