Ouder worden bevalt me nog steeds niet. Alles wat je doet begint moeite te kosten. Rende ik vroeger als een jonge meid de trappen op, dass war einmal. Ik denk met liefde terug aan de tijd dat alles me nog gemakkelijk afging. Met name de tijd nog aan het Schoolpad toen we de zorg voor veel dieren hadden. Frans Kollmer leerde ons alles over schapen, de eerste kippen kregen we van Henk en Anneke. Prachtig soort, cochins meen ik. Toen moesten er een paar pony’s komen. Was leuk, maar daar kon ik minder mee overweg in tegenstelling tot Eva en ons logeermeisje Agnes. Die konden alles met ze doen maar als ik wat met ze wilde grijnsden ze alleen maar. De laatste, Amber, liep nog lang bij Jans en Geesje. O ja de geitjes waren gewoon het einde, zulk leuk spul. De laatste twee gingen naar de kinderboerderij in Emmer Compas. En dan de nestjes met pups van Kim en Scott en later nog een paar keer van Tessa en Scott. Het was genieten en iedereen die hier kwam genoot mee. Na onze eigen schapen kregen we schapen van Rob in onze wei. Je weet wel: alleen de lusten en niet de lasten. Ik genoot ervan net als van de fleslammetjes die Rob ook altijd voor me had. Maar toen was het klaar, de leeftijd ging meespelen: geen fleslammetjes meer aan het Schoolpad, de laatste kippen zijn geroofd door de vossen of doodgebeten door een steenmarter.
Daarna moesten we het doen met wat onze bostuin ons gaf: heel veel vogels om ons heen. Ook mooi! Mussen, mezen, vinken, bonte spechten, merels, duiven, eksters, roodborstjes, boomkruipertjes en boomklevers, nijlganzen, Vlaamse gaaien, blauwe reigers, wilde eenden, buizerds, sperwers, spreeuwen, goudhaantjes, putters en sijsjes. En ik vergeet er vast nog een paar.
Nu heb ik hier aan de Torflang alleen nog Storm. Onze Dirk die het muizen en rattenbestand onder controle hield doet dat allang bij Alle en Anja. En…. de familie Mol was gek op ons stukje grond aan het Schoolpad dat naast dat van de boer ligt. Daar zijn geen wormen meer en bij ons blijkbaar wel. Dus hadden we de laatste jaren veel molshopen en mollengangen net als bij Alle en Anja. Zo houden de hobbyboeren de grond gezond en wildstand toch redelijk op peil. Gelukkig gaan er meer boeren op de biologische toer. Vergt wel een andere manier van boeren, maar komt het bodemleven ten goede.