Bijna 12 januari- en zo gaan mijn gedachten even terug…
‘Zo…., ga je een toespraak houden?’, zei Wim toen ik even achter mijn stoel was blijven staan en de tafel rondkeek. Die man kon soms zo grappig zijn.
Wim had het douchespektakel in de studio achter de rug. Het ging gesmeerd, nee daarvoor hadden we geen thuiszorg nodig. ‘Heerlijk, o wat heerlijk’, klonk het toen ik zijn rug lekker roste. Wim gebruikte toen liever het krukje van de strijkplank met een plastic zak over de zitting dan de douchekruk van Icare. Deze vond hij te laag.
Ik was alleen al heel blij met onze hulp die nu elke week kwam poetsen. Als een razende Roeltje ging ze door onze benedenverdieping aan het Schoolpad, zo fijn.
De week erop zou de inloopdouche in orde gemaakt worden. Voor onze badkamerexpert was het een klusje tussendoor. Zo fijn dat er met ons meegedacht werd. Ik was al bijna gaan kijken naar een scootmobiel die hier in de buurt te koop werd aangeboden, maar Wim wilde nog even wachten. Eerst kijken we wat de dag van morgen ons zou brengen. De hematoloog zou wel een plan voor hem uitstippelen en we weten intussen dat de non hodgkin flink aangepakt werd en hij klaar werd gestoomd voor de hersteloperatie van zijn heup.
Dit gebeuren was net voor Wims 79e verjaardag! We hadden nog een paar mooie jaren te gaan. A.s. maandag zou Wim 86 geworden zijn als…. En de scootmobiel waar hij daarna nog 3 jaar plezier van heeft gehad staat nu voor mij klaar, maar ik fiets tot nu toe toch liever…..