Ik was gistermiddag bij mijn vaste kapster Anneke. Het is een familiebedrijf. Waar vind je dat nog? Toen haar vader lang geleden naar Bargeroosterveld kwam trouwde hij met de dochter van zijn kostjuffrouw. Samen begonnen ze een kapsalon en later zetten hun beide kinderen met hun echtgenoten het familiebedrijf voort.. Zij kent mijn haar als geen ander en weet er altijd iets van te maken. Wij hebben ook iets gezamenlijk, allebei een versleten knie. Aan die van mij wil de orthopeed nog niets doen. Ik krimp bij het lopen nog niet genoeg van de pijn. Maar bij Anneke gaat het gebeuren. Ze is ook behoorlijk jonger, dat scheelt ook. Tijdens het knippen en de nabehandeling wordt van alles besproken. Ken je dat? Ik ben er kind aan huis, we hebben hier aan het Schoolpad in Bargeroosterveld ook bijna 40 jaar gewoond.
Ik bedacht ineens dat ook Wim hier altijd kwam. Wilco kwam Wim in lastige tijden zelfs thuis knippen. Ineens besefte ik dat ze Wim wel heel lang meegemaakt hebben en gaf ze ook het boekje ‘Ode aan Wim’ met de woorden: ‘Voor jullie allemaal, maar wel de laatste bladzijde lezen’.
Het boekje ging van hand tot hand. Dat ze zelfs aan de laatste bladzijde toekwamen bleek toen ik wilde afrekenen. Toen ik mijn betaalpas pakte zei Anneke: ‘Wil je dit bedrag wel voor ons op de Voedselbank storten?’ Zo deed ik dat bij thuiskomst meteen met de mededeling: ‘Ter herinnering aan Willem van der Kolk, namens kapsalon van Veen’.
Met onze dank!
Foto: De eerste knipbeurt na de chemo eind 2019 door Wilco