Uncategorized

Open handen

Een paar jaren geleden kregen we bezoek van buren die naast ons in Hengelo woonden. De laatste jaren waren de contacten wat minder omdat wijzelf te veel met ons leven met Mark bezig waren. Toen we met Kerst een kaart met wensen kregen van buren uit die tijd in Hengelo beseften we ineens dat ze niets van onze strijd om Mark en zijn overlijden af wisten. Toen schreef ik hen om het een en ander te vertellen. Nu kwamen ze bij ons en we hadden een mooie dag samen met veel gesprekken. Ze namen het boek MARK mee en nu reageerde Henny hier op met een indrukwekkend en ontroerende mail.

Ze vulden het aan met een gedicht dat Henny schreef rond 1970 voor een onderwijzeres van zijn school in Hengelo die depressief thuis zat. Hij had in die tijd een mooi boekje ‘Met open handen’, geschreven door Henry Nouwen, gelezen. De gedachte van die open handen raakte hem. En zo kwam hij tot dat gedicht.

Henny schreef: De gedachte ‘met open handen’ is voor mij iets heel fundamenteels geworden. Maar ik realiseer me ook hoe moeilijk het kan zijn om met open handen door het leven te gaan. Misschien kan het bijgevoegde gedicht jullie soms bij terugval een beetje helpen.

Met open handen door de wereld gaan

en wachtend in het leven staan.

Vertrouwen dat de vreugde terug kan komen,

alleen misschien wel anders dan we willen dromen.

Met open handen bij je naasten zijn,

en bij het voelen van die diepe pijn,

die martelt jou in lange slapeloze nachten,

geloven dat je toch een nieuwe toekomst mag verwachten.

Met open handen wachten telkens weer,

en hopen ondanks alles, keer op keer.

Geloven dat het goed is ook op slechte dagen,

omdat je leven door een Ander wordt gedragen.

Met open handen in de leegte staan.

O God, ik kan, ik durf het soms niet aan.

Dat zo nu juist de wet moet zijn,

die zegt hoe ’t water van het leven wordt tot wijn.

Dank je wel Betsy en Henny

Open handen Meer lezen »

Niks meer?

‘Nu weet ik niks meer’, zo zei ik dat tegen de jongens. Gerhard had me nog aan de hand gedaan om over de dieren in mijn leven te gaan schrijven. Dat werd Trixie– naar mijn allereerste hondje nog op de Haar. Het werd het begin van deze rode draad die eindigde met Storm. Die is intussen wel 13 jaar maar er zit gelukkig nog genoeg leven in.

Daarna zette Nielspeter me op het spoor van de ontwikkeling van mijn geloofsleven door de jaren heen. Het is een soort een soort levensreis geworden met alles om me heen wat invloed heeft gehad op mij- De reis van een ziel-. En heeft me goed gedaan. Binnenkort worden de laatste boekjes verstuurd.

En ja.. toen kwam ik ineens een onafgemaakt kinderboekje tegen als 3e van een kleine reeks waar ik zo’n 20 jaar geleden al mee beginnen was. Zelfs de naam wist ik al. Het wordt: Ik ben Beertje, het fleslammetje. Van Ik ben Moniek– de poes- en Ik ben Scotty– over  een van de pups van Scott en Tessa- heb ik er ieder nog één over. Daarom laat ik er ook hier opnieuw een kleine hoeveelheid drukken voor de liefhebber. Ik zal het een en ander op mijn website bijwerken want ook van de andere boekjes zijn er nog een paar voor wie interesse heeft. Dus heb je kinderen of kleinkinderen die je de liefde voor dieren bij wilt brengen?  Of raak je geïnteresseerd in De reis van een ziel of een van mijn andere  boeken? Meld het gewoon even en ik reserveer er wat voor je.

Kijk maar eens onder het kopje Boeken op www.hettysite.nl

Niks meer? Meer lezen »

6 november 2000

Een koud zonnetje schijnt.                                                                                                                                  Door de bomen                                                                                                                                                    waait kil                                                                                                                                                                      de wind

Blij van binnen                                                                                                                                                          lekker eten                                                                                                                                                        vertroeteld worden                                                                                                                                                       door Wim.

Een kat schiet naar binnen                                                                                                                                       naar de melk                                                                                                                                                            Scott kijkt hunkerend                                                                                                                                                        me aan.

Rennen naar het bos                                                                                                                                                     als één streep vooruit                                                                                                                                               af en toe wachtend                                                                                                                                                   Kom, baasje, kom!

Een aai voor m’n schapen,                                                                                                                                         hun geur opsnuivend,                                                                                                                                                    vol verwachting                                                                                                                                                        kijken ze naar mij.

Samen leven,                                                                                                                                                            elkaar de ruimte geven,                                                                                                                                              een blik van verstandhouding.                                                                                                                                 Ik voel me rijk.

Hetty                                                                                                                                                                              

Meer lezen »

6 november 2000

Een koud zonnetje schijnt.                                                                                                                                  Door de bomen                                                                                                                                                    waait kil                                                                                                                                                                      de wind

Blij van binnen                                                                                                                                                          lekker eten                                                                                                                                                        vertroeteld worden                                                                                                                                                       door Wim.

Een kat schiet naar binnen                                                                                                                                       naar de melk                                                                                                                                                            Scott kijkt hunkerend                                                                                                                                                        me aan.

Rennen naar het bos                                                                                                                                                     als één streep vooruit                                                                                                                                               af en toe wachtend                                                                                                                                                   Kom, baasje, kom!

Een aai voor m’n schapen,                                                                                                                                         hun geur opsnuivend,                                                                                                                                                    vol verwachting                                                                                                                                                        kijken ze naar mij.

Samen leven,                                                                                                                                                            elkaar de ruimte geven,                                                                                                                                              een blik van verstandhouding.                                                                                                                                 Ik voel me rijk.

Hetty                                                                                                                                                                              

Meer lezen »

Start met de IJsvogel

Harrie Kiewiet kwam het nieuwe seizoen van V en T openen met een fantastische lezing over ijsvogels. Met de foto’s, leuke filmpjes en prachtige verhalen kregen we een aardig beeld van de ijsvogel en daarmee een blik in het leven van deze natuurmens. Je moet er wel wat voor over hebben om hele dagen op wacht te zitten om een speciaal moment van het uitvliegen van de vogels te pakken. En het ging niet alleen om de ijsvogel maar de bijeneters, de oeverzwaluw, dodaars, meerkoet en zelfs de muskusrat kwamen voorbij.  Wisten jullie dat je kunt zien of het visje dat gevangen is voor hemzelf is of voor de jongen? De wereld van de ijsvogel ging helemaal voor ons leven. Harrie werd hartelijk bedankt door Annie met een bon èn hoe passend: een lekkere reep Merci.

Start met de IJsvogel Meer lezen »

Even

Even een berichtje. Het is niet niks.. een nieuwe knie. Ik ken zelf ook nog niks. Wim klaagde nooit na 2 heupoperaties. Maar ben nou zo’ pieperd. Blij met de geweldig e hulp en attente verzorging op Weidestein. Bovendien zit je hier allemaal in hetzelfde schuitje. Leuke mensen ontmoet al. En… Aly Katerbarg kwam hier al even aan. Dus we gaan er weer voor

Even Meer lezen »

Geblèèr um ’t huus

‘Dat geblèèr um ’t huus, nee ik vinne d’r niks an’, zei Diny toen Lientje en Lotje, twee bruine schaapjes uit Drenthe, eenmaal bij hen in de wei liepen. Die kregen lammeren en dat leek toch erg leuk bij een huis met een stukje weiland. Al gauw werden de schaapjes dus ingeruild voor hun paard en sindsdien bleef het paard. Ik heb er verschillende zien gaan en komen waarvan Frits me is bijgebleven en natuurlijk nu Cassandra die regelmatig de show steelt wanneer Wouter als hertog van Gelre te paard ten tonele wordt gevoerd bij een optreden van ‘Het Woud der Verwachting’.

Die morgen zat ik met m’n eerste kopje koffie bij de wei en het geblèèr begon zo gauw ik verscheen.  De kleinste lammeren kregen al geen melk meer ’s morgens, alleen nog ’s avonds. Dat stond ze maar matig aan. Denk niet dat ze allemaal hetzelfde geluid produceren. Het gaat van een hees stemmetje naar een voluit sterk geblaat en alles daar tussenin. ‘Vanaovend bunt iele an de beurte’, vertel ik ze want praten doe ik met alle dieren. Ze antwoorden meteen met een nog duidelijker vraag in alle toonaarden. Ik snap Diny wel want zo gauw zij buiten de deur komt zien ze haar en hier aan het Schoolpad zit je toch nog een 30 meter van de wei af en zien ze je pas als je voorbij de kapschuur komt.

Rob had de schapen de vorige avond omgeweid. De ooien met hun kroost liepen nu achterin en het gras was zo hoog dat je de lammeren niet eens meer kon zien, laat staan dat je ze ’s morgens even kon tellen. Met de ooien mee waren het er 11 in de achterste wei en vooraan de 13 fleslammeren, waarvan toen nog drie één keer per dag hun fles krijgen. De kleine Luella, de eerst geboren Herdwick, begint al een meer witte kop te krijgen, grappig, en met de kleine er bij zie je dat Luella al aardig gegroeid is. Nog even en de kop wordt witter, zoals de ooi en ik ze ken uit het Lake District waar Beatrix Potter, de schrijfster van kinderboeken, ze ooit introduceerde. De Herdwicks zijn een sterk ras dat heel geschikt is voor de soms barre omstandigheden in het bergachtige gebied. Ach… ook aan het Schoolpad deden ze het goed.

Geblèèr um ’t huus Meer lezen »

De Borders

10-08 – De thuisreis begint. Door de schitterende Borders zijn we in een paar uur in Moffat. Het is hier wat lieflijker maar net zo weids en groots als in Northumbria. Net wanneer Wim de caravan goed zet en het neuswiel zoals gewoonlijk met te krachtige hand opdraaitt, breekt de dikke schroefdraad van de zwengel. De provisorische reparatie met behulp van een koord is hem niet naar de zin. ‘We have a blacksmith here’, brengt ons bij een smederijtje waar je je kont niet kunt keren. Ik heb nog niet vaak zo’n verzameling oude wasbakken, grote spijkers, oude beschimmelde tonnen e.d. in de weg zien liggen. Onze blacksmith is een jongeman. Hij bekijkt het probleem, pakt een bout met eenzelfde schroefdraad, slijpt en last. Opgelucht loopt Wim met z’n kleinood naar de camping. ‘Twee pond vroeg hij maar, ik heb hem er drie gegeven. En toen zei hij ook nog: ‘That’s too much’. De rest van de middag klungelen we wat aan:

1:Het Tourist Centre. Viv Bellingham waar we al een paar keer een prachtige demo hebben meegemaakt met haar sheepdogs en schapen, is verhuisd naar Devon. Ze heeft daar een nieuwe uitdaging aangepakt. ‘She was our best attraction’, zegt de mevrouw in het Tourist Centre spijtig. I miss her, she’s so lively!’

2:Een Gallery- The Chamber of Art. Drie local artist presenteren hier hun werk. Ik ben helemaal weg van het werk van Judy Bas. Ze aquarelleert , meestal nat in nat.

3: Een Craft shopje vol dingen gemaakt door mensen in de omgeving. Ik val toch voor een stenen broche met Keltisch motief.

4: Een antiekwinkel. Snel in en weer uit.

5:Tea fort wo in de ‘Rumbling Tum’.

6: De Coop voor de dagelijkse boodschappen. Ik zie weer ‘Drum’. ‘Dat kost je wel 20 gulden, zegt Wim nog. ’t Kan me niks schelen.

De Borders Meer lezen »

De cover…

Ik denk even terug aan mijn eerste boek dat gedrukt werd in de drukkerij in Nürnberg waar Peter Koers werkzaam is. Hij heeft van mijn teksten en foto’s iets moois weten te maken. Zoals jullie weten volgden er nog meer. Ik had gewoon de smaak te pakken en er gebeurde zoveel om weer te geven. En het deed me gewoon goed…..

‘Er ging bijna geen blad de deur uit zonder ergens een foutje’, zei Cees van Dijk op de workshop schrijven die ik in januari 2017 bij hem volgde. Hij was eindredacteur bij de Sanoma uitgeverij van o.a. Libelle. Maar zolang het niet meer is dan een punt, komma en geen vergeten r in verrassen, is er mee te leven.

Een maand later was ik bezig met de allerlaatste correctie van mijn boek en je kunt het geloven of niet… ik was op de helft en had al op 9 bladzijden een kleine fout ontdekt en één grote, een erge. In opa’s dagboekje waarvan ik de leukste stukjes heb opgenomen is een stukje dubbel geplaatst en dat kan natuurlijk echt niet. Ook dit was een leerproces.

‘Ga iets leuks doen’ was het advies dat we de laatste jaren kregen van Mark. Hij zag dat we het ook zwaar hadden en voelde zich schuldig. Nou die workshop was inderdaad leuk en heel nuttig. Vandaar dat ik nog eens extra de teksten doorloop. Daarna deed ik de tweede helft van het boek en toen kon Peter de correcties invoeren en ging ‘Uit het leven van een Achterhoekse in Drenthe’ naar de drukker. De week na Pasen bracht hij de boeken mee naar de Boomgaard in Vorden, en konden we ze ophalen. Je kunt nog steeds intekenen voor een exemplaar…Ik heb er nog een aantal na besteld.

We hebben onze eerste taak voor die dag er al op zitten. Bij de Welkoop was er een vroege vogelkorting tussen 7 en 9 uur. Dat is altijd handig als je een tuin èn dieren hebt. Je kon er zelfs koffie en een plak krentenwegge pakken. Was ook leuk.

En zo pakten we voorzichtig de draad weer op. Onze huisarts was al voor de tweede keer geweest. Luisteren is een van haar specialiteiten. Erg fijn.

En ….het eerste lam bij de Scottish Blackface was geboren, een ooitje. Dus was er weer iets extra’s om van te genieten. In de volgende Tweets van het Schoolpad is nog veel gebeurtenissen over schaap en lammeren, kippen, katten en vogels te vinden.

De cover… Meer lezen »