Het Nahetal

Even bij elkaar zitten na het aqua joggen is altijd een gezellig half uurtje. Je hebt het over van alles. Natuurlijk over de kwaaltjes die bij het ouder worden horen, maar laatst ging het even over vakantie en wijn. Ik drink weinig wijn. Ik krijg last van de sulfiet die er in zit. Toch is er een soort die ik nog wel eens zou willen proberen en dat is de Rijnwijn uit het Nahetal. In de 70er jaren en ook daarna hebben we heel wat vakanties doorgebracht In Badenhard en de Hunsrück, in alle jaargetijden. Die wijn konden we in Badenhard bij Frau Brück halen. Haar dochter werkte in een Weinkellerei daar. Wim had liever een biertje uit het Gasthof, maar ik heb daar die wijn leren waarderen. Dat kwam bij die koffie na het zwemmen ook ter sprake. Frau Brück had toen verteld dat die zo speciaal was vanwege de ligging aan de Nahe met veel zon op de zuidelijke hellingen. Ik kon die wijn hier in Nederland nooit vinden. Vanmorgen meldde Dina dat ze bij de Jumbo die wijn had ontdekt. Na de koffie reden we in één streep door naar die Jumbo en warempel, we vonden twee soorten. Van beide namen we wat mee. Ik ben benieuwd of het me nog smaakt. Of zou het alleen de nostalgie zijn?

Zo herinner ik me de cider die we in Karinthië dronken bij de Singerbauer na een sevige bergwandeling, toen we met Klaas en Sanny voor het eerst een vakantie in Oostenrijk meemaakten. De Singerbauer was een boerderij op de berg, tevens café. Had nog niet vaak zoiets lekkers geproefd. De laatste avond van onze vakantie daar gingen Klaas en Wim de berg nog op naar de Singerbauer om een paar flessen in te slaan om mee te nemen. Eenmaal thuis wilden we samen herinneringen ophalen aan deze geweldige vakantie. Smaakte nergens meer naar. Of zou dat door het langdurig schudden in de auto veroorzaakt zijn?

Foto: Badenhard 1976, denk ik, te zien aan Rick en Mark. Gerhard zal de foto gemaakt hebben.