Hier sta ik dan… mooi te wezen. Ik ben door een speciale schapenliefhebber gemaakt en kreeg een plekje in een mooi huisje tussen andere dieren en dierenvellen van konijn tot koe… tot ik werd ontdekt. ‘O… kiek toch es… een schaop’ en ze streken me maar eens over mijn wollen rug. Ik werd grondig bekeken. ‘Tja… ’t is wel geen echte, maar toch…’. Het besluit bleek snel genomen. Ik mocht mee. De man van deze shop met een puntdakje nam me onder zijn arm en daar ging ik… op de achterbank van een auto naast een paar houten loopeenden die in de vorige winkel gescoord waren. Zouden ze zo gek op dieren zijn in mijn nieuwe huis?
En nu sta ik hier dan naast een grote stoel en het zachte kleedje van Storm die mij eerst met aandacht van een afstandje bekeek. Er zijn hier meer schapenvachtjes die overal op de stoelen liggen, maar blijkbaar was hier nog niet schaap genoeg… Het baasje hier blijft me af en toe even over de rug aaien en ik hoor: ’Het is toch net of het meer mijn huis aan het worden is’. En ik hoor een zucht…. Zou ik daarvoor meegegaan zijn? Een nieuwe taak? Ik zie mijn baasje voor zich uit zitten kijken. Zou ze in gedachten terugdenken aan al die echte schapen en lammetjes waar ze vroeger zo graag voor zorgde? Weet je wat ik nu denk? Ik denk dat dit voor mij helemaal de goede plek is.