‘Heb jij dat ook?’, vroeg ik Wim. We keken samen naar DWDD en zagen het gesprek met professor Erik Scherder over angsten. Het is niet te geloven dat mensen die zoveel in hun mars hebben, angsten hebben die een ander zich bijna niet voor kan stellen. Zowel Matthijs als Scherder hebben angsten voor snelverkeer. Ze vertellen er over. Niet zomaar even bang zijn, maar echte onoverkomelijke angsten. Dat verwacht je niet van deze mannen. En dan nog bang voor scherpe kritiek. Scherder denkt ook wel aan enge ziektes, zeg maar zoals een hypochonder. Als hij ’s nachts wakker werd met hoofdpijn dacht hij al aan een hersentumor. Vliegen doen ze ook bijna niet en daar kan ik een beetje in meegaan.
Als ik af en toe toch voor de bijl ga en in een vliegtuig stap, is het omdat je anders nergens komt. Het stijgen en dalen vind ik verschrikkelijk en iedere keer besluit ik dat het de laatste keer zal zijn. Ik herinner me de trip naar Nice toen we eens naar Dick en Anda gingen en ik zag onderweg beneden in de Alpen allemaal afgebroken bomen en zag me er al op gespietst worden. Anda leerde me de truc om aan het gangpad te gaan zitten en bij het stijgen en dalen een spannend boek te lezen of te puzzelen. Het hielp, dat wel. Maar de angst zal niet overgaan.
Nee, deze angsten had Wim niet. Hij hield van vliegen en auto rijden. Hij was vooral bezig om eventuele problemen op te lossen. Hij bedacht van te voren welke gevaren hij tegen kon komen en maakte een rampenplan. Daar was hij ’s nachts al mee bezig. Ook lastig. Voor mij wel een gerust gevoel.
Als we bv langs een kanaal reden of met een pont naar de overkant van de IJssel wilden met de auto, vroeg hij al: ‘Wat doe je als er iets mis gaat en in het water terecht komt?’ En wilde meteen de tactiek bespreken. Het gaat over blijven zitten tot het water op een bepaalde hoogte staat of dat je juist meteen de autodeur moet openmaken. Dan sta ik er meteen al naast. En inderdaad ben ik ook niet gek op autorijden maar het afgelopen jaar toen ik wel moest heeft me goed gedaan. Alleen het parkeren blijft een dingetje.
En dat kwam allemaal boven door dit openhartige gesprek van Matthijs met Erik Scherder.