Je zou denken dat Wim een abonnement heeft op het Scheper ziekenhuis. We gaan nog even door, nu met de controles. Alleen de Reumatoloog is aan zijn vaste specialistenploeg toegevoegd. Dit vanwege de terugkomende jichtaanvallen. Misschien kan een onderhoudsdosis van een middel helpen om die jicht op afstand te houden.
Gelukkig is ook de pijn na de val op zijn rug minder geworden en kan Wim het af met paracetamol en kan hij weer achter het stuur of op de scootmobiel. Fijn voor hem … en ook voor mij.
Gerhard en Judith hebben de restanten aan het Schoolpad bekeken en zijn goed in het sorteren. In elk geval weet Gerhard dat er na maandag weinig naar de Torflang hoeft en kan de rest in container of een kleine hoeveelheid nog naar de Kringloop. Het einde komt in zicht.
Dinsdagavond nog even de oude matrassen op de aanhanger en brengen we die met allerlei chemisch afval nog naar de Stort. Gerhard weet hoe met mensen om te gaan. Een vorige keer sprak hij gewoon een van de medewerkers aan die daar aanwijzingen geven: ’Och, wil je me misschien even een handje helpen. Mijn moeder denkt dat ze nog alles kan….’