Soms maak je iets bijzonders mee. We hebben hier in Emmen het Pionierscafé en deze week waren er drie bijeenkomsten in de verschillende kerken met alle drie hetzelfde thema:
Geloven en weten
Dit werd geleid door een van onze predikanten die vaak met iets moois komt, Dineke van Oort.
Nu had ik zelf mijn laatste boekje af die ook over dit onderwerp gaat – De reis van een ziel. Daarin vertel ik ook hoe mijn geloven zich veranderd en ontwikkeld heeft
Behalve een aantal bekenden uit onze eigen kerk was er een echtpaar uit Emmen Zuid die het deze dag beter uitkwam. Na het aansteken van de kaars las Dineke dit mooie gedichtje:
Er is iets, iets persoonlijks dat mij kent,
Als een schaduw aan mijn rechterhand.
Een koestering in de hitte
Geloof heeft te maken met wie ik ben.
Het reikt naar de bron die in mijn borrelt.
Daarna gingen we bij onszelf na waardoor wij ons het meest aangetrokken voelen: handen uit de mouwen – bidden- de natuur- stilte- zorgen voor anderen- meditatie – en meer… En zo kwamen er hele gesprekken op gang.
Welke mensen, schrijvers, gebeurtenissen waren belangrijk voor jouw proces van spiritualiteit en geloof. Ben je een zoeker of een twijfelaar of… ?
Welk beeld van het goddelijke heb je- Geloof is een levenslang zuiveringsproces. Ervaar jij dat ook? Voel je je nog thuis in de kerk? Vind je er nog houvast Enz. Er kwamen zinvolle intieme gesprekken in deze kleine groep. Mijn naaste buurman hier was heel open over het feit dat hij door ziekte in zijn laatste levensfase was. Dat ontroerde mij. Nee hij was niet bang om dood te gaan, zo zei hij, maar vond het wel heel moeilijk om zijn gezin achter te laten. Wat een bijzondere middag!
Het bracht mij ook ineens 45 jaar terug toen onze moeder te horen had gekregen dat ze ongeneeslijk ziek was. Na de eerste grote schrik bij haar maar ook bij ons allemaal, kwam er ook die rust over haar. Ze was altijd al open in haar gesprekken. Maar nu ze veel bezoek kreeg van heel veel familie en vrienden zag ik dat iedereen eigenlijk wat zenuwachtig was voor ze naar haar toe gingen maar blij en opgelucht weer naar buiten kwamen omdat ze zo’n mooi gesprek hadden gehad. Ja, ook bij onze moeder zag ik het, het vertrouwen dat het goed komt. Ze regelde alles wat er te regelen was met pa en met ons, ook haar uitvaart samen met de dominee.
