Het boodschappen in huis halen begint lastig te worden. Wim vond het altijd leuk om mee te gaan en was heel handig in het in- en uitpakken. En hield bovendien de omgeving en de kassière aan de praat met af en toe zo’n droge opmerking..
Toen hij ziek werd was het Frank die de tijd nam om met me mee te gaan tot Wim weer zover was. Nu heeft Daan nog vakantie en hij wilde vandaag wel met me mee. Handig hoor! En gezellig. Hij mag nog een keer, hij heeft nog vakantie.
Intussen heb ik ook de Picnic ontdekt. Je weet wel zo’n klein vierkant vrachtwagentje, vaak bestuurd door studentes. Zij sjouwen de plastic zakken voor je naar binnen tot op het aanrecht. Ook duurzaam, nemen de plastic zakken weer mee, en ook de blikjes en lege flessen. Ook dat is een uitkomst voor ouderen die slecht ter been zijn. Mijn nieuwe lage fiets bevalt prima maar eenmaal in een winkelcentrum is het toch weer lopen en sjouwen met tassen. Ik denk nog even aan de postbode vroeger. Die nam ook de geschreven brieven voor je mee naar de post. Nu moet je daar wel een eind voor lopen of rijden. Tijden veranderen… en gaan door…
Foto: — Frank, Tim en Daan op 11 november 2015 Sint Maarten