Wim houdt de moed er in, meestal dan. Hij wil zich zoveel mogelijk zelf kunnen redden. De sokken en schoenen, vooruit dat lukt niet. Daar heeft hij mij bij nodig, maar hij kan smeuïg vertellen hoe hij zijn onderbroek als een lasso om z’n voet probeert te werpen om die aan te krijgen.
De wekker ging zoals gewoonlijk om 8 uur en we overlegden samen, ik vanuit het nieuwe bed in het kamertje en hij in het bed in de kamer, of het naar de kerk gaan werd. Wim zag toch te veel haken en ogen. Dus bleven we thuis en maakten ons op voor de kerkdienst op de pc. Zo hoor je er toch een beetje bij. En zo voelde het ook toen er aandacht was voor de thuisblijvers die meekeken. Het kostte ons even een traantje. De cantorij zong zonder Wim, nou ja hij deed zijn best naast mij. Bart en Eva maakten prachtige muziek en het was een echte Kerstdienst.
Toen het bijna afgelopen was kregen wij als toegift vijf reeën die in volle galop langs kwamen rennen over het land van de boer. We keken elkaar verrukt aan! Wat een slot.
Even later kwam Anja kijken hoe deze oudjes er bij zaten en dronken we gezellig koffie met een kerst cup cakeje. Daarna kwamen Fenna en Henk het liturgische bloemstuk uit de kerk brengen, dat door Fenna en Diny gemaakt was op mijn eigen krans.
En de dag is pas half om. Vanmiddag komt Rick en gaan we gezellig gourmetten….als ik tenminste de brandspriritus kan vinden. Anders wordt het weer: Anja.
