Verscholen tussen de klimop aan de zijkant van ons huis aan het Schoolpad hing het oude tithouse, zoals de oude baas van de open tuin op Skye het noemde. Ze hadden net Wims vreselijke bulten gezien veroorzaakt door de midges en hadden er een huismiddeltje voor de jeuk voor: een mengsel van bodylotion en tandpasta, als ik het goed heb. Daarna lieten ze ons de voorraad vogelhuisjes zien die de man in de winter maakte voor de verkoop. Natuurlijk namen we er eentje mee samen met een good luck kaartje met een takje heide van dit lieve echtpaar.
En dit mezenkastje van 20 jaar geleden deed nog steeds dienst al zat het niet geweldig meer in elkaar. Vanuit mijn stoel aan het zijraam kon ik nu een stel pimpelmezen grassprietjes, veertjes en mos zien verzamelen voor er aan eieren leggen kan worden begonnen. De koperwieken en merels waren hier ook al druk met de bessen van de klimop. Daar zijn die gek op. Er zat al geen bes meer aan. De roodborstjes waren ook vaak aan deze zijkant van het huis bezig.
De lammeren waren al verzorgd en bleven keurig bij de schommelbank of wij er nu waren of niet. Daar zouden we even later zo weer naar toe met een tweede kop koffie.
Wim zat nog achter de krant terwijl hij intussen de geheugenspelletjes van Max in de gaten hield. Vooral de rekensommen hadden zijn belangstelling. ‘Nee joh…goed’, riep hij dan terwijl de arme speler dacht dat het fout was. Rekenen was altijd zijn ding. In de krant van die dag stonden allerlei foto’s van mensen op hun balkon in het zonnetje. ‘Vin ie ok niet dat dissen net Henry is?’ Hij liet me de voorpagina nog eens zien. Inderdaad, maar Henry kon het niet zijn. Die zou eerder met Tonny op het gezellige terras achter hun huis zitten waar de eenden elk jaar een nest hebben. Maar ook dat kon niet meer, net als Wim is ook Henry niet meer onder ons.
Zo hebben we leren kijken en genieten van de kleine dingen in het leven.
Maar ook de verscheidenheid aan vogels hier aan de Torflang is teruggebracht tot eksters en kraaien die niet bij mij weg te branden zijn. Brutaal spul, maar ook dat heeft wel weer wat.