De Gedachtenis- of herdenkingszondag heeft me opnieuw geraakt. Stond ik 2 jaar geleden samen met Gerhard en Rick de kaars voor Wim aan te steken, nu was ik samen met Ineke om waxinelichtjes voor onze geliefden te laten branden. De familie van Hennie die naast ons zat met een tweeling meisjes waren er voor hun vader en opa, de broer van Hennie. Het was een dienst voor iedereen of je nu elke zondag in de kerk zat of niet, heel mooi. Nielspeter deed het geweldig met de kinderen voor ze naar hun eigen dienst gingen En ook nu raakte ik weer ontroerd. De liederen die we zongen waren bekend, de laatste zelfs het lievelingslied van mama: Wat de toekomst brengen moge…. En ook: Eens als de bazuinen klinken.
Nielspeter werkt niet alleen met woorden maar ook met beelden, dat blijft je beter bij. Daarom ben ik nooit vergeten dat onze vroegere dominee in Vorden van Zorge toen ik een jaar of 10 was tijdens een jeugddienst ineens een hamer uit zijn toga tevoorschijn haalde om ons te laten zien dat wij allemaal een werktuig in Gods hand zijn. Dit keer een mooi en kleurrijke liturgie èn bij de uitgang een echt voorbeeld van een tranenflesje dat vroeger wel eens samen met een geliefde begraven werd. En dat alles samen met het herdenkingsstuk van Rien en de liederen van de Cantorij maakten het een mooie en waardevolle herdenkingsdienst van.