Het is natuurlijk fijn dat je contact blijft houden met mensen waar je mee opgroeide. Dat voelt vertrouwd. Toch kan het je zo gebeuren dat je in het laatste stuk van je leven mensen ontmoet die net zoveel voor je kunnen betekenen. Wij hadden dat met Ben en Riet. We hebben hen voor het eerst ontmoet op onze droomreis naar Nieuw Zeeland. Meteen in het begin al trokken we veel met elkaar op. Wanneer we ergens een dag bleven gingen we met zijn vieren die dag op pad. Het was of we elkaar altijd al kenden. Later zou Wim zelfs zeggen: ’Ben is als een broer voor me’. Ik voelde hetzelfde met Riet. We deelden lief en leed. We hebben veel met hun rondgetrokken. Zij met de camper en wij met de caravan. Frankrijk, Spanje en door heel Nederland. Ja het waren echte vakantievierders en wij deden graag mee. We waren graag op camping De Boomgaard en gingen met hen de hele omgeving daar door.
Zo verdrietig dat ze beiden een paar jaar geleden overleden. Het voelt als een gemis, net als onze van der Kolk broers en Niesje. Ik denk met weemoed aan al die mooie gesprekken die we hadden….