Het is toch altijd een opgave om in één dag heen en terug naar de Achterhoek te gaan. De heenweg is goed te doen en met de ontvangst is niks mis mee. Alleen gezellig bijpraten bij Ben en Diny en daarna samen naar onze familie aan de Hengelose weg. We zien elkaar niet vaak maar het was weer als vanouds. Het oude huis waar tante Jo en ome Hendrik Jan ooit woonden met hun gezin is afgebroken en er staan nu zelf twee nieuwe huizen op het perceel. De tuin is in volle bloei net als bij Ben en Diny. Erna heeft ook groene vingers. En dan gaan we aan het overleggen wat we straks gaan doen als onze nicht Berdena en haar broer Hank een dag of 10 in Vorden zullen zijn. Er kwamen heel wat ideeën op tafel. Eén vaste dag werd al besproken om allemaal bij elkaar te zijn en verder veel plannetjes om in de omgeving rond te kijken en speciale plekjes op te zoeken. Hank was een tijd als Amerikaans soldaat in Duitsland gelegerd en is in die tijd ook vaker in Vorden en Barchem geweest. Berdena samen met haar Curtis heeft al heel veel gezien maar komt nu vooral om als familie nog een keer bij elkaar te zijn, nu we ouder worden. Een geweldig plan. Er is veel veranderd sinds ze in 2015 voor het laatst nog met Curtis bij ons was en wij hen Drenthe konden laten zien. Met Ben en Diny zijn ze zelfs nog naar Italië geweest en onderweg naar ons zelfs nog door de Harz. Zowel Curtis als Wim en ook Hanks vrouw Irene zijn niet meer in levende lijve bij ons, maar ik bedenk dat als ik het er morgen met Rick over heb dat hij dan wel zegt: ’Ze zijn er straks wel bij hoor!’
O ja… de terugweg ging goed, maar ik ben wel blij dat ik de volgende keer een mooie overnachtingsplek heb.