Ik was ontroerd toen ik het herinneringsboekje Ode aan Wim vandaag bekeek. Nu ik het in handen heb komt het heel dichtbij, zijn hele leven, wie hij was en altijd voor me geweest is. Rick ging als bijrijder met me mee naar Meppen omdat de post binnen Duitsland behoorlijk goedkoper is dan van Duitsland naar Nederland. Maar dit keer nu ik voor het eerst zelf reed kostte het me moeite. Had ik maar beter op moeten letten wanneer ik met Wim diezelfde kant op ging om een pakketjes boeken te halen bij Doris in Meppen.. Maar ook dit is me gelukt. De rust van Rick naast me deed me goed.
Later, na een kopje koffie bij Gerhard en Judith, eten aan de Torflang met Rick en weer koffie, de tuin wat opruimen en Storm aandacht geven, zit ik nu in alle rust het boekje beter te bekijken. In de hand en op papier voelt het echter dan op het pc scherm. Wims hele jeugd, de tijd van ons samen, zijn interesses, zijn bijzondere humor, het zingen, het kwam allemaal voorbij. Ik heb er 60 laten drukken en denk nu al dat het krap wordt. We zullen zien. Wie Wim gekend heeft en graag een boekje wil krijgt het mee mèt de vraag om op de laatste bladzijde goed te lezen wat Wim als een herinnering aan hem fijn zou vinden.
Ik heb het graag en met alle liefde voor hem samengesteld. En… het heeft me goed gedaan.