Nadat Wim met de VUT was, ja dat had je toen nog, gingen aanvankelijk de schapen de deur uit en bleven de pony’s en kippen onze huisdieren voor in de wei. Wat miste ik ze! Ik stelde Wim fleslammeren voor die aan het eind van het seizoen weer verkocht zouden worden. Hij ging overstag en onze Groningse vrienden èn Marktplaats waren mijn hulp bij het zoeken. Eén van de fleslammeren dat jaar was Beertje. Ik noemde hem zo omdat hij… inderdaad op een klein beertje leek. Dat was de aandoenlijkste van de vier die ik dat jaar had. Twee Swifters vanuit Groningen van de fam. Knol die schapen hielden en een van onze bordercolliepups had gekocht.
Die dag aan het eind van het seizoen, ik denk 2007, was onze schapen- en paardenhandelaar net geweest. De schapen bleven nog even lopen tot eind oktober. Dan zouden ze meer opbrengen. Bovendien was het risico op blauwtong dan bijna verdwenen. En ze moesten eerst nog wel in bad vanwege de jeuk. Ze krabden nogal, alle vier! De volgende dag ging dat gebeuren. Dat kon nog wel een toestand worden, want we hadden niet zo’n mooi bad als Boer zoekt vrouw Gerko!!We hadden nog wel een oud bad in de bosjes liggen. We hoefden die volgende morgen niet te douchen…konden we beter na de tijd doen, dachten we bij het vooruitzicht. Ha!
