Foto’s vertellen soms hele verhalen… als je je even in de situatie verdiept en je jezelf even de tijd gunt. Wim Harwig was altijd al een fervent fotograaf en dat begon al jong. Hier is hij met zijn moeder mee naar opa Bijenhof die toen al lang bij ons op de Boomgaard woonde. Zo ging dat in die tijd. Opoe was al zo’n 10 jaar eerder overleden maar opa deed nog kleine hand- en spandiensten. Eén ervan was het wegjagen van de kraaien en eksters en vooral spreeuwen uit de spekkersenboom door telkens aan een touw te trekken die aan een bel vastzat boven in de spekkersenboom. Mama was zuinig op die spekkersen, met van die vogelbeten in de mooie wangetjes van zo’n kers leek dat niet in de bowl waarvoor ze deze gebruikte. Tante Riek was de rust zelve, leek wat dat betreft ook op haar vader. Hier zitten ze gezellig samen op de bank voor de boerderij. Ik zie mama net voorbij lopen. Ze was bezig met de was want dat moest altijd doorgaan op maandag. Wat heeft ze wat lopen sjouwen met water vanaf de regenput aan de ene kant van het huis naar het washok aan de andere kant. In het water dat uit de grond opgepompt werd zat roest en dat zag je later terug in het wasgoed en dat mocht natuurlijk niet. Toch ging even later het schortje af. Ik denk dat Wim ook een foto wilde maken met zijn tante Coba erbij. En zo zie ik het hele tafereel weer voor me. Ik denk dat dit omstreeks 1968-1970 is. Opa is dan bijna aan het eind van zijn leven.
