Dit prachtige maar ook gevaarlijke winterweer doet wat met je. Aan de ene kant ligt heel Nederland plat en geniet, maar voor wie toch de weg op moet is het even anders. Ik woon hier in een buurtje met veel ouderen en is het aanpakken om de weg begaanbaar te houden. Dat wordt door een aantal met man en macht gedaan. Gerhard had al een keer sneeuw geruimd en zout gestrooid maar we kunnen aan de gang blijven. Buurman Luuk helpt mee om mijn stukje schoon te houden. Ook buurvrouw Erna is een flink deel van de dag bezig. Gisteren ook Eline met moeder Sanne. Dat zijn de jonkies in ons buurtje. Zoiets geeft meteen ook verbinding. Ik heb vanzelf al meer van deze winters meegemaakt en het zorgt altijd voor iets van een gezonde spanning. Mijn eerste jaar op de middelbare school in Zutphen was zo’n winter. Daarna ook mijn eerste jaar in Hattem 1962-63, de winter van de beroemde Elfstedentocht waarbij ik in de trein vanaf Zwolle naar Vorden veel verkleumde schaatsers zag zitten met bevroren vingers of tenen. De bussen reden toen al niet meer en ik kon met oom Jan en tante Bei met de taxie mee naar de trein in Zwolle want zij gingen ook naar familie in Vorden. Maar de treinen reden altijd. Ik weet niet of het nog de stoomtrein was of dat de zgn. diesel die de Blauwe Engel werd genoemd, al reed. Ik had vaak een fiets bij tante Hermien en oom Sjoerd staan of ik werd door pa of Diny gehaald vanaf het station.
Het is wel bijzonder dat juist deze winters je zo bijblijven. Ook de winter van 1978-79 was er zo een. Mama was al erg ziek en ik ging vaak met de trein vanuit Hengelo naar Lochem waar pa me ophaalde. Onderweg stopte de trein vaak en moesten machinist en conducteur er uit om de wissels ijsvrij te maken. Niemand keek er van op. Het hoorde bij de winter. Eind jaren 80, we woonden al in Emmen waren er weer een paar winters met sneeuw en ijs èn een paar keer een Elfstedentocht. Maar ook dat is al 30 jaar geleden. Er zijn intussen veel meer auto’s en loopt de boel hier aardig in de soep met dit soort weer maar geniet van de plaatjes met sleeënde mensen. Mijn zorg zijn de vogeltjes en heb op tijd een voorraad eten ingeslagen.