Storm is intussen bijna 13,5 en is tot nu toe nooit ziek geweest. Maar ja, ineens maakte hij me eergisteren midden in de nacht wakker. Dan duwt hij met zijn neus tegen de matras en dan is er wel wat. In de tuin kwam er het een en ander los. Ook de volgende morgen hetzelfde. Nu zelfs diarree en overgeven. Toen ik wat bloed zag nadat er geen poep meer kwam belde ik onze dokter Harrie. Darminfectie, dacht hij, toen ik het een en ander vertelde. Ik zag het somber in. Daar mocht ik die middag komen. Hennie ging gelukkig met me mee want Gerhard moest naar de tandarts met een afgebroken kies. Fijn dat ik niet alleen hoefde en Hennie is honden gewend.
Harrie keek en luisterde, ook naar zijn ingewanden, gaf twee spuiten en we konden weer naar huis. Hij dacht eigenlijk dat hij iets verkeerds had gegeten. Die ene spuit moet wel een oppeppertje zijn geweest want de levendigheid was meteen weer terug. Toen ook vanmorgen de poep er weer gewoon uitzag was ik weer gerust.. Storm is dan al wel 13,5, maar hij mag nog even door! Met dank aan dokter Harrie èn Hennie