Ach wat zo’n bezoekje van Johnny Ameln al kan opleveren. Hij stuurde heel wat informatie over de streek waar wij nu op 6 mei a.s. 29 jaar wonen. Ik ben geïnteresseerd in de historie van alle plaatsen waar ik gewoond heb, zowel Vorden en omgeving als ook Hattem en Twente. En natuurlijk ook deze omgeving. allemaal zo verschillend. De Achterhoek met de vele gemengde boerderijen, Hattem waar de boeren in het stadje woonden en elk voorjaar naar Homoet in de uiterwaarden van de IJssel gebracht werden nadat ze eerst gebrandmerkt werden. De scholen hadden er een dag vrij voor. En dan Twente met zijn industrie, metaal en textiel. In een van de stukjes geschiedenis van onze omgeving waar aan de westkant op het zand veel grotere boerenbedrijven waren. Toen we die 10 jaar in de Rietlanden woonden zaten we tegen Zuidbarge aan en maakte kennis met o.a. boer Henk Siebring. Rick liep nog stage bij hem en we bleven contact houden, ook toen hij en Annie naar een appartement in de Emmerhout verhuisden en wij naar het Schoolpad.. Maar hier aan de oostkant begon het veen. Ik las hier over de school in Bargeroosterveld aan het begin van de eeuw.. Hier werden door de veenarbeiders kanalen gegraven en werd veen ontgonnen en woonden ze in deze buurt. Veel plaggenhutjes en kleine huisjes waarvan de meesten intussen afgebroken zijn. Een van de onderwijzers uit die begintijd, zelfs nog voor meester Strootman, vertelde over de bel die klonk en dat dan overal vanuit het veen de kinderen opdoken om naar school te komen. Ze zagen er waarschijnlijk niet al te best uit want de vrouw van bakker Wakker deelde tussen de middag aan de kinderen roggebrood uit . Doet meteen denken aan de lunches die de kinderen hier op de scholen gaan krijgen. Ik weet alleen niet of het hier in Emmen ook al gebeurt. Ons huis in de laatste in de hele rij die er nog staat. In 1975 is dit keuterijtje, zoals de makelaar het toen noemde verbouwd tot een woonhuis waar gelukkig nog veel origineels te vinden is. Toch zal er de komende jaren een eind komen aan dit huis dat vanaf eind 19e eeuw een warme plek was voor de fam. Gerrits, later Reurink, fysiotherapeut Turpijn, Tuinhout en voor ons vanaf 1994.
