Uncategorized

Even proberen

Spanje, Cabrejas del Pinar

Dag 122 Fuensauco – Soria 22 km

Om een uurtje of 8 zijn we beiden wakker en na weer een paar bak pruttelkoffie en een bak yoghurt met fruit ga ik weer op pad hogerop de bergen in over gravelpaden …
Ook vandaag loop ik veel door ’t bos en eerst langs agrarisch /boerengebied met weer grote stropakken, lijken wel kastelen.
Onderweg bewaakt een grote witte berghond een kudde schapen en blaft wat maar drijft de kudde van me weg als ik passeer.
Dit soort grote jongens kwam ik ook wel tegen in de Balkan onderweg naar ’t Heilige land.
In ’t bos rust ik weer ff uit op een omgevallen boom en een stuk verderop vind ik weer verassend Erica dopheide.
Ik pluk weer een takje voor aan mijn stok waar Maria niet meer op zit maar nog wel steeds het Jezus van een donker takje gemaakt poppetje uit ’t Maria bedevaart Baneux /België tussen de vele veren en de medaille van de bekende reisheilige Sint Christoffel eronder an mien mooie gaonstok.
Ik ga over en later onder een natuurstenen boogbrug door waarvan t spoor opgegaan is in de wildernis. Ook dat kwam ik vaker voor op mijn pad.
Dan hoog vanuit de berg doemt de oude mooie stad Soria al op waar Cor zich al aan de andere kant bij een groot winkelcentrum bevindt .
Als ik afdaal en net een eerste stap in de stad zet ..en sta te kijken bij een oude kleine begraafplaats van de tempeliers die vroeger ook pelgrims begeleidden en waarvan ik het ’t zelfde kruisteken herken van op mijn ring die ik heb van de tocht naar Jeruzalem… belt me een vreemd nummer en blijkt het infocentrum te zijn die verrassend melden dat net nu precies de schoenen binnen zijn.
Wat geweldig !!! Precies op tijd en ik meld gelijk mijn grote vriend dat ik er net voor siësta tijd heenga, om 2 uur.
Ik zie een postbode op scooter die ze net mogelijk hebben gebracht …Cor is er op fietse net voor mij an en zo nemen we gezamenlijk het pakket in ontvangst … tevens vraag ik nog een stempel voor in mijn boekje van deze plaats.
Ik ben zo blij dat we eerst een biertje bestellen op een luxe terras.
Dan naar de camper die op een daarvoor geschikte parkeerplaats staat.
Ik vind het voor vandaag ook wel best en we halen weer wat te bakken eten en natuurlijk weer een paar Cervezas cq koude biertjes.
In de schoenen zitten weer een paar verassingen van Schutrups ..Jolanda …Hollandse drop en dreuge worst!!
Wat mooi zo’n paar schoenen vol cadeautjes in ’t land van onze Sinterklaas.
Cor wil ook nog 1 nachtje extra bij me blijven en gaat dan richting het zuiden naar andere vrienden.
Dus morgen ook nog voorzien van een bedplek .

Spanje, San Leonardo de Yagüe

Dag 123 Soria – Cidones 24,5 km

Rond half acht …acht uur zijn we wakker en gaan eruit en na weer een paar bak pruttelkoffie, een choco broodje en wat yoghurt met fruit ga ik zo rond 9 weer op pad op m’n nieuwe schoenen.
Cor volgt weer over zijn eigen pad en we zien wel weer hoe ’t löp.
Eerst wat industriewerk en de snelweg over en dan weer over landelijk gebied tot ik zo ineens in een prachtig natuurgebied terecht kom wat meer een natuurreservaat lijkt en je in Amerika waant.
Grote rotspartijen zijn hier en oude eiken waarvan ze de toppen gelijk gekapt hebben zodat ze een soort natuurlijke parasol maken voor de koeien en paarden die hier rondlopen.
Cor komt er ook aan en na een korte pauze gaan we beiden een mooie ronde lopen en treffen zo diverse rotstekeningen aan van de eerste mensen die hier leefden.
Via info bordjes zien we poppetjes.. beesten en een zon op de verschillende rotsen.
Weer terug bij de camper nog even een pauze en ik vervolg eerst hetzelfde pad en buig dan weer verder af door de bossen en een mooi gebied.
Bij een klein dorpje pluk ik een dikke tros druiven die soms zomaar ergens hangen.
Nog een stuk verder richting een dorp waar Cor is komt er spontaan een man vanuit zijn huis zo op de vlakte op me af en wil me drinken geven.
Ik drink een koud biertje met hem en zijn vrouw en we brabbelen wat waarvan we de helft wel wat van elkaar snappen.
Ze wensen me een Buen Camino en ik ga verder richting mijn grande Amigo die langs de grote weg staat.
We gaan eerst het dorpje verkennen en vinden via via een bijna vlak plekje naast het Majorgebouw met terras ervoor waarvan de bar dicht is.
Ook mooi naast ons zijn weer een paar leuke zitjes en een waterpunt waar ik me even wat was.
Die waterpunten zie je hier veel. Mooi zulke voorzieningen.
Cor bakt voor ons weer een bult vlees en met wat sla en saus smaakt het weer top.
Na nog weer wat koude biertjes en mooie gesprekken gaan we weer vlak. Morgen is ’t weer gebeurd met de luxe voor mij en gaan we ieder onze eigen weg.

Spanje, San Leonardo de Yagüe

Dag 124 Cidones – Cabrenas del pinar 29 km

Tegen 8 sta ik voor het laatst op in Cor z’n huisje op wielen. Na weer lekker een paar bakken pruttelkoffie.. en yoghurt met fruit pak ik mijn spul weer goed in en vul nog wat dingen an in de tasse voor mijn laatste dikke maand van de pelgrimage.
Na een dikke afscheidsknuffel gaan we ieder onze weg… Cor richting zuid en ik eerst meer west.
Ik zit gelijk weer in bebost natuurlijk gebied met veel koeien en ik vind een skelet van een koeienkop die me net even te groot is om mee te nemen..
Hier ook weer van die mooie oude afgetopte eiken….en een paar kleine dorpjes waar niks los is.
Ik loop op een groot meer aan en ervoor pak ik nog een dorpje waar een koffiebar moet zitten. Wederom is hij dicht en als ik een paar oude mensen er naar vraag bieden ze me spontaan koffie aan in hun huis met een paar koekjes.
Ik bedank ze vriendelijk en maak een leuke foto van ons en ga dan op het meer af waar net een paar helikopters water halen met een grote zak aan een touw … er zal wel weer ergens brand zijn….Overal staat ook gemeld dat je geen vuurtje mag maken. BBQ’en kan bij de daarvoor aanwezige grilplekken bij picknickplaatsen … het is hier ook al lang knap warm…. Nu nog steeds dertig graden … en ik hoorde dat het normaal zeker 5 graden minder is in de bergen.
Ik bereik het meer eerst door een heideveld en er is een groot strand. Kleren uit en lekker zwemmen en drogen door de zon en fijn afgekoeld ga ik weer verder over een meer bergachtig gebied. Ik moet klimmen voor de plaats Abeja waar ik een koffie koop bij een tent die bijna sluit. Dan de drukke straat over en opnieuw door bergachtig gebied langs een oude kerk op het volgende dorp aan met grote kasteel ruïnes Cabrejas del pina.
Hier op zoek eerst naar een winkeltje of barretje en vind een soort ouderensoos waar diverse mannen aan het kaarten zijn. Ik bestel me een biertje, tap wat stroom en werk mijn dagboek en blog bij. Dan kom ik er achter dat der toch een klein groente- en vleeswinkeltje is. Een ouder mannetje wijst me de weg. Bij het afrekenen van het biertje maken ze een gebaar dat het van hun is en wederom verast me de Spaanse vriendelijkheid.
In het winkeltje hoor ik van een paar agenten dat er ook nog een klein restaurantje open is, dus daar bestel ik me even later nog een kleine maaltijd.
De jonge man achter de bar vraag ik om hulp voor een plekje maar hij belt tevergeefs wat rond .. tenten is in het plaatsje echter geen probleem dus ik plaats villa Hilleberg mooi op een speelveldje naast een picknicktafel in het dorp.
Nog even een blog tikken en dan wordt het koud en tijd voor in de tent.
Het is bijna volle maan en diverse honden joelen wat rond als ik de ogen sluit.

Spanje, Huerta de Rey

Dag 125 Cabrejas del pinar – San Leonardo de Jaque 25,5 km

Ik word een paar keer wakker van de kou en doe wat sokken en zo an… waarna ik er tegen half zeven maar uit ga.
’t Is nog wel donker maar er is voldoende licht van de maan en straat lantaarns.
Een uurtje later loop ik weer bepakt over een gravel natuurpad …de Camino Natural die eerst parallel aan een grote weg gaat en ik geniet van het mooie ochtendlicht aan de horizon. Een oude kerk langs de weg is jammer genoeg weer dicht en ik duik het bos weer in over een lange weg waaronder de spoorlijn zit van de vroegere stoomtrein … in de schaduw zet ik me bij een pauze eerst een bak koffie met mijn gasbrandertje omdat ik voorlopig geen dorp tegenkom.
Een stuk verder lopen weer koeien rond met grote horens en ze kijken me nieuwsgierig aan.
Voor een dorp tref ik een boswachter die uitstapt en een praatje maakt. Hij vraagt of ik hulp moet of hij me naar de plek moet brengen waarvoor ik weer bedank. Hij weet ook te vertellen dat het hier normaal zeker 5 graden kouder is en dit gebied bekend staat als 1 van de koudste bergen van Spanje.
In de plaats Navaleno vraag ik een stempel bij de Mayor… ga naar de bakker en pak een terrasje voor koffie en werk weer mooi mijn dagboek bij.
Dan weer over het gravelpad /oude spoorlijn route …verder door het bos naar de volgende grote plaats waar in de jaren 60 een Hollywood film is opgenomen … er staan diverse borden van aan de kant.
In het centrum ga ik tegenover de dichte kerk eerst een biertje kopen tussen de locals die deze ook zo bestellen via een venster.
Ik wil nog een stukje verder maar als ik de grote plaats bijna uit ben zie ik naast een verpleeghuis een pelgrimsopvang bord aan de wand van het rode kruis gebouw.
Als ik bij het verpleeghuis via de slimme telefoon vraag hoe het werkt met de opvang vertellen ze me dat ik het beste rond 5 bij de kerk kan vragen.
Ik ga mooi even op een bankje zitten en dan komen er mensen spontaan te hulp die op familiebezoek zijn.
Ze bellen voor me en dan komt er een vrijwilliger van ’t rode kruis die ook gaat over de opvang.
Er zijn een paar bedden.. een douche en een kamertje met tv en magnetron voor weer een klein bedrag.
Helemaal mooi!! Ik krijg de sleutel waarna ik me wat bevroren nasi haal voor in de magnetron.
Ik ontmoet nog een jonge man buiten het onderkomen …die het helemaal te gek vind wat ik doe en hij gaat ook een kleine Camino doen.
Na douchen … eten met blikje bier ..en weer een blog zodat ik weer mooi bij ben, maak ik mijn pelgrims bed gereed voor de nacht. Het wordt vast niet koud hier.
Fijn dat dit zo’n Camino land is.

Spanje, Berlangas de Roa

Dag 126 San Leonardo de Jaque – Quintan Arranaya 33 km

Rond 7 eruit en eet eerst mijn bak yoghurt met bananen die ik gisteren al kocht. Koffie maar later doen onderweg. Ik ben een uurtje later weer op pad wat weer over gravelpaden gaat en deels door bebost gebied. Ik krijg steeds een langere schaduw door de opkomende zon van achteren doordat de zon lager staat.
Na een tijdje loop ik achterlangs een dorp binnen en bestel bij een bar een koffie en een tapas.
Op muren maken ze soms leuke schilderijen van onderwerpen uit hun dorp.
Hier een man die bezig is hars te tappen van naaldbomen.
Ik ga weer verder over landelijk bergachtig gebied waar zo een stel paarden los lopen.
Bij een volgend dorpje naast me wil ik wat drinken maar de bar is weer dicht. Twee vrouwen op straat bieden me een koud blikje alcoholvrij bier aan en ik ga er gezellig ff bij zitten. Ze geven met wat pinda’s en vertellen over het op te knappen ouderlijk huis waar ik later een kijkje ga nemen.
Ze willen ook wel ff op de foto voor het huis.
Als ik het dorp verlaat zie ik weer een grote zwerm gieren boven een natuurgebied zweven. Er zal wel een dood dier liggen. Ik vind hier met regelmaat een skelet, zo in ’t bos.
Dan weer over een mooi bebost bergachtig gebied waar ik uitrust en brood eet op een dikke steen.
Ik ga nog over een grote berg en nader dan de plaats Huerta de Rey waar weer een groep gieren zijn. Als ik fluit stijgen ze indrukwekkend mooi op.
Ik loop eerst op een winkeltje af maar die is dicht.
Ik tref verschillende mensen bij de kerk maar de pastoor is er niet. Een man belt wat rond en hij weet dat er naast deze plaats een refugio zit. Hij wil me straks wel brengen omdat het nu al laat is. Ik zie dat het op dezelfde hoogte ligt dus niet voorwaarts wat ik echt niet wil. Ik kan eerst een drankje doen bij een bar achter de stieren arena en dan haalt hij me daar op.
Ook daar willen mensen me weer helpen en de eigenaar van de bar brengt me vervolgens omdat de andere man niet gelijk komt.
Zo kom ik in een klein dorp waar de vrouw van het pelgrimsonderkomen al wacht. Er is ook een grote Ierse aardige wandelaar en een kleine vrouw uit Barcelona. Ze lopen wat samen op en zijn ervaren Camino gangers. Dan komt ineens de man die me in eerste instantie zou brengen. In plaats van flauw dat ik er al was is hij wederom aardig en hij heeft op een stuk plaatmateriaal allerlei routes voor me uitgetekend. Wat een man! Voordat hij weer in zijn auto stapt kan ik hem nog een gehaakt hartje geven.. die Belinda er mooi bij heeft gemaakt.
Ik pak eerst een douche en ga dan nog naar een kleine bar voor een tapas en een koffie. Bij de kerk heb ik een machtig mooi beeld van de volle maan door een ijzeren zon boven het kruis in het ijzeren hekwerk.
Later weer in het huisje is een koelkast waar je tegen een klein bedrag nog wat drinken kunt pakken. De rest ligt al plat als ik nog een fijn koud blikje bier drink en mijn blog tik waarna ik ook vlak ga.

Spanje, Quintanilla de Arriba

Dag 127 Quintan Arranaya – Aranda de Duero 41,5 km

Ik word optijd wakker door de wat snurkende wandelvrouw tegenover me en ga er maar uit rond half zeven om mijn dagboek in de kleine keuken wat bij te werken waar ik ook met een luxe apparaatje koffie kan zetten. Eén dik uur later komen de grote en kleine wandel maatjes ook in de benen en we zitten nog even gezellig bij elkaar wat verhalen uit te wisselen. Daarna een gezamenlijke foto en we vertrekken. Zij met hun beiden richting Burgos en ik richting Valladolid.. wat nog wel een dik 100 km lopen is. Ik heb van de grote Ier ook nog een nieuwe wandelapp gekregen welk ik ’s even naast Komoot doe. Vandaag is er een soort van tussenweg met veel straatwerk. Bij een dorpje is ’t café dicht maar ik krijg koffie bij aardige mensen in hun ouderlijk maar wat nu vakantie huis is.
Ook mag ik weer een paar lekkere koekjes uitzoeken.
Weer verder over de grote weg tegen het verkeer in met af en toe wat fietsers die me toe zwaaien of hard groeten. Ik pauzeer onder een boom en vind weer wat druiven.
Bij een volgend dorpje neem ik wel een koffie en een tapasje en weer in looppas verder… ik wil graag de grote plaats Aranda bereiken vandaag wat nog wel ver weg is. Maar hier is het vlakker dus ’t moet kunnen.
Het tweede deel van de dag gaat wel weer meer over gravelpaden en ik ga nog ’s naar een dorp op een bergje voor een koud biertje vanwege de warmte en een tapas met daarna een koffie. Dan verder over agrarisch gebied tot in de verte de grote plaats opdoemt. Het wordt ook tijd want het wordt al laat en ik voel mijn voeten goed. De nieuwe schoenen worden alweer goed ingelopen maar zijn nog wat stijf.. In de plaats eerst weer ff fijn een kebap menu en dan richting de prachtige kerk.
Deze is al gesloten en ik vraag in de bar ernaast of er een pastoor woont en of er een pelgrimsonderkomen is .. helaas beide zijn hier niet dus het wordt weer spannend in zo’n grote plaats.
Direct aan de andere zijde naast de kerk zit een groep gezellig muziek te maken. Ik film even het leuke sfeertje en ga dan ook naar hen toe om te vragen of ze mogelijk iets voor me weten. De aardige zanger Fernando zegt meteen dat ik eerst mooi bij hun moet gaan zitten en ik krijg een biertje. Het zijn jeugdkameraden die hier al vanaf de middag zitten. Het is wat uit de hand gelopen … ze vragen of ik ook wat wil spelen maar dat wordt lastig… wat meezingen lukt me wel. Dan moeten ze vanwege de buurt wat rustiger aan doen en de meesten gaan naar huis. De eigenaar van ’t café restaurant en tevens wijnverkoper wenkt me dat ik ff moet wachten wanneer ik de tasse op de rug gooi. Ik mag mee met het kleine gezelschap wat gezworen vrienden blijken ..,en zo komen we achter zijn zaak bij een open ruimte waar een grote bbq al is voorbereid door zijn zoon.
Er wordt een bult verschillende soorten vlees klaar gemaakt en er komen verschillende flessen wijn bij kijken…Dan wordt het ene na het andere mooie nummer gespeeld en ik moet ook wat zingen uit eigen land. Ze houden van Hazes stijl en ook zing ik nog één nummer van Lohues.
Zo blijf ik over met de drie vrienden die deels elders woonden en ik voel me zeer vereerd. Ik geniet zo van hun oprechte vriendelijkheid dat ik ze allerdrie een hartje geef. De café eigenaar is zo emotioneel dat hij vervolgens zijn kettinkje met houten kruis van de hals af snijdt en deze moet ik beslist meenemen naar Fatima. Wat een man. Ik beloof hem hier later ook nog weer terug te brengen ook al is ’t over 20 jaar.
Ze zingen ook nog een nummer geknield voor een overleden vriend wat me helemaal raakt. Wat is het een fijn gevoels volk hier. Fernando gaf ook al te kennen dat ik bij hem op de bank kan slapen omdat hij na een heftige tijd na een nekbreuk ook een Camino had gelopen. Dat gaat dan ook na vele uren lol gebeuren nadat de vrouw van het café haar man uiteindelijk haalt. Wat een geweldige avond en nacht. Morgen de wekker zetten voor radio Drenthe’s interview en hopen dat mijn stem het nog doet.

Spanje, Tudela de Duero

Dag 128 Aranda de Duero – Roa 28 km

Ik word toch even voor de wekker aan wakker en ga er zachtjes uit gezien de muziekman Fernando nog slaapt en het ook wel goed neudig hef.
Het valt me mee … de wijn was van goede kwaliteit want een poosje later ben ik weer luid en duidelijk op de radio…althans hoop ik tenminste.
Ik pak een paar bak koffie bij een bar en ga langs een supermarkt voor yoghurt, fruit en brood voor onderweg. Mooi nog even op een bankje bij de brug zitten eten en in mijn hoofd nagenieten van de fijne tijd gisteren en dan langs de rivier over ruta del Duero …een pad langs die rivier dus.
Eerst meer langs agrarisch gebied op een volgend klein plaatsje af waar ik nog een koffie drink. Een man herkent me van gisteren in de stad en kan niet geloven dat ik uit Nederland hier te voet ben.
Dan volg ik de rivier weer de hele dag en pluk tussendoor af en toe wat druiven en pak een pauze. Ook zie ik wat konijnen en af en toe een ree. In de namiddag drink ik een paar bakken koffie bij een café van een van oorsprong Roemeense goed Engels sprekende dame die ook de eigenaresse is. Ze komt mooi ff buiten bij me staan en we hebben leuke gesprekken. Ze wil ook graag eens een grote tocht maken. Bij het betalen is het voor haar rekening zegt ze en ze wenst me een goede tocht. Dat lukt me aardig hier in dit fijne land.
Het regent net … wat ik lang niet heb mee gemaakt maar ik wil nog een plaats verder waar mogelijk een pastoor woont.
En ja ik vind er één achter de kerk in de pastorie.
Het duurt even voordat hij me goed snapt en dan gaat hij wat bellen.
Een van het bestuur moet het ook oké vinden dat ik in t parochie huis slaap. Er is ook een mis in de kleine kapel tegen de grote kerk waar ik eerst heen ga. Na de tijd brand ik nog een lichtje bij Maria veur diegene die het neudig hef. Na de dienst tref ik meerdere mensen van de parochie en Felix, een oudere man met een klein hondje, die ook wat Duits kan …wijst me een plekje in een zaaltje waar ik kan slapen en hij komt morgenvroeg om 8 om het gebouw weer te openen.
Fijn dat het hier kan ..ik krijg nog een stempel en maak dan mijn bed klaar voor de nacht .
Slapen word weer vast geen probleem.

Spanje, Valladolid

Dag 129 Roa – Quintanilla de Arriba 36 km

Om 8 klopt Vincent op de deur … ik was weer opnieuw in slaap gevallen en kom snel in de benen. Een half uurtje later loop ik over de markt waar ik een siepel krijg die ik wou kopen .
Dan een paar bak koffie en nog even langs de bakker waar het brood nog warm is.
Ik loop de berg af en langs druiven akkers waar ze druk aan het oogsten zijn.
Ik tref drie oudere wandelende mannen .. de ene heeft ook een leuke stok.
Ik loop langs een weggespoeld stuk weg en akker waar een boer mal bij staat te kijken .. da’s niet best voor z’n oogst!
Onderweg zie ik ook weer leemachtige oude gebouwtjes en bij een volgend dorp ga ik de berg weer op maar helaas ’t café is dicht. Ik pauzeer naast de kerk en ga verder over gravelpaden en naast me zijn er veel druiven en ook zie ik opvallend ineens suikerbieten. Het voelt een beetje thuis hier in Spanje. Maar dat beeld verdwijnt snel als ik opnieuw een grote groep gieren zie zweven boven me vanuit de bergen ernaast. Ze komen zo uit holtes hogerop.
Ik wandel de grote plaats Pesquera binnen waar vele bezoekers zijn bij Bodega’s wijnproeverijen.
Uit het dorp lopend spreken een paar aardige wijnmakers me toe en leggen me het proces van wijn maken uit. Ik krijg een aantal testflesjes wijn mee voor de avond.
Ik loop verder achterlangs door bossen en weer langs de rivier waar ik over een hele mooie gebogen slingerende houten brug ga richting een volgend klein dorpje waar ik mijn overnachtingsplekje zoek.
Ik wou eerst op een klooster aan maar ik hoorde onderweg dat het nu een sjiek hotel is …
In het dorpje geen pastoor maar naast de kerk is een leuk speeltuintje waar ik de tent in het zachte zand opzet. Ik meld bij de buren wat ik doe en als ik terugkom van koffie drinken bij een bar geven ze me nog een zakje met wat eten en drinken. Wat aardig !gezien er hier ook geen winkeltje is en ik morgen zo mooi weer wat heb.
Ik bedank ze hartelijk en dan maak ik me op voor de nacht.
Ik hoor nog wat trekkers druk heen en weer gaan met karren vol druiven als ik inslaap val.

Spanje, Medina del Campo

Dag 130 Quintanilla de Arriba – Tudela de Duero 41 km

Ik hoor wat regendruppels, dus inpakken voordat de villa echt nat wordt maar ’t valt mee … ze zijn er hier ook wel an toe …maar er komt niet veel water uit de hemel.
Het is nog donker als ik loop en ik moet de rivier weer over maar dat valt tegen ..,ik loop dood op een grote brug in aanbouw…. Dus dan maar een omweg maken.
Zo ga ik langs en soms dwars over akkers om weer op ’t juiste pad te komen.
Dan over een lang stuk drukke weg waar ik maar ’s ff wat muziek in de oren doe.. Wel niet zo hard dat ik de auto’s niet hoor.
Langs de weg naast me zijn grote chique bodega ‘s, wijnproeverijen, en bij een hele grote zie ik buiten een ober staan .. ik ga er op af en ja er is ook koffie voor een pelgrim. Ik krijg van hem 2 x een stuk Spaans eiergebak met schijfjes aardappel er in …voor niks. Een paar agenten, die denk ik uit de nachtdienst komen, eten hier wat en drinken opvallend er een pot bier bij. Zo gaat dat hier dus.
De ene vraagt me hoe ik hier ben en hij kan niet geloven tot ik mijn documenten laat zien dat ik te voet hier ben. Hij schudt me vriendelijk de hand en wenst me nog een Buen Camino!
Een dorp verder drink ik nog een koffie en tap wat stroom. Er komt een wat ouder Nederlands gezin aan en de vrouwen zijn ook zeer onder de indruk van mijn reis. De oudste kerel die vrij arrogant overkomt wil snel verder naar de afspraak van de wijnproeverij.
De dames wilden nog wel meer verhalen horen maar moet mee in de dikke bak.
In het dorp ga ik nog naar een winkeltje voor een brood maar bij het digitaal betalen krijg ik een vreemd gevoel en wil ik de bon graag. Ja hoor i.p.v. 1 euro had ze „ per ongeluk „ 110 ingedrukt. Ik spreek meerdere malen duidelijk het woord Problemo uit en dan komt haar tevens wat rare kerel er bij en hij geeft me uiteindelijk het geld in de hand terug… Tja soms zit er toch op je pad wat minder volk tussen. Gelukkig is dat maar zeldzaam.
Later op de dag kruipt er ook nog zo’n vrij dikke slang uit een hol voor me. Zodra ik nader gaat hij er wel snel van door. ’t Is me het dagje wel ..
Ik pauzeer bij een waterstuw waar ik me een fijn broodje gezond maak.
Aan het eind van de dag drink ik een biertje met een tapas bij een truckers café en ga dan nog verder richting de grote plaats Tudela met een mooie brug over de rivier en vanwaar ik de grote kerk al zie. Ik heb geluk, de kerk is open en na een wees groet bij Maria ontmoet ik de pastoor die net bezig is met een jong te trouwen stel. Een vrouw die redelijk Engels spreekt helpt me maar de beste man snapt het niet en heeft geen plek of kan niet wat bedenken. Ook voor een plek voor de tent word het ‘m niet …Dan maar weer opzoek naar een plekje bij sportvelden welk ik zag op Google maps. Het is inmiddels al weer mooi laat aan ’t worden en donker dus eerst nog even langs de winkel voor wat eten. Bij de sportvelden tref ik wat wandelende dames en de ene weet wel een geschikt parkje bij haar huis. Het is wel een dikke km terug, maar goed. Ik kan bij haar wat water krijgen en voor een uurtje wat stroom.
Als de tent dan staat nog een late blog tikken met een blikje biertje op een picknickbank.
Dan ben ik ook best wel an de lat en kruip er weer lekker in.