Het is de derde week op rij dat ik een leuk bezoekje heb. Waren het eerst Jack en Margie, waarbij het spraakwater van vooral Jack bleef stromen en Margie en ik sprakeloos luisterden naar de belevenissen uit het verleden van Wim en Jack. Sommige wist ik natuurlijk nog wel, maar toch.
Verleden week een leuke middag met Swenny die ik al heel lang ken van het aqua joggen en die Wim ook goed gekend heeft.
En gisteren kwam mijn vroegere buurjongen Dick en later samen met zijn Anda vaste vrienden voor het leven, kun je wel zeggen. Anda overleed jammer genoeg 10 jaar geleden en wat hebben we samen veel herinneringen kunnen ophalen.
Ik kan nu zeggen dat het lijkt of de laatste paar weken mijn hoofd helder lijkt te worden en dat er meer energie begint te stromen. Tien maanden lang zag ik de toekomst somber in, ondanks de vele lieve mensen die me regelmatig opbeurden. En nu lijkt het of ik wakker aan het worden ben.
Vanmiddag was er een soort lezing over Bijna Dood Ervaringen. Veel nieuws hoorde ik niet maar toch was het een mooie middag met zinvolle gesprekken. Ik herinner me de eerste film van Ton Schulten in Ootmarsum waarbij hij vertelde over zijn BDE na een ernstig ongeluk. Hier zag kunstenaar Ton Schulten de dood in de ogen. Nadat hij uit coma ontwaakte, veranderde zijn bestaan en probeerde hij het beeld – het licht – op het doek te krijgen dat hij bij het ongeluk voor ogen zag. Het echte licht was mooier dan wat hij tot nu toe wist te maken. Hij zag zulke mooie kleuren en gooide zijn leven als reclameschilder over een ander boeg door anders te gaan schilderen èn te leven. Heldere kleuren èn altijd iets wit wat de aandacht trekt. Wil ik nog wel eens heen.
Daarna even snel Storm uitlaten en aandacht geven en ging ik richting Alle en Anja waar ik gezellig om de tafel zat met het gezin. Ook een beetje thuis geworden voor mij.