Vanuit het grote raam van ons vakantiehuisje zagen we deze boer vanuit het dorpje Birkheim de klaver ophalen. Pa en mama waren er net en natuurlijk wilde pa kennismaken met deze boer. Hij had genoeg geld voor een tractor zo vertelde hij, maar waarom zou hij? Nee het zijn geen ossen, zoals ik veronderstelde, maar zijn gewone melkkoeien.
We hebben hem de jaren erop nooit teruggezien.

Moeder kriel vond het welletjes na 5,5 week intensieve zorg en heeft zich weer bij de haan en de andere kippen gevoegd. Ze zoeken nu steun bij elkaar en scharrelen rond over het erf en onder de struiken, zoals mam ze heeft geleerd.

Ook bij ons wordt in het voorjaar voorzichtig om een aantal pollen heengemaaid, maar zoveel als bij de Waninkhof heb ik nooit gezien. Fryda’s kleinzoon Dean wil best even poseren in dit stukje puur natuur. In de verte zie je de Boskamp in de bosschage op de achtergrond.
Foto: Henk Braakhekke

maor ik misse de modder of zollen ze daor in disse tied niet meer zo gek op wean?
foto: Henk Braakhekke

Op disse foto zie ‘j de varkens van de fam. Braakhekke op de Waninkhof, een van de näösten van de Boskamp.
Ik heb van heuren zeggen dat ‘r nog steeds völle puur natuur te vinnen is noe dochter Fryda d ‘r woont, maor of ze d’r een paar van disse motten hef liggen betwiefel ik.

Toen ik het woord mispel wilde vertalen in het Engels bleek het medlar te zijn.Zou het Medler daar nog iets mee te maken hebben?