Alweer?…. ja alweer….
Begint ze weer over de kippen. Ja… ik mis ze. Tja, je kon er van alles mee beleven. Meestal leuk maar soms zat het tegen. De drie oudere kippen zaten die dag weggekropen onder de rododendron naast de zijdeur en maakten geen geluid, de grijze kloek, de witte en de bruine. Ook de kloek hoorde ik niet. Ze waren in de rouw, een gezamenlijke rouw want als je een paar jaar met elkaar op hebt getrokken krijgen kippen ook een band.
Het kleine haantje was weg, waarschijnlijk door een buizerd of zwarte kraai gepakt. De kraaien hebben ook jongen en een paar zijn altijd aardig actief om ons huis aan het Schoolpad. Ze dunnen de jonge populatie van de zangvogeltjes uit. Ze zijn constant op jacht naar eieren en jonge vogeltjes. Moeder kloek was zo zorgzaam en riep de hele daag haar kuiken en deze bleef steeds vlakbij. En nu toch….
Wat later gingen ze weer hun gang, na de portie gemengd graan en water gingen ze verder met alles wat er te halen viel rondom ons erf. Ze gingen zelfs tot aan het eind van de wei, meestal tegen de avond.
De nieuwe kippen zaten nog in de ren. Die moesten eerst een ei leggen. Daarna mochten die ook struinen. Buurman Alle had de deur van de ren al verstevigd en Rob had behalve een nieuw hek bij de lammeren ook een extra knip op het kippenhokje gemaakt.
We probeerden indertijd ook de oudere kippen in de ren te houden maar die vlogen er gewoon uit en was het weer zoeken naar hun eitjes. Zeer zelfstandige typjes. Gelukkig kenden de nieuwelingen dat niet. Houen zo…
Dus Rob… als je nog een aardig haantje over hebt… ik hou me aanbevolen, schreef ik toen.
foto: Zo’n stevige sluiting krijgt zelfs de witte Schoonebeker ram niet kapot.