Spanje, San Leonardo de Yagüe
Dag 124 Cidones – Cabrenas del pinar 29 km
Tegen 8 sta ik voor het laatst op in Cor z’n huisje op wielen. Na weer lekker een paar bakken pruttelkoffie.. en yoghurt met fruit pak ik mijn spul weer goed in en vul nog wat dingen an in de tasse voor mijn laatste dikke maand van de pelgrimage.
Na een dikke afscheidsknuffel gaan we ieder onze weg… Cor richting zuid en ik eerst meer west.
Ik zit gelijk weer in bebost natuurlijk gebied met veel koeien en ik vind een skelet van een koeienkop die me net even te groot is om mee te nemen..
Hier ook weer van die mooie oude afgetopte eiken….en een paar kleine dorpjes waar niks los is.
Ik loop op een groot meer aan en ervoor pak ik nog een dorpje waar een koffiebar moet zitten. Wederom is hij dicht en als ik een paar oude mensen er naar vraag bieden ze me spontaan koffie aan in hun huis met een paar koekjes.
Ik bedank ze vriendelijk en maak een leuke foto van ons en ga dan op het meer af waar net een paar helikopters water halen met een grote zak aan een touw … er zal wel weer ergens brand zijn….Overal staat ook gemeld dat je geen vuurtje mag maken. BBQ’en kan bij de daarvoor aanwezige grilplekken bij picknickplaatsen … het is hier ook al lang knap warm…. Nu nog steeds dertig graden … en ik hoorde dat het normaal zeker 5 graden minder is in de bergen.
Ik bereik het meer eerst door een heideveld en er is een groot strand. Kleren uit en lekker zwemmen en drogen door de zon en fijn afgekoeld ga ik weer verder over een meer bergachtig gebied. Ik moet klimmen voor de plaats Abeja waar ik een koffie koop bij een tent die bijna sluit. Dan de drukke straat over en opnieuw door bergachtig gebied langs een oude kerk op het volgende dorp aan met grote kasteel ruïnes Cabrejas del pina.
Hier op zoek eerst naar een winkeltje of barretje en vind een soort ouderensoos waar diverse mannen aan het kaarten zijn. Ik bestel me een biertje, tap wat stroom en werk mijn dagboek en blog bij. Dan kom ik er achter dat der toch een klein groente- en vleeswinkeltje is. Een ouder mannetje wijst me de weg. Bij het afrekenen van het biertje maken ze een gebaar dat het van hun is en wederom verast me de Spaanse vriendelijkheid.
In het winkeltje hoor ik van een paar agenten dat er ook nog een klein restaurantje open is, dus daar bestel ik me even later nog een kleine maaltijd.
De jonge man achter de bar vraag ik om hulp voor een plekje maar hij belt tevergeefs wat rond .. tenten is in het plaatsje echter geen probleem dus ik plaats villa Hilleberg mooi op een speelveldje naast een picknicktafel in het dorp.
Nog even een blog tikken en dan wordt het koud en tijd voor in de tent.
Het is bijna volle maan en diverse honden joelen wat rond als ik de ogen sluit.