Ken je dat? Dat je klaar bent met bezigheden die je leuk vindt om te doen en dan denkt dat je je gaat vervelen of zoiets. Ik moet wel bezig zijn, dat bevalt me het beste. Het schrijven heeft me de laatste jaren erdoor geholpen. Maar… eigenlijk heb ik alles al geschreven wat ik kwijt wilde…..
Eén van mijn eerste schrijfsels ging over een oppashond, één van de pups van Scott en Kim. De nieuwe baasjes wilden de pup heel graag maar hoe moest dat nou wanneer ze over een maand met de tent op vakantie naar Frankrijk gingen? Die kwam dus gewoon weer bij zijn ouders Scott en Kim en ons logeren en maakte veel mee. En daarna kwam Bonnie logeren toen Susan een aantal dagen naar haar moeder in Schotland ging. En ook die kreeg na de logeerpartij een dagboekje mee en wat foto’s. Daarna volgden de belevenissen van de katten van Mark en Hilda toen zij op vakantie waren. Hilly, de moeder van Hilda, en ik zouden de katten verzorgen. Hilda merkte nog wel even op: ’Je moet niet alleen het voer klaarzetten, maar er ook wel even bij gaan zitten hoor’. Nou vooruit… dat deed ik. En voor de vakantievierders hield ik bij wat ik zag gebeuren met die twee rakkers. Ik had er dit keer ook collages bij gemaakt. En… het werd gewaardeerd door Mark en Hilda. Toen ik mijn werkstukje eens meenam naar school en aan het eind van een les Nederlands een beetje tijd overhad las ik het voor en liet de collages zien. En wat zag ik? Grijnzende gezichten. Deze 13 jarigen zagen de humor.
Toch kreeg ik kort geleden al een idee aangereikt: ‘Ga toch eens schrijven over wat je in je jeugd allemaal beleefde, maar dan voor kinderen’. Ach… daarover schreef ik eigenlijk al, al was het met een hap en een snap. Maar dan nu iets voor kinderen? Misschien kan ik toch weer iets uit de hoge hoed toveren en uit mijn herinneringen putten. Maar… de kinderen van nu kunnen zich weinig voorstellen van een leven zonder mobieltje, tv of fatbike. Ik mocht altijd zelf wel graag luisteren naar de belevenissen van mijn grootouders. De herinneringen schieten door mijn hoofd in de vorm van plaatjes. Ik hoor zelfs de stemmen van opoe en opa er bij. Zou ik toch…?
